Artykuł opracował dr Mateusz Karatysz
Biegunka u szczeniaka
Zdjęcie wypromptowano dla zoonews.pl
W artykule przeczytasz
Jak wygląda biegunka u szczeniaka?
Biegunka u szczeniaka najczęściej wygląda jak luźny, papkowaty albo wodnisty kał, oddawany częściej niż zwykle, czasem w większej objętości, ze śluzem, świeżą krwią, ciemnym zabarwieniem albo silniejszym zapachem. Szczeniak może też częściej prosić o wyjście, napinać się przy wypróżnianiu, brudzić okolice odbytu, mieć gazy, burczenie w brzuchu, mniejszy apetyt lub jednocześnie wymiotować.
Czy po wyglądzie biegunki można rozpoznać przyczynę?
Nie w pełni. Kolor, zapach, śluz lub krew w kale mogą podpowiadać, że w jelitach dzieje się coś niepokojącego, ale nie zastępują badania u lekarza weterynarii. U szczeniąt biegunka może szybko prowadzić do odwodnienia, dlatego przy nasilonych objawach nie warto czekać, aż „samo przejdzie”.
Objawy alarmowe przy biegunce u szczeniaka
- wodnista biegunka powtarzająca się kilka razy w ciągu dnia,
- krew w kale lub czarny, smolisty kał,
- śluz w kale połączony z parciem, bólem lub osłabieniem,
- częste wymioty,
- brak apetytu lub odmowa picia,
- apatia, senność, osłabienie, „przelewanie się przez ręce”,
- bolesny, napięty albo powiększony brzuch,
- gorączka lub wyraźne pogorszenie samopoczucia,
- suche, lepkie dziąsła,
- zapadnięte oczy,
- słaby powrót fałdu skórnego po delikatnym uniesieniu skóry,
- szybkie tętno, zimne łapy lub oznaki wstrząsu,
- biegunka u szczeniaka niezaszczepionego albo w trakcie cyklu szczepień,
- biegunka u szczeniaka pochodzącego ze schroniska, pseudohodowli lub miejsca, gdzie chorowały inne psy,
- biegunka, która nie ustępuje, nawraca albo nasila się mimo lekkostrawnej diety.
Najczęstsze przyczyny biegunki u szczeniaka
Najczęstsze przyczyny biegunki u szczeniaka to nagła zmiana karmy lub błędy żywieniowe oraz pasożyty przewodu pokarmowego. U młodych psów jelita są wrażliwe, dlatego rozwolnienie może pojawić się po nowych przysmakach, zjedzeniu śmieci na spacerze, przejedzeniu albo zbyt szybkim przejściu na inną dietę.
Nie każda biegunka u szczeniaka jest jednak „od karmy”. Znaczenie ma wiek psa, etap szczepień, odrobaczenie, pochodzenie z hodowli lub schroniska, kontakt z innymi psami i ogólny stan malucha. Szczególnie ostrożnie trzeba podejść do biegunki z wymiotami, krwią, apatią lub odwodnieniem.
Inne możliwe przyczyny to:
- giardia i kokcydia,
- parwowiroza,
- koronawiroza psów,
- infekcje bakteryjne,
- stres po zmianie domu,
- ciało obce w przewodzie pokarmowym,
- toksyny lub rośliny,
- leki,
- wgłobienie jelita.
Sprawdź monobiałkowe karmy dla szczeniąt
Reklama
Kliknij i sprawdź: Karmy monobiałkowe Empire dla szczeniąt i juniorów
Co robić w pierwszej kolejności samemu?
- Ocena stanu szczeniaka: najpierw sprawdź, czy maluch jest aktywny, reaguje normalnie, pije wodę i nie wymiotuje. Jeśli biegunce towarzyszy apatia, krew w kale, częste wymioty, ból brzucha albo szybkie pogorszenie samopoczucia, nie czekaj z wizytą u lekarza weterynarii.
- Kontrola nawodnienia: odwodnienie jest u szczeniąt szczególnie niebezpieczne. Sprawdź dziąsła – powinny być wilgotne, a nie suche i lepkie. Zwróć też uwagę na zapadnięte oczy, osłabienie i powolny powrót fałdu skóry po delikatnym uniesieniu skóry na karku.
