Artykuł opracował dr Mateusz Karatysz
Terier australijski
Zdjęcie wypromptowano dla zoonews.pl
W artykule przeczytasz
🌍 Kraj pochodzenia: Australia
🐕 Numer wzorca FCI: 8
➡ Waga: Psy ok. 6,5 kg, suki nieco lżejsze
❤️ Długość życia: zwykle 12–14 lat
💢 Charakter: pogodny i czujny; inteligentny i chętny do nauki; silnie przywiązany do opiekuna; aktywny, lubiący zabawę; bywa szczekliwy, dlatego potrzebuje ruchu, zajęć dla głowy i wczesnej socjalizacji.
Jak wygląda terier autralijski?
Terier australijski to niewielki, ale mocno zbudowany pies o typowo terierowej, użytkowej sylwetce. Sprawia wrażenie psa odpornego, zwartego i dobrze przystosowanego do pracy w trudnych warunkach.
Jego ciało jest lekko wydłużone, osadzone nisko nad ziemią, z prostym grzbietem i dobrze rozwiniętą klatką piersiową. Głowa jest długa i mocna, z charakterystyczną jaśniejszą czuprynką, która stanowi jedną z cech rozpoznawczych rasy. Oczy są małe, ciemne i czujne, a spojrzenie bystre i uważne. Uszy są niewielkie, stojące i bardzo ruchliwe, co podkreśla czujny charakter psa.
Szyja jest średniej długości i płynnie przechodzi w tułów. W okolicy szyi i piersi widoczna jest wyraźna kryza z dłuższego włosa. Kończyny są krótkie, ale mocne i proste, zakończone zwartymi łapami z twardymi opuszkami. Całość daje obraz psa zwinnego, energicznego i zawsze gotowego do działania.
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie:Pies: ok. 25 cm
Suka: nieco niższa od psa
Waga:
Pies: ok. 6,5 kg
Suka: nieco lżejsza od psa
Szata:
Pies tej rasy ma na tułowiu włos dwojakiego rodzaju: włos okrywowy długi na ok. 6 cm, szorstki i prosty oraz miękki podszerstek. Włos jest krótszy na kufie, dolnej części kończyn i łapach.
Umaszczenie:
Błękitne, błękitno-stalowe, błękitno-ciemnoszare z intensywnym podpalaniem lub jasnopiaskowe i czerwone.
Jaki charakter ma terier australijski?
Terier australijski to pogodny, czujny i emocjonalnie stabilny pies do towarzystwa, który silnie przywiązuje się do swojego opiekuna i najlepiej funkcjonuje w bliskim kontakcie z rodziną.
Zgodnie ze wzorcem rasy jest to pies odważny i zrównoważony, bez skłonności do agresji czy lękliwości. Zachował jednak wyraźny temperament teriera – jest bystry, aktywny i szybko reaguje na bodźce. Inteligencja i chęć współpracy sprawiają, że terier australijski dobrze odnajduje się w szkoleniu i zabawach wymagających zaangażowania umysłowego. Może wykazywać instynkt łowiecki, co jest naturalną pozostałością po jego użytkowym pochodzeniu, dlatego warto od początku pracować nad przywołaniem i kontrolą emocji. Rasa ta bywa czujna i wokalna, zwłaszcza gdy się nudzi, ale przy odpowiedniej dawce ruchu i uwagi nie sprawia problemów behawioralnych.
Czy terier australijski nadaje się do domu z dziećmi?
Prawidłowo socjalizowany terier australijski może dobrze funkcjonować w rodzinie z dziećmi i chętnie uczestniczy w codziennym życiu domowników.
Najlepiej odnajduje się przy dzieciach, które potrafią szanować granice psa i nie traktują go jak zabawki. Jest to rasa energiczna i lubiąca zabawę, dlatego starsze dzieci często budują z nim bardzo dobrą relację. Terier australijski może być także dobrym wyborem jako pierwszy pies w domu, pod warunkiem że opiekun zapewni mu konsekwentne, spokojne prowadzenie.
Czy terier australijski toleruje inne zwierzęta?
