Artykuł opracował dr Mateusz Karatysz
Czy można legalnie kupić doga argentyńskiego w Polsce?
Zdjęcie wypromptowano dla zoonews.pl
Dog argentyński może być legalnie kupiony i utrzymywany w Polsce, ale polskie przepisy nakładają na jego opiekuna dodatkowy obowiązek administracyjny. Rasa znajduje się w prawnym wykazie ras psów uznawanych za agresywne, dlatego jej utrzymywanie lub prowadzenie hodowli wymaga zezwolenia właściwego organu gminy.
Nie oznacza to, że każdego doga argentyńskiego prawo uznaje za psa agresywnego ze względu na jego indywidualne zachowanie. „Rasa uznawana za agresywną” jest w tym przypadku kategorią prawną wynikającą z rozporządzenia. Informacje dotyczące temperamentu, wychowania i pozostałych cech rasy znajdziesz w osobnym artykule poświęconym dogowi argentyńskiemu.
W artykule przeczytasz
Czy dog argentyński jest legalny w Polsce?
Tak. Przepisy nie wprowadzają ogólnego zakazu kupowania ani posiadania doga argentyńskiego. Ustawa o ochronie zwierząt wymaga jednak uzyskania zezwolenia na prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną. Dog argentyński znajduje się w wykazie takich ras określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 kwietnia 2003 r.
W praktyce oznacza to, że przed sprowadzeniem psa do miejsca, w którym będzie utrzymywany, warto rozpocząć procedurę administracyjną. Ustawa wskazuje bowiem, że wniosek składa osoba zamierzająca utrzymywać psa lub prowadzić jego hodowlę, a nie dopiero osoba, która posiada go od określonej liczby dni.
Dlaczego na doga argentyńskiego potrzebne jest zezwolenie?
Podstawą obowiązku jest art. 10 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. Zgodnie z nim prowadzenie hodowli albo utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia wydawanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.
Sam wykaz ras określa rozporządzenie MSWiA z 28 kwietnia 2003 r. Dog argentyński został w nim wymieniony wprost obok dziesięciu innych ras.
Polska lista ras psów uznawanych za agresywne obejmuje 11 ras:
- Amerykański pitbulterier
- pies z Majorki (Perro de Presa Mallorquin)
- buldog amerykański
- dog argentyński
- dog kanaryjski(Perro de Presa Canario)
- tosa inu
- Rottweiler
- akbash dog
- anatolian karabash
- moskiewski stróżujący
- owczarek kaukaski
Gdzie złożyć wniosek o zezwolenie?
Wniosek składa się do organu właściwego dla planowanego miejsca utrzymywania psa. W zależności od miejsca zamieszkania decyzję wydaje:
- wójt,
- burmistrz,
- prezydent miasta.
Nie decyduje więc miejsce, w którym kupujesz szczenię, ani siedziba hodowli. Istotny jest adres, pod którym dog argentyński będzie utrzymywany.
Formularza należy szukać na stronie internetowej swojego urzędu gminy lub miasta albo bezpośrednio w urzędzie. Samorządy publikują własne wzory wniosków oraz informacje o wymaganych załącznikach. Aktualne formularze dotyczące takich zezwoleń są nadal publikowane w 2026 r. w serwisie samorząd.gov.pl.
Co powinien zawierać wniosek?
Ustawa o ochronie zwierząt nie wprowadza jednego ogólnopolskiego formularza zawierającego zamknięty katalog informacji. Poszczególne urzędy stosują własne wzory dokumentów, dlatego przed złożeniem wniosku trzeba sprawdzić wymagania właściwej gminy lub miasta.
W urzędowych formularzach najczęściej pojawiają się informacje pozwalające zidentyfikować właściciela i psa oraz ocenić warunki jego utrzymywania. Mogą to być m.in.:
- dane wnioskodawcy;
- rasa, płeć, wiek i imię psa;
- pochodzenie psa;
- numer mikroczipa lub tatuażu;
- numer metryki albo rodowodu;
- adres, pod którym pies będzie utrzymywany;
- opis miejsca i sposobu zabezpieczenia posesji lub pomieszczeń.