- Dostęp do wody: zapewnij szczeniakowi stały dostęp do świeżej wody. Nie zmuszaj go do picia dużych ilości naraz, bo może to nasilić wymioty. Jeśli pies nie chce pić, wymiotuje wodą albo słabnie, potrzebuje szybkiej pomocy.
- Przerwa w jedzeniu tylko ostrożnie: przy łagodnej biegunce i dobrym samopoczuciu można czasowo ograniczyć jedzenie, ale u szczeniąt nie stosuj długiej głodówki na własną rękę. Młody pies ma małe rezerwy energii, dlatego bezpieczniej skonsultować dalsze karmienie z lekarzem.
- Lekkostrawne małe porcje: po krótkiej przerwie podawaj małe, częste porcje lekkostrawnego jedzenia, np. zaleconej karmy weterynaryjnej typu gastrointestinal. Nie testuj kilku karm, przysmaków i domowych dodatków jednocześnie, bo utrudnisz ocenę przyczyny biegunki.
Czym karmić szczeniaka przy biegunce?
W łagodnych przypadkach, gdy szczeniak czuje się dobrze i pije wodę, lekarz może zalecić krótką przerwę w karmieniu, a potem podawanie 3–6 małych posiłków dziennie. U szczeniąt nie stosuj jednak długiej głodówki na własną rękę. Młody pies ma duże potrzeby energetyczne i małe rezerwy, dlatego zbyt długie wstrzymywanie jedzenia może mu zaszkodzić.
Po krótkiej przerwie najlepiej podawać lekkostrawne, niskotłuszczowe jedzenie w małych porcjach. Może to być weterynaryjna karma typu gastrointestinal dla szczeniąt albo prosta dieta zalecona przez lekarza, np. gotowane chude mięso z dobrze ugotowanym ryżem. Porcje powinny być niewielkie, ale częstsze, żeby nie przeciążać przewodu pokarmowego.
Gdy kał wraca do normy, nie zmieniaj jedzenia gwałtownie. Dotychczasową karmę wprowadzaj stopniowo przez 2–3 dni, mieszając ją z dietą lekkostrawną. W tym czasie odstaw przysmaki i gryzaki. Jeśli biegunka wraca po ponownym wprowadzeniu karmy, utrzymuje się mimo diety albo szczeniak chudnie, potrzebna jest diagnostyka, a nie kolejne domowe eksperymenty.
Wspomagająco lekarz może zalecić probiotyk weterynaryjny lub preparat nawadniający dla psów.
WARTO WIEDZIEĆ: Nie podawaj szczeniakowi leków przeciwbiegunkowych dla ludzi, antybiotyków ani ziół „na jelita” bez konsultacji.
Kiedy natychmiast zabrać psa do lekarza weterynarii?
Szczeniaka z biegunką trzeba pilnie zabrać do lekarza weterynarii, jeśli pojawia się krew w kale, czarny smolisty kał, częste wymioty, apatia, brak apetytu, ból brzucha albo objawy odwodnienia. U młodych psów stan może pogorszyć się szybko, dlatego nie należy czekać kilku dni, gdy biegunka jest wodnista, nawraca lub pies wyraźnie słabnie.
Szczególnie niepokojąca jest biegunka u szczeniaka niezaszczepionego albo będącego w trakcie cyklu szczepień. W takiej sytuacji lekarz może brać pod uwagę m.in. parwowirozę, pasożyty, giardię, zakażenia jelitowe, ciało obce lub wgłobienie jelita. Ryzyko jest większe także wtedy, gdy pies pochodzi ze schroniska, hodowli, pseudohodowli albo miał kontakt z innymi chorymi psami.