Terier australijski zazwyczaj dobrze dogaduje się z innymi psami, szczególnie jeśli był z nimi socjalizowany od młodego wieku.
Wobec obcych zwierząt bywa początkowo ostrożny, a u niektórych osobników może ujawniać się instynkt pogoni. Odpowiednie wprowadzenie, wczesna socjalizacja i pozytywne doświadczenia mają kluczowe znaczenie dla budowania poprawnych relacji. Przy właściwym prowadzeniu terier australijski może bez problemu funkcjonować w domu z innymi zwierzętami i dobrze odnajduje się także w warunkach miejskich, w tym w mieszkaniu.
W początkowym okresie kształtowania się rasy w jednym miocie mogły pojawiać się psy, które dziś byłyby klasyfikowane zarówno jako terier australijski, jak i australian silky terrier.
Zdrowie: czy terier australijski ma skłonność do chorób?
Terier australijski, mimo niewielkich rozmiarów, jest rasą odporną i dobrze przystosowaną do różnych warunków środowiskowych. Jego przodkowie byli psami użytkowymi, co przełożyło się na solidną kondycję fizyczną i stosunkowo dobrą odporność. Przy prawidłowej opiece, zbilansowanej diecie i regularnej profilaktyce weterynaryjnej większość terierów australijskich cieszy się dobrym zdrowiem przez wiele lat. Nie jest to jednak rasa typowo „outdoorowa” – mimo odpornej sierści pies ten nie powinien przebywać całorocznie na zewnątrz i wymaga normalnych warunków domowych.
Rasa nie jest obciążona dużą liczbą ciężkich chorób dziedzicznych, jednak – jak u wielu psów małych ras – mogą pojawiać się określone problemy zdrowotne, głównie ortopedyczne, okulistyczne oraz metaboliczne. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie objawów, utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz systematyczne kontrole u lekarza weterynarii.
Typowe choroby teriera australijskiego
- Zwichnięcie rzepki – wada ortopedyczna polegająca na przemieszczaniu się rzepki kolanowej, która może powodować kulawiznę i ból.
- Choroba Legga-Calvégo-Perthesa – schorzenie stawu biodrowego prowadzące do martwicy głowy kości udowej, najczęściej ujawniające się u młodych psów.
- Postępujący zanik siatkówki (PRA) – choroba oczu skutkująca stopniowym pogarszaniem wzroku, a w późniejszym etapie ślepotą.
- Zespół suchego oka (KCS) – zaburzenie produkcji łez powodujące podrażnienie, zaczerwienienie i nawracające infekcje oczu.
- Cukrzyca – choroba metaboliczna wymagająca stałej kontroli diety i leczenia farmakologicznego.
- Choroba Cushinga – zaburzenie hormonalne związane z nadmiernym wydzielaniem kortyzolu, częstsze u psów starszych.
Ile żyje terier australijski?
Terier australijski należy do ras długowiecznych i zwykle dożywa 12–14 lat, a przy bardzo dobrej opiece nawet dłużej. Na długość życia największy wpływ mają: utrzymanie prawidłowej masy ciała, odpowiednia dieta dostosowana do wieku i aktywności psa, regularna kontrola stanu oczu i stawów oraz konsekwentna profilaktyka weterynaryjna.
By Ketterechts – Own work, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=77472354
Jak karmić teriera australijskiego?
Terier australijski to pies małej rasy o dobrej kondycji i umiarkowanie wysokim poziomie aktywności, dlatego jego dieta powinna być dobrze zbilansowana i dostosowana do trybu życia. To rasa wytrzymała, ale skłonna do przybierania na wadze przy nadmiarze kalorii, dlatego kluczowe znaczenie ma kontrola porcji i jakość składników. Podstawą żywienia powinno być pełnowartościowe białko zwierzęce, odpowiednia ilość tłuszczu oraz dodatki wspierające stawy i zdrowie oczu. Sposób karmienia należy zawsze dopasować do wieku psa, jego aktywności oraz ewentualnych problemów zdrowotnych.
