Reklama

Parwowiroza u psa | PSI TYFUS | objawy, leczenie, ile trwa

Facebook
Twitter
Parwowiroza u psa – psi tyfus – objawy, leczenie, ile trwa

pixabay.com/images/id-3843834/

Parwowiroza to choroba wirusowa, objawiająca się krwotocznym zapaleniem jelit i żołądka. Nieleczona jest prawie zawsze śmiertelna. Ponadto jest silnie zaraźliwa.

Spis treści - kliknij strzałkę

Parwowiroza u psa – historia psiego tyfusu

Droga do rozpoznania typu wirusa, który odpowiada do wywoływanie parwowirozy sięga 1967 roku, kiedy to został odkryty wirus CPV-1, odpowiadający za objawy ze strony układu pokarmowego i oddechowego. Wariant ten w większości przypadków nie dawał jednak objawów u zarażonych psów.

W 1978 roku opisano pierwsze objawowe zarażenia wariantem CPV-2, który w latach 80. XX wieku doprowadził do pandemii, w wyniku której wiele psów na świecie poniosło śmierć.

Do Polski wirus parwowirozy dotarł już w 1979 roku, a dwa lata później zakażenia notowano na terenie całego kraju.

Wirus CPV-2 – występowanie

Parwowiroza, wywoływana przez CPV-2, według szacunków naukowców atakuje ponad 1 mln psów rocznie, mimo że szczepionki są obecnie powszechnie dostępne u lekarzy weterynarii.

Obecnie występują trzy opisane odmiany wirusa CPV, a ich występowanie zależne jest od obszaru geograficznego: CPV-2a występuje głównie w Azji i Oceanii, z kolei CPV-2b i CPV-2c występują najczęściej w USA.

Częstotliwość występowania opisanych wariantów w Europie nie jest jednakowa i zależy od kraju.

Parwowiroza psów – definicja

„Parwowiroza psów jest chorobą zakaźną, objawiającą się krwotocznym zapaleniem żołądka i jelit. Wirus ten jest istotną przyczyną zachorowań i śmierci psów pomimo dostępności szczepionek, w niektórych przypadkach może prowadzić do zapalenia mięśnia sercowego”1.

Parwowiroza – zarażenie

Do zarażenia parwowirozą dochodzi pomiędzy psami poprzez kontakt bezpośredni jama ustna – jama nosowa lub kontakt z zakażonymi odchodami. Psy zarażają kałem już po 3 dniach od zakażenia, a zdolność do infekowania innych psów w ten sposób trwa jeszcze przez 4 tygodnie od pojawienia się objawów klinicznych.

Psi tyfus namnaża się w organizmie psa bardzo szybko, co prowadzi do zaburzeń i śmierci komórek w organizmie psa. W odróżnieniu od innych wirusów jelitowych parwowirus namnaża się w  kryptach jelit cienkich, kolonizując kosmki jelitowe. Parwowiroza prowadzi przez to do destrukcji nabłonka jelit i zapadania się kosmków.

Parwowiroza objawy

Objawy parwowirozy u psa to:

  • Wymioty
  • Obfita krwawa biegunka
  • Odwodnienie
  • Bolesność jamy brzusznej
  • Gorączka
  • Wstrząs

 

Objawami parwowirozy u szczeniąt w przebiegu nadostrym mogą być:

  • Zwiększona wokalizacja
  • Odruchy wymiotne
  • Skrócenie oddechu
  • Nagła śmierć

 

Nieprawidłowe parametry w badaniach laboratoryjnych parwowirozy u psów2

 

  • Niedokrwistość
  • Obniżenie liczby krwinek białych (leukopenia)*
  • Obniżenie liczby limfocytów (limfopenia)*
  • Obniżenie liczby granulocytów obojętnochłonnych (neutropenia)*
  • Obniżenie liczby płytek krwi (trombocytopenia)
  • Obniżenie stężenia cukru (hipoglikemia)*
  • Obniżenie stężenia białka (hipoproteinemia)
  • Obniżenie stężenia albumin (hipoalbuminemia)*
  • Obniżenie stężenia globulin (hipoglobulinemia)
  • Obniżenie stężenia cholesterolu (hipocholesterolemia)*
  • Nadkrzepliwość (wzrost stężenia fibrynogenu oraz spadek aktywności antytrombinyIII*)
  • Wzrost aktywności ALP oraz AP
  • Niedobór dwutlenku węgla we krwi (hipokarbia)
  • Białko CRP (wzrost)*
  • TNF (wzrost)*
  • Cytrulina (spadek)*


* Czynnik prognostycznie negatywny.
ALT: aminotransferaza alaninowa.
AP: fosfataza alkaliczna.
CRP: białko C-reaktywne.
TNF: czynnik martwicy nowotworu.

