Terier szkocki
pixabay.com/images/id-6381085/
W poniższym artykule, poza historią rasy, opisałem informacje na temat charakteru tych psów, ich zdrowia, metod pielęgnacji, sposobów żywienia oraz szkolenia. W artykule na końcu znajdziesz również nieco ciekawostek, wady i zalety oraz przybliżony koszt zakupu tego teriera.
Jeżeli jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Będzie to nieoceniona pomoc dla przyszłych opiekunów tego psa.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
Podstawowe informacje o rasie
- 🌅 Kraj pochodzenia: Szkocja
- 🐶 Numer wzorca FCI: 73
- ➡ Waga: 8,5–10,5 kg
- ❤ Długość życia: 12–14 lat
- 💢 Charakter: niezależny, odważny, zuchwały, ale zawsze oddany właścicielowi
Jak wygląda terier szkocki?
Terier szkocki to pies o zwartej, proporcjonalnej budowie i zdecydowanej prezencji. Jego głowa jest dość długa, ale dobrze dopasowana do reszty ciała, osadzona na mocnej, eleganckiej szyi średniej długości.
Czaszka jest prawie płaska, optycznie dość wąska, choć w rzeczywistości szeroka. Stop jest widoczny, ale nie przesadzony. Nos duży i czarny, lekko wystaje do przodu. Kufa mocna, tej samej szerokości na całej długości. Zęby duże, ułożone tak, by górne siekacze delikatnie zakrywały dolne. Policzki gładkie, bez wystających kości. Oczy w kształcie migdałów, ciemnobrązowe i osadzone pod krzaczastymi brwiami. Uszy to jeden z jego znaków rozpoznawczych. Są cienkie, spiczaste, stojące pionowo, osadzone na górze głowy.
Szyja jest silna, umięśniona, ale nie za długa. Grzbiet prosty, krótki i dobrze umięśniony. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, sięga daleko do tyłu, między przednimi łapami. Żebra są dobrze zaokrąglone, ale nie beczkowate. Ogon średniej długości, gruby u nasady i zwężający się ku końcowi. Najczęściej noszony pionowo do góry albo lekko zakrzywiony.
Kończyny przednie są mocne, proste, z dobrze rozwiniętym przedpiersiem. Łapy są dość duże, z mocnymi opuszkami i zwartymi palcami, przednie są nieco większe od tylnych. Mimo niewielkiego wzrostu pies ma szerokie uda i mocne pośladki. Tylne łapy podobnie jak przednie mają zwarte palce i mocne poduszki.
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie
Pies i suka: 25 – 28 cm
Waga
Pies i suka: 8,5 – 10,5 kg
Szata
Okrywa włosowa psa składa się z dwóch warstw: miękkiego, gęstego podszerstka oraz twardego, szorstkiego włosa okrywowego.
Najczęściej spotyka się teriery szkockie w umaszczeniu czarnym, pszenicznym (czyli jasnozłotym) lub pręgowanym w różnych odcieniach.
pixabay.com/images/id-427952/
Charakter i usposobienie
Terier szkocki to pies o silnym charakterze, lojalny wobec swojej rodziny i bardzo przywiązany do domu. Na co dzień jest spokojny i powściągliwy, ale w sytuacji zagrożenia odważnie broni swojego terytorium. To czworonóg czujny, pamiętliwy i zdystansowany wobec obcych – nie ufa szybko, ale zdobyte zaufanie odwzajemnia przyjaźnią na lata.
Temperament i potrzeby
Ten pies jest inteligentny, niezależny i energiczny. Potrzebuje codziennej dawki ruchu, zabawy i zajęć umysłowych. Jeśli jego potrzeby nie są spełnione, może rozładowywać frustrację poprzez niszczenie przedmiotów albo próby ucieczki. Typowe dla rasy jest także zamiłowanie do kopania, dlatego ogród szybko stanie się jego ulubionym placem zabaw.
Relacje z ludźmi i zwierzętami
Terier szkocki dobrze odnajduje się w rodzinie, o ile dzieci traktują go z szacunkiem, a nie jak zabawkę. Potrafi dogadać się z innymi psami i zwierzętami domowymi, pod warunkiem, że nie są zbyt natarczywe. Jest prostolinijny i szlachetny – nie szczeka bez potrzeby, ale reaguje wtedy, gdy sytuacja tego wymaga.