Podstawą diety teriera australijskiego może być sucha lub mokra karma klasy premium przeznaczona dla psów małych ras, dieta mieszana albo prawidłowo zbilansowana dieta BARF. Rasa ta dobrze toleruje różne modele żywienia, pod warunkiem że są one kompletne i odpowiednio zbilansowane. Przy wyborze karmy warto zwrócić uwagę na umiarkowaną kaloryczność, dobrą strawność oraz jakość tłuszczów, które wpływają na kondycję skóry i sierści. W przypadku żywienia domowego lub surowego konieczna jest konsultacja z dietetykiem zwierzęcym.
Żywieniowe wskazówki
- wybieraj karmy dla psów małych ras, o wysokiej zawartości mięsa i prostym składzie;
- dostosuj dietę do wieku psa (szczenię, dorosły, senior);
- u szczeniąt kontroluj tempo wzrostu oraz bilans wapnia i fosforu;
- dbaj o utrzymanie prawidłowej masy ciała, aby nie obciążać stawów;
- każdą zmianę karmy wprowadzaj stopniowo, przez 7–10 dni;
- smakołyki traktuj jako dodatek i wliczaj je do dziennego bilansu kalorii.
Częstotliwość karmienia
- Szczeniak teriera australijskiego: 3–4 posiłki dziennie, w regularnych odstępach czasu.
- Dorosły terier australijski: 2 posiłki dziennie, co pomaga utrzymać stabilny poziom energii.
- Senior: 2 mniejsze posiłki dziennie, z dietą łatwostrawną i o kontrolowanej kaloryczności.
W 1932 roku oficjalnie zakazano kojarzenia teriera australijskiego z australian silky terierem, co ostatecznie rozdzieliło rozwój obu ras i ujednoliciło ich standardy.
Jak pielęgnować teriera australijskiego?
Terier australijski to pies o szorstkiej, odpornej na warunki atmosferyczne szacie, którego pielęgnacja jest stosunkowo prosta, ale wymaga systematyczności. Rasa została wyhodowana do pracy w trudnym terenie, dlatego jej sierść pełni funkcję ochronną i nie powinna być nadmiernie skracana ani stylizowana. Prawidłowa pielęgnacja pozwala zachować naturalny wygląd psa, dobrą kondycję skóry oraz ograniczyć linienie i problemy dermatologiczne.
Szczotkowanie
Szata teriera australijskiego składa się z twardego włosa okrywowego i miękkiego podszerstka, dlatego regularne szczotkowanie jest kluczowe.
Psa tej rasy najlepiej szczotkować 2–3 razy w tygodniu, używając szczotki pudlówki lub metalowego grzebienia. Zabieg ten usuwa martwy włos, zapobiega filcowaniu podszerstka i pozwala utrzymać sierść w dobrej kondycji. Szczególną uwagę warto zwrócić na okolice szyi (kryzę), klatkę piersiową, pachwiny oraz tylne kończyny, gdzie włos jest dłuższy i łatwiej się plącze. U psów nie wystawowych wystarczająca jest regularna pielęgnacja bez trymowania.
Kąpiel
Terier australijski nie wymaga częstych kąpieli. Zazwyczaj wystarczy kąpać go co 2–3 miesiące lub wtedy, gdy pies jest wyraźnie zabrudzony.
Podczas kąpieli:
- stosuj szampony przeznaczone dla psów o szorstkiej sierści;
- unikaj kosmetyków zmiękczających włos, które mogą pogorszyć jego strukturę;
- dokładnie spłukuj szampon, aby nie podrażniać skóry;
- po kąpieli dokładnie osusz psa ręcznikiem i chroń go przed wychłodzeniem.
Zbyt częste kąpiele mogą osłabiać naturalną barierę ochronną skóry i negatywnie wpływać na jakość sierści.
Przegląd pielęgnacyjny
Regularnie kontroluj:
- uszy – utrzymuj je w czystości i reaguj na nadmiar woskowiny lub nieprzyjemny zapach;
- oczy – usuwaj wydzielinę wilgotnym gazikiem, zwłaszcza przy wietrznej pogodzie;
- zęby – szczotkuj kilka razy w tygodniu, ponieważ małe rasy mają skłonność do problemów stomatologicznych;
- pazury – przycinaj je regularnie, jeśli nie ścierają się naturalnie;
- łapy i opuszki – sprawdzaj je po spacerach, szczególnie zimą i na nierównym podłożu.
Profilaktyka przeciwpasożytnicza
Terier australijski powinien być objęty całoroczną ochroną przeciw pchłom, kleszczom i pasożytom wewnętrznym. Preparaty należy zawsze dobierać do aktualnej masy ciała psa, a harmonogram odrobaczania i zabezpieczeń sezonowych ustalać z lekarzem weterynarii. Regularna profilaktyka jest szczególnie ważna u psów aktywnych, często przebywających na terenach zielonych.
Zalety i wady teriera australijskiego
Zalety- bardzo inteligentny pies, chętnie uczący się nowych umiejętności;
- silnie przywiązuje się do opiekuna i dobrze funkcjonuje jako pies rodzinny;
- pielęgnacja sierści jest stosunkowo prosta i nie wymaga skomplikowanych zabiegów.
- ma skłonność do szczekania, szczególnie gdy się nudzi lub coś go zaniepokoi;
- w Polsce jest rasą mało popularną, co może utrudniać znalezienie sprawdzonej hodowli.
Terrier australijski hodowla
Kupując teriera australijskiego o z hodowli warto sprawdzić, w jakich warunkach żyją szczenięta psa oraz jaka jest kondycja matki. Jeżeli hodowca nie chce pokazać innych zwierząt, to powinno to wzbudzić czujność. Dodatkowo każdy hodowca, który prowadzi legalną hodowlę ma obowiązek wydać razem z psem metrykę, która posłuży do wyrobienia rodowodu psa.
Svenska Mässan from Sweden, CC BY 2.0 <https://creativecommons.org/licenses/by/2.0>, via Wikimedia Commons
Ile kosztuje terier australijski?
Cena szczeniaka teriera australijskiego z hodowli zarejestrowanej w ZKwP/FCI zaczyna się zazwyczaj od około 2000–4000 zł i może być wyższa w zależności od renomy hodowli, jakości rodowodu czy wyników rodziców.
Historia rasy
Terier australijski to rasa, której początki sięgają XIX wieku, kiedy brytyjscy osadnicy przybyli do Australii wraz ze swoimi psami. Zwierzęta te krzyżowały się w dużej mierze przypadkowo z lokalnymi psami, co doprowadziło do powstania kilku nowych ras. Jedną z nich był właśnie terier australijski, wyhodowany z myślą o pracy w trudnych, australijskich warunkach.
Przodkowie teriera australijskiego
W żyłach teriera australijskiego płynie krew wielu ras terierów, w tym:
- cairn terriera,
- skye terriera,
- dandie dinmont terriera,
- teriera irlandzkiego,
- teriera szkockiego,
- yorkshire terriera.
Wpływ yorkshire terriera jest szczególnie widoczny w wyglądzie zewnętrznym rasy, zwłaszcza w strukturze sierści i detalach eksterieru.
Prace nad ujednoliceniem wzorca rasy
Już w 1889 roku w Melbourne powołano Australian Rough Coated Terrier Club, którego celem było opracowanie wzorca rasy, do którego mogliby dążyć hodowcy. Oficjalny wzorzec powstał w 1896 roku, jednak przez kolejne dekady teriery australijskie znacznie się od siebie różniły. Wynikało to z faktu, że dla ranczerów najważniejsze były cechy użytkowe, a nie jednolity wygląd. Psy tej rasy musiały radzić sobie z tępieniem królików, a nawet węży, co przyczyniło się do wzrostu ich popularności jako wytrzymałych i skutecznych psów pracujących.