Parwowiroza u szczeniaka – czy jest niebezpieczna?

Choroby szczeniąt, które mogą być szczególnie niebezpieczne dla życia psa to m.in. parwowiroza.Kluczowa są pierwsze godziny od wystąpienia objawów, prawidłowa diagnoza i szybkie podjęcie leczenia. Nieleczona parwowiroza u szczeniaka może skończyć się śmiercią zwierzęcia.

Wirus parwowirozy dostaje się do krwioobiegu w ciągu pierwszych 1-5 dni. Destrukcja nabłonka jelit powoduje krwotoczne zapalenie jelit u psa, co prowadzi do wtórnego zakażenia bakteryjnego, które transportowane jest z krwią do innych narządów. Taki stan prowadzi do sepsy oraz endotoksemii.

Parwowiroza u psa – rozpoznanie

Typowa procedura rozpoznania parwowirozy u psa obejmuje: wywiad, badanie kliniczne, hematologie oraz wykrywanie wirusa w kale (PCR, IF, szybkie testy).

Obrazowanie diagnostyczne nakierowane jest przede wszystkim na potwierdzenie lub wykluczenie wgłobienia jelit.

W diagnostyce laboratoryjnej, w badaniach serologicznych można próbować wykryć przeciwciała anty-CPV. Wykorzystuje się do tego powszechnie test ELISA, który umożliwia wykrycie antygenu CPV w próbkach kału. Testem o najwyższej czułości wydaje się jednak PCR, przeprowadzany na próbkach pobranych z kału.

Jeżeli wynik testu ELISA był negatywny, ale występują objawy CPV należy wykonać test PCR.

Parwowiroza u psa – leczenie

Nieleczona parwowiroza jest prawie zawsze śmiertelna. Celem leczenia jest pozbycie się objawów klinicznych.

Parwowiroza u psa leczona jest poprzez płynoterapię z uwzględnieniem krystaloidów lub koloidów, psu podaje się leki przeciwwymiotne, osocze, a także antybiotyki działające na bakterie Gram-ujemne oraz leki pobudzające odporność immunologiczną.

U chorych psów w ciągu pierwszych 4-6 godzin od rozpoczenia leczenia podaje się płynoterapię, której celem jest wyrównanie niedoboru płynów. Niedobór potasu i cukru wyrównuje się poprzez podanie krystaloidów lub płynu Ringera z mleczanami. Roztwory koloidowe podaje się w oparciu o nasilenie objawów klinicznych.

Leki przeciwwymiotne minimalizują utratę elektrolitów. Wprowadza się również żywienie pozajelitowe. By uniknąć sepsy wprowadza się leczenie antybiotykami.

Jedną z możliwych opcji terapeutycznych jest podanie osocza dla psa z parwowirozą, które zawiera przeciwciała neutralizujące wirusa.

Parwowiroza ile trwa

Pierwsze objawy kliniczne parwowirozy u psa mogą pojawić się między 5. a 12. dniem od zakażenia wirusem.

Parwowiroza u szczeniaka leczona jest zwykle od kilku do kilkunastu dni. Przez pierwsze kilka dni lekarz może zalecić podawanie kroplówki, w celu uzupełnienia płynów. Antybiotykoterapia parwowirozy u psa trwa zwykle ok. 10 dni.

Po skutecznym wyleczeniu psiego tyfusu należy jeszcze przez 4 tygodnie zbierać kał na obecność wirusa, by mieć pewność, że leczenie jest w pełni skuteczne, a pies nie będzie zagrażał innym pupilom.