Krótkie sesje z ukrytymi przysmakami, tor przeszkód czy „praca nosem” będą idealnym sposobem na połączenie aktywności fizycznej i mentalnej.
Konsekwentnemu przewodnikowi będzie łatwo wyszkolić tego psiego arystokratę. Należy pamiętać, że mimo całej okazywanej przez niego lojalności jest to pies wolny i niezależny.
E. Verhoef-Verhallen
Czy terier szkocki to zdrowa rasa?
Choć terier szkocki wygląda na silnego i twardego zawodnika, wcale nie jest psem o żelaznej kondycji. Zbyt intensywny wysiłek fizyczny, stres, silne podniecenie mu nie służy, szczególnie gdy objawem takiego stanu rzeczy jest wzrost napięcia mięśni kończyn. W zupełności wystarczą mu regularne spacery, podczas których może powęszyć i spotykać innych czworonogów.
Terier szkocki ma sierść idealnie przystosowaną do surowego szkockiego klimatu i świetnie chroni psa przed chłodem, deszczem i wiatrem. W ciepłe dni trzeba jednak uważać, bo pies szybko się przegrzewa. Zamiast forsownych aktywności warto wtedy zorganizować mu spokojną zabawę w ogrodzie, np. zabawy węchowe.
Mimo że dobrze znosi chłody i deszcz, to zdecydowanie nie nadaje się do życia na zewnątrz. Ten pies kocha komfort i bliskość człowieka. Terier szkocki najlepiej czuje się w domowych pieleszach, a nie w budzie czy kojcu.
Typowe choroby rasy
- Napadowy wzrost napięcia mięśni
- Atopia
- Nużyca uogólniona
- Choroba von Villebranda
- Kamica cysteinowa
- Głuchota wrodzona
- Zwichnięcie soczewki
- nowotwory
Jak karmić teriera szkockiego?
Terier szkocki zwykle ma dobry apetyt i jedzenie sprawia mu dużą przyjemność. Jego dieta powinna być pełnowartościowa i dopasowana do wieku, poziomu aktywności oraz stanu zdrowia. Najlepiej sprawdzi się karma mokra lub sucha wysokiej jakości. Ważne są składniki wspierające zdrowie, m.in. odpowiednia ilość witaminy E i tryptofanu, które korzystnie wpływają na mięśnie. U psów cierpiących na kamicę cysteinową konieczna jest dieta z ograniczoną zawartością białka.
Alergie pokarmowe i trawienie
Ta rasa ma skłonności do alergii pokarmowych, dlatego każdą nową karmę trzeba wprowadzać stopniowo – przez 4 do 10 dni – zaczynając od małych porcji. Dzięki temu unikniesz problemów żołądkowych i sprawdzisz, czy dany składnik jest dobrze tolerowany.
Jak pielęgnować teriera szkockiego?
Szkocki terier nie jest psem „bezobsługowym” – jego sierść wymaga systematycznej pielęgnacji. Kilka razy w roku warto oddać go do groomera, który profesjonalnie wytrymuje martwy włos ręcznie. Zabieg nie sprawia bólu, a pozwala zachować zdrową sierść, charakterystyczny wygląd rasy i ogranicza linienie.
Między wizytami u specjalisty konieczne jest regularne szczotkowanie, które zapobiega kołtunom i usuwa luźny włos. Szczególnej uwagi wymagają broda i wąsy – po każdym posiłku dobrze jest przetrzeć je z resztek jedzenia.
U terierów szkockich przygotowywanych do wystaw konieczna jest jeszcze bardziej intensywna pielęgnacja. Strzyżenie maszynką lub nożyczkami nie jest wskazane – włos traci wtedy swoją szorstką strukturę, staje się miękki i matowy, co odbiega od wzorca rasy.
Oprócz dbania o sierść nie można zapominać o podstawowej higienie: regularnym czyszczeniu uszu i zębów, przycinaniu pazurów oraz kontroli oczu.