Terier australijski poza Australią
W 1895 roku terier australijski trafił do Stanów Zjednoczonych, a w 1905 roku do Wielkiej Brytanii. Początkowo rasa rozwijała się poza Australią bardzo powoli. Przełom nastąpił w 1936 roku, kiedy książę Gloucester wrócił z podróży po Australii z psem tej rasy, przyczyniając się do jej popularyzacji. American Kennel Club oficjalnie uznał teriera australijskiego w 1960 roku.
Terier australijski w Polsce
Pierwsze teriery australijskie pojawiły się w Polsce w latach 90. XX wieku. Mimo to rasa do dziś pozostaje mało znana, a liczba hodowli zajmujących się jej popularyzacją w naszym kraju jest niewielka.
Najważniejsze daty w historii rasy
- XIX wiek – przodkowie rasy trafiają do Australii wraz z brytyjskimi osadnikami, co staje się początkiem powstania teriera australijskiego.
- 1889 – w Melbourne powstaje Australian Rough Coated Terrier Club, którego celem jest opracowanie wzorca rasy.
- 1895 – terier australijski zostaje sprowadzony do USA.
- 1896 – powstaje wzorzec rasy teriera australijskiego.
- 1905 – rasa trafia do Wielkiej Brytanii.
- 1932 – zakazano kojarzenia teriera australijskiego z australijskim silky terierem.
- 1936 – książę Gloucester przywozi z Australii psa tej rasy, co przyspiesza jej popularyzację.
- 1960 – American Kennel Club zaaprobował rasę.
- lata 90. XX wieku – pierwsze teriery australijskie trafiają do Polski.
Propozycje imion dla teriera australijskiego
Imiona dla psa- Rufi
- Bruno
- Foks
- Tedi
- Max
- Leo
- Rocky
- Ozzy
- Dex
- Lucky
- Luna
- Mila
- Nela
- Kira
- Bela
- Tosia
- Pepa
- Sally
- Figa
- Zoja
FAQ: pytania i odpowiedzi
Czy terier australijski nadaje się do mieszkania?
Tak, pod warunkiem zapewnienia mu codziennej dawki ruchu i stymulacji umysłowej.
Czy terier australijski jest dobrym psem dla dzieci?
Może być świetnym towarzyszem dla starszych dzieci, jeśli pies i dziecko nauczą się wzajemnego szacunku.
Czy terier australijski dużo szczeka?
Ma skłonność do szczekania alarmowego, dlatego warto od początku pracować nad kontrolą tego zachowania.
Literatura przedmiotu
T. Goiffon, Australian Terrier Handbook, https://www.dunhamlakeaustralianterriers.com/ws/media-library/ee6abcf1288341cfb72995bd8d1f17c4/2019-dunham-lake-australian-terrier-handbook-revised-5-19.pdf (dostęp: 05.02.2026).
Guide to congenital and heritable disorders in dogs, https://www.humanevma.org/assets/pdfs/guide-to-congenital-and-heritable-disorders.pdf (dostęp: 05.02.2026).
Terier australijski, https://www.zkwp.pl/wzorce/8.pdf (dostęp: 05.02.2026).
E. M. Krämer, Rasy psów, O. W. Multico, Warszawa 2024.
E. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, D.W. Bellona, Warszawa 2003.
Notka biograficzna: dr Mateusz Karatysz
W branży zoologicznej pracuję od 2012 roku. Przez 8 lat doradzałem właścicielom specjalistycznych sklepów zoologicznych w doborze produktów premium, które nie były jeszcze dostępne w Polsce.
Od 10 lat opiekuję się przewlekle chorym psem. Każdego dnia pomagam mu w zmaganiach z atopowym zapaleniem skóry, alergią pokarmową, nawracającymi problemami z zapaleniem pęcherza oraz ciężkimi powikłaniami neurologicznymi po dysplazji krążków międzykręgowych.
W 2020 roku założyłem serwis zoonews.pl. Wieloetapowe diagnozy, umawianie równoległych wizyt u kilku specjalistów lekarzy weterynarii, wnikliwe obserwacje objawów występujących u mojego psa i łączenie faktów przed wizytami diagnostycznymi skłoniły mnie do popularyzacji odpowiedzialnej opieki nad zwierzętami domowymi – w oparciu o książki