Nie zwlekaj z wizytą, jeśli zauważysz:
- biegunkę z krwią lub czarny, smolisty kał,
- bardzo wodnistą biegunkę kilka razy dziennie,
- powtarzające się wymioty,
- brak apetytu lub odmowę picia,
- apatię, osłabienie, senność, „przelewanie się przez ręce”,
- bolesny, napięty albo powiększony brzuch,
- suche, lepkie dziąsła,
- zapadnięte oczy,
- powolny powrót fałdu skóry po delikatnym uniesieniu skóry na karku,
- gorączkę,
- zimne łapy, słabe tętno lub oznaki wstrząsu,
- biegunkę u bardzo młodego, małego, osłabionego lub nie w pełni zaszczepionego szczeniaka,
- biegunkę, która nie ustępuje, nasila się albo wraca mimo lekkostrawnej diety.
Jak zapobiegać biegunce u szczeniaka?
- Wprowadzaj nową karmę stopniowo, przez kilka dni, mieszając ją z dotychczasowym jedzeniem.
- Nie podawaj wielu nowych przysmaków naraz, resztek ze stołu, tłustych potraw ani przypadkowych gryzaków.
- Pilnuj, żeby szczeniak nie jadł śmieci, odchodów innych zwierząt, roślin ani resztek znalezionych na spacerze.
- Regularnie myj miski, sprzątaj zabrudzone miejsca i ogranicz dostęp do kosza, leków, chemii oraz małych przedmiotów.
- Dbaj o odrobaczanie, badania kału i szczepienia zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii.
- Po przeprowadzce daj szczeniakowi spokojną adaptację, stały rytm dnia i tę samą karmę na start.
FAQ: pytania i odpowiedzi
Czy biegunka u szczeniaka jest groźna?
Biegunka u szczeniaka może być groźna, zwłaszcza gdy jest wodnista, krwista, trwa dłużej niż dobę albo towarzyszą jej wymioty, apatia, brak apetytu lub objawy odwodnienia. Młode psy szybciej tracą płyny, dlatego przy nasilonych objawach warto skontaktować się z lekarzem weterynarii.
Czy zmiana karmy może wywołać biegunkę u szczeniaka?
Tak, nagła zmiana karmy może wywołać biegunkę u szczeniaka, bo jego układ pokarmowy jest wrażliwy. Nową karmę najlepiej wprowadzać stopniowo przez kilka dni, mieszając ją z dotychczasową, o ile lekarz weterynarii nie zaleci inaczej.
Literatura naukowa i badania
P. Armstrong, GI INTERVENTION. Approach to diagnosis and therapy of the patient with acute diarrhea, https://todaysveterinarypractice.com/media/wp-content/uploads/sites/4/2016/09/T1305F02.pdf (dostęp: 25.06.2026).
A. Grellet i inni, Risk factors of weaning diarrhea in puppies housed in breeding kennels, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7114196/pdf/main.pdf (dostęp: 25.06.2026).
N. Maritz, Gdy twój pies choruje, Wyd. RM, Warszawa 2021.
R. Neiger, Diagnostyka różnicowa w chorobach wewnętrznych psów i kotów, wyd. Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2011.
Notka biograficzna: dr Mateusz Karatysz
W branży zoologicznej pracuję od 2012 roku. Przez 8 lat doradzałem właścicielom specjalistycznych sklepów zoologicznych w doborze produktów premium, które nie były jeszcze dostępne w Polsce.
Od 10 lat opiekuję się przewlekle chorym psem. Każdego dnia pomagam mu w zmaganiach z atopowym zapaleniem skóry, alergią pokarmową, nawracającymi problemami z zapaleniem pęcherza oraz ciężkimi powikłaniami neurologicznymi po dysplazji krążków międzykręgowych.
W 2020 roku założyłem serwis zoonews.pl. Wieloetapowe diagnozy, umawianie równoległych wizyt u kilku specjalistów lekarzy weterynarii, wnikliwe obserwacje objawów występujących u mojego psa i łączenie faktów przed wizytami diagnostycznymi skłoniły mnie do popularyzacji odpowiedzialnej opieki nad zwierzętami domowymi – w oparciu o książki i artykuły naukowe pisane głównie przez lekarzy weterynarii.
Po przeczytaniu moich artykułów zachęcam do zgłębienia interesującego Ciebie tematu na podstawie książek i artykułów, które załączam w bibliografii.