Wychowanie i szkolenie – najważniejsze wskazówki dla opiekuna
Szkocki terier to pies z głową na karku: bystry, sprytny i bardzo samodzielny. I choć to cechy godne podziwu, potrafią nieźle uprzykrzyć życie niedoświadczonemu opiekunowi. Podczas szkolenia „szkot” doskonale czyta człowieka i szybko zorientuje się, jak unikać zadań, które mu nie odpowiadają. Nie lubi powtarzalnych komend, a posłuszeństwo… nie leży w jego naturze.
To pies z silną osobowością, dlatego potrzebuje przewodnika, który nie będzie zbyt uległy. Trzeba być konsekwentnym, ale jednocześnie spokojnym i pełnym szacunku. Szkocki terier nigdy nie będzie ślepo posłuszny, ale jeśli zbudujesz z nim relację opartą na zaufaniu, będzie słuchał. Najlepszą motywacją? Smaczki. Ten pies naprawdę lubi jeść, więc warto to wykorzystać w treningach.
Od samego początku, już w pierwszych dniach po pojawieniu się psa w domu należy wprowadzić jasne zasady. Brak wyraźnych granic i konsekwencji szybko obróci się przeciwko opiekunowi. Wychowanie szkockiego teriera bez planu i dyscypliny może okazać się bardzo trudne.
Choć terier ten może być lojalnym domownikiem, to w kontaktach z innymi psami, szczególnie tej samej płci. Bywa wobec nich chłodny lub dominujący. Właśnie dlatego kluczowa jest wczesna i dobrze przeprowadzona socjalizacja, pomoże mu lepiej odnaleźć się w kontaktach z ludźmi i zwierzętami, zrozumieć sygnały i „język psów”.
To nie jest typ psa do parku pełnego obcych czworonogów, ale świetnie sprawdzi się w bardziej indywidualnych aktywnościach. Może z powodzeniem brać udział w konkursach norowania, co jest zgodne z jego pierwotnym przeznaczeniem i naturalnym instynktem.
Zalety i wady teriera szkockiego
✅ Zalety
- Silnie związuje się z opiekunem, choć niełatwo obdarza zaufaniem
- Dobrze radzi sobie sam w domu
- Lubi zabawę, szczególnie tropienie i kopanie w ziemi
- Zadziorny i niecierpliwy, ale nieagresywny
- Nie linieje intensywnie przy regularnej pielęgnacji
❗Wady
- Nie jest pieszczochem, stroni od nadmiernej czułości
- Ma silny instynkt terytorialny
- Ma dużą skłonność do łakomstwa
- Niezależny i trudny w ułożeniu – wymaga doświadczonego opiekuna
Ciekawostki o rasie
- Opiekunami tej rasy byli prezydenci USA: Ronald Regan był opiekunem psa o imieniu Lucky, a George Bush opiekował się psem Barneyˊem.
- Wizerunek teriera szkockiego widnieje na etykietach słynnego trunku – Whisky Black&White. Pojawia się on także w logo sklepów Netto. Logo to zostało wprowadzone 1 października 1992 roku.
Small dog photo created by master1305 – www.freepik.com
Historia rasy
Choć dziś terier szkocki kojarzy się głównie z eleganckim wyglądem i wystawami, jego korzenie są zdecydowanie bardziej „terenowe”. Rasa została stworzona do pracy. Dawny terier szkocki był prawdziwym myśliwym, wykorzystywanym do polowań na lisy, kuny, borsuki, zające, wydry i inne drobne drapieżniki. Dzięki swojej zwinności i niewielkim rozmiarom doskonale sprawdzał się w norowaniu, zwłaszcza na kamienistych i górskich terenach Szkocji, szczególnie popularny w rejonach Rannoch i hrabstwa Perthshire.
Szerszej publiczności pies został zaprezentowany po raz pierwszy w 1879 roku, podczas wystawy w Londynie. Pokazał go kapitan Gordon Murray. Już dwa lata później, w 1881 roku, powstał pierwszy oficjalny wzorzec rasy, a niedługo potem – w 1882 roku – założono Klub Teriera Szkockiego. Rasa bardzo szybko zyskała popularność, a hodowla o charakterze wystawowym rozpoczęła się niemal równolegle z pracą użytkową.