Przykładowe urzędowe formularze wymagają właśnie danych dotyczących identyfikacji psa oraz warunków, w jakich ma być utrzymywany. Zakres informacji może się jednak różnić w zależności od urzędu.
Jakie dokumenty mogą być potrzebne?
Również lista załączników nie wygląda identycznie w każdej gminie. Dlatego nie należy traktować jednej listy znalezionej w internecie jako obowiązującej w całej Polsce.
Przykładowo urzędy publikujące procedurę w serwisie samorząd.gov.pl wymagają lub mogą wymagać:
- wypełnionego wniosku;
- kopii metryki albo rodowodu;
- informacji lub dokumentu dotyczącego oznakowania psa;
- potwierdzenia aktualnego szczepienia przeciwko wściekliźnie;
- dowodu uiszczenia opłaty skarbowej.
Zakres może być szerszy. Przykładowo jeden z urzędów wskazuje również możliwość przedstawienia dokumentów dotyczących ukończonych kursów szkoleniowych.
Najbezpieczniej pobrać aktualny formularz bezpośrednio ze strony swojego urzędu i przygotować dokładnie te załączniki, których urząd wymaga w danym postępowaniu.
Ile kosztuje zezwolenie?
W aktualnych procedurach publikowanych przez urzędy gmin opłata skarbowa za zezwolenie na utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną do celów prywatnych wynosi 82 zł.
Opłatę zazwyczaj wnosi się na rachunek właściwego urzędu przy składaniu wniosku, a potwierdzenie płatności dołącza do dokumentów.
Jeżeli wniosek dotyczy prowadzenia hodowli w ramach działalności gospodarczej, sposób naliczenia opłaty może wyglądać inaczej. Niektóre urzędy publikują dla takich przypadków odrębne stawki. Dlatego przed złożeniem wniosku dotyczącego hodowli należy sprawdzić aktualną informację w swoim urzędzie.
Kwotę opłaty i numer rachunku zawsze sprawdź bezpośrednio na stronie właściwego urzędu przed wykonaniem przelewu. Procedury lokalne i dane do płatności mogą się zmieniać.
Jak długo czeka się na decyzję?
Postępowanie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Urzędy wskazują zwykle termin wynikający z zasad postępowania administracyjnego: sprawa wymagająca postępowania wyjaśniającego powinna zostać załatwiona nie później niż w ciągu miesiąca, a szczególnie skomplikowana – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy.
Nie oznacza to, że każda sprawa będzie trwała miesiąc. Jeśli dokumentacja jest kompletna i nie ma potrzeby prowadzenia rozbudowanego postępowania, decyzja może zostać wydana wcześniej.
Część urzędów przed wydaniem zezwolenia przeprowadza również wizję miejsca utrzymywania psa, aby ocenić, czy warunki nie stwarzają zagrożenia dla ludzi lub zwierząt. Taka kontrola jest wprost opisywana w niektórych procedurach samorządowych.
Od negatywnej decyzji przysługuje odwołanie do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego, składane za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Urzędy wskazują termin 14 dni od doręczenia decyzji.
Kiedy urząd może odmówić wydania zezwolenia?
Ustawa wskazuje konkretną przesłankę odmowy. Zezwolenia nie wydaje się, jeśli pies ma być utrzymywany w warunkach lub w sposób stanowiący zagrożenie dla ludzi albo zwierząt.
Dlatego urząd może interesować się m.in. miejscem przebywania psa, sposobem zabezpieczenia posesji i możliwością kontrolowania zwierzęcia.
Ta sama zasada działa po wydaniu decyzji. Jeżeli sposób utrzymywania psa zacznie stwarzać zagrożenie, wcześniej udzielone zezwolenie może zostać cofnięte. Decyzję w tej sprawie podejmuje właściwy wójt, burmistrz albo prezydent miasta.
Zezwolenie nie jest wyłącznie formalnością związaną z rasą psa. Ustawa pozwala odmówić jego wydania lub je cofnąć, jeżeli sposób utrzymywania zwierzęcia stwarza zagrożenie dla ludzi albo innych zwierząt.
Czy przy zmianie miejsca zamieszkania trzeba zmienić zezwolenie?
Tak, zmiana miejsca utrzymywania psa ma znaczenie dla wydanej decyzji. Ustawa wprost stanowi, że w razie zmiany miejsca prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa właściwy organ dokonuje zmiany zezwolenia.
Jeżeli więc przeprowadzasz się z dogiem argentyńskim, nie należy zakładać, że dotychczasowy dokument można po prostu pozostawić bez zmian. Skontaktuj się z urzędem właściwym dla nowego miejsca utrzymywania psa i ustal procedurę zmiany decyzji.
Jest to szczególnie ważne przy przeprowadzce do innej gminy lub miasta, ponieważ właściwość organu jest związana właśnie z miejscem utrzymywania zwierzęcia.
Co grozi za utrzymywanie doga argentyńskiego bez zezwolenia?
Utrzymywanie doga argentyńskiego bez wymaganego zezwolenia nie jest jedynie uchybieniem administracyjnym. Ustawa o ochronie zwierząt przewiduje za prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną bez wymaganego zezwolenia karę aresztu albo grzywny.
W przypadku ukarania za to wykroczenie sąd może dodatkowo orzec przepadek zwierzęcia.
Dlatego formalności warto załatwić przed rozpoczęciem utrzymywania psa, a nie dopiero po ewentualnej kontroli lub interwencji.
Jak załatwić zezwolenie krok po kroku?
Najprościej potraktować procedurę jako kilka następujących po sobie działań:
- Sprawdź stronę urzędu gminy lub miasta właściwego dla miejsca, w którym zamierzasz utrzymywać psa.
- Pobierz aktualny formularz wniosku.
- Sprawdź wymagane przez urząd dokumenty i załączniki.
- Przygotuj informacje dotyczące psa i warunków jego utrzymywania.
- Wnieś wymaganą opłatę skarbową i zachowaj potwierdzenie.
- Złóż kompletny wniosek w sposób przewidziany przez urząd.
- Jeżeli urząd tego wymaga, daj możliwość przeprowadzenia kontroli warunków utrzymywania psa.
- Poczekaj na decyzję administracyjną.
- W razie późniejszej zmiany miejsca utrzymywania psa zgłoś ją właściwemu organowi.
Podstawa prawna i źródła urzędowe
Podstawę obowiązku uzyskania zezwolenia stanowi art. 10 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. Sankcje za utrzymywanie lub prowadzenie hodowli psa rasy uznawanej za agresywną bez zezwolenia określa art. 37a tej ustawy.
Dog argentyński znajduje się w wykazie określonym w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 kwietnia 2003 r. w sprawie wykazu ras psów uznawanych za agresywne, Dz.U. 2003 nr 77 poz. 687.
Notka biograficzna: dr Mateusz Karatysz
W branży zoologicznej pracuję od 2012 roku. Przez 8 lat doradzałem właścicielom specjalistycznych sklepów zoologicznych w doborze produktów premium, które nie były jeszcze dostępne w Polsce.
Od 10 lat opiekuję się przewlekle chorym psem. Każdego dnia pomagam mu w zmaganiach z atopowym zapaleniem skóry, alergią pokarmową, nawracającymi problemami z zapaleniem pęcherza oraz ciężkimi powikłaniami neurologicznymi po dysplazji krążków międzykręgowych.
W 2020 roku założyłem serwis zoonews.pl. Wieloetapowe diagnozy, umawianie równoległych wizyt u kilku specjalistów lekarzy weterynarii, wnikliwe obserwacje objawów występujących u mojego psa i łączenie faktów przed wizytami diagnostycznymi skłoniły mnie do popularyzacji odpowiedzialnej opieki nad zwierzętami domowymi – w oparciu o książki i artykuły naukowe pisane głównie przez lekarzy weterynarii.
Po przeczytaniu moich artykułów zachęcam do zgłębienia interesującego Ciebie tematu na podstawie książek i artykułów, które załączam w bibliografii.