Parwowiroza u psa – zapobieganie

Profilaktyka parwowirozy polega na szczepieniu szczeniąt i dorosłych psów.

Parwowiroza szczepienie

Idealna pora na szczepienie szczeniaka przeciw parwowirozie przypada na okres, w którym kończy się naturalna ochrona immunologiczna szczeniaka, dzięki obecności przeciwciał matki (odporność bierna), a zaczyna budować się odporność czynna.

Opierając się na danych statystycznych przyjęto, że już w wieku 6 tygodni odporność bierna szczeniąt na parwowirozę zaczyna zanikać – traci ją połowa szczeniąt, a w 8 tygodniu życia zasadniczo większość szczeniąt nie jest już odporna na parwowirozę.

Wobec tego opracowano schemat szczepień na takie choroby, jak:

 

Schemat szczepień zakłada pierwsze podanie szczepionki w wieku 6-8. tygodni, a kolejne trzy w odstępach co 3-4 tygodnie, aż do osiągnięcie 14-16 tygodni.

Przeczytaj również

Parwowiroza u psa po szczepieniu

Szczepienie przeciwko parwowirozie nie zabezpiecza psa przed zarażeniem. Pies nie nabywa pełnej odporności i cały czas może dojść do zarażenia. Innymi przyczynami braku odporności u psa może być nieprawidłowo podana szczepionka, nieskuteczność preparatu, niekiedy organizm psa nie jest w stanie wykształtować odporności czynnej.

Pies po parwowirozie także nie jest w pełni bezpieczny i może zarazić się ponownie.

Między innymi z powyższych powodów należy wykonywać szczepienie przypominająca na psi tyfus raz na 3 lata, licząc od ostatniej szczepionki, którą otrzymał pies w wieku 1 roku.

Parwowiroza u psa – dezynfekcja

Wirus parwowirozy wykazuje bardzo dużą odporność na czynniki środowiskowe. Jest w stanie przetrwać w środowisku z pH 3-11 i w temperaturze do 70 st. C.

Jeżeli Twój pies umarł w wyniku parwowirozy, to z przyjęciem nowego psa do domu należy wstrzymać się przynajmniej przez 6 miesięcy, dokonując w tym czasie dezynfekcji wszystkich powierzchni.

Do dezynfekcji powierzchni możesz wykorzystać:

  • Podchlorynę sodu
  • Ług sodowy
  • Formalinę
  • 1% aldehyd glutaory

 

Dobrym środkiem do czyszczenia powierzchni może być Virkon.

Czyszczenie mieszkania po psie z parwowirozą możesz uzupełnić o ozonowanie oraz naświetlanie powierzchni lampą ultrafioletową.

Wszystkie akcesoria po psie należy wyrzucić.

Redakcja

Przypisy:

  1. Zakażenie parwowirusem, w: R. Ruiz de Gopegui Fernandez, Choroby zakaźne psów. Praktyk kliniczna, wyd. Edra Urban&Partner, Wrocław 2017.
  2. Tamże.

 

Opracowano na podstawie:

R. Ruiz de Gopegui Fernandez, Choroby zakaźne psów. Praktyk kliniczna, wyd. Edra Urban&Partner, Wrocław 2017.

M. Kowalczyk, K. Skrzypek, A. Jakubczak, Patogeneza i diagnostyka parwowirozy psów oraz genotypowanie CPV-2, ”Życie Weterynaryjne”, 2018/93(7), s. 486-491.

Przeczytaj inne poradniki o zdrowiu psów i kotów

Summary
Parwowiroza u psa | PSI TYFUS | objawy, leczenie, ile trwa | Zoonews.pl
Article Name
Parwowiroza u psa | PSI TYFUS | objawy, leczenie, ile trwa | Zoonews.pl
Description
Parwowiroza to choroba wirusowa, objawiająca się krwotocznym zapaleniem jelit i żołądka. Nieleczona jest prawie zawsze śmiertelna. Ponadto jest silnie zaraźliwa.
Author
Publisher Name
www.zoonews.pl
Publisher Logo
Wejść na stronę: 845

PARTNERZY

Reklama
Reklama

KANAŁ PUPILA

[post-tags]
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Jeśli chcesz możesz zostawić swój komentarz :)x