W 1930 roku wzorzec rasy został oficjalnie zatwierdzony przez międzynarodową organizację kynologiczną, a terier szkocki zaczął być postrzegany jako pies modny i elegancki. Szybko zyskał międzynarodową sławę, nie tylko jako pies wystawowy, ale też jako pies do towarzystwa, ceniony za swój niepowtarzalny wygląd i silny charakter.
Do Polski szkockie teriery trafiły w latach 20. XX wieku, gdzie również zdobyły swoich miłośników.
Hodowla
Hodowla tej rasy nie należy do najłatwiejszych. Terier szkocki to nie tylko trudny w ułożeniu pies, ale również wymagający pod względem rozrodu. Porody często bywają skomplikowane, szczenięta rodzą się z dużymi głowami, co sprawia, że u suk tej rasy bardzo często konieczne jest cesarskie cięcie. To kolejny powód, dla którego warto wspierać tylko odpowiedzialnych, doświadczonych hodowców, którzy dbają zarówno o psy, jak i o przyszłych opiekunów.
Jeśli planujesz zakup szczeniaka teriera szkockiego z hodowli, koniecznie sprawdź, w jakich warunkach przebywają maluchy oraz w jakiej kondycji jest ich matka. Zadbana suka i czyste, spokojne otoczenie to dobry znak, że wszystkie psy są odpowiednio socjalizowane i pielęgnowane. Jeśli hodowca nie chce pokazać pozostałych zwierząt ani warunków, w jakich przebywają, to powinna zapalić Ci się czerwona lampka.
Każdy odpowiedzialny hodowca, który prowadzi zarejestrowaną i legalną hodowlę, ma obowiązek przekazać Ci metrykę – dokument, na podstawie którego można wyrobić rodowód psa w ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce). Bez tego dokumentu pies nie będzie miał pełnoprawnego pochodzenia uznawanego międzynarodowo.
Ile kosztuje terier szkocki?
Cena szczeniaka teriera szkockiego z legalnej, zarejestrowanej hodowli wynosi średnio około 4000 zł. Na ostateczną kwotę wpływa renoma hodowcy, pochodzenie i osiągnięcia rodziców, a także przeznaczenie psa – czy będzie towarzyszem domowym czy pies wystawowy.
Pomysły na imię dla teriera szkockiego
🐶 Dla psa
- Joe
- Black
- Tartan
- Angus
- Whisky
- Shadow
🐕🦺 Dla suki
- Czarna
- Kawa
- Fanta
- Mokka
- Raven
- Tosia
Dla kogo terier szkocki będzie idealny?
Terier szkocki to pies dla ludzi z charakterem, tak samo wyrazistym jak on sam. Będzie świetnym wyborem dla osób, które cenią niezależność, inteligencję i… odrobinę psiego uporu. Nie jest typem „przytulanki”, ale potrafi być wiernym, oddanym przyjacielem, lojalnym aż do szpiku kości.
FAQs
Czy terier szkocki ma sierść czy włosy?
Terier szkocki ma włosy, a nie typową sierść. Dzięki temu linieje mniej intensywnie, ale wymaga regularnego trymowania i pielęgnacji.
Jak duży jest dorosły terier szkocki?
To mały, ale mocno zbudowany pies. Dorosły terier szkocki waży zwykle 8–10 kg i osiąga 25–28 cm wysokości w kłębie.
Jakie są wady szkockiego teriera?
Rasa ma kilka trudniejszych cech: silny instynkt terytorialny, upór i niezależność, skłonność do łakomstwa oraz gorszą tolerancję upałów i intensywnego wysiłku.
Źródła
https://www.zkwp.pl/wzorce/73.pdf
J. Monkiewicz, K. Rogowska, J. Wajdzik, Kynologia, wyd. UWP, Wrocław 2011.
M. Ceregrzyn, Psy rasowe, wyd. MI Polska sp. z o.o., Warszawa 2008.
E.J.J. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, wyd. Bellona, Warszawa 2003.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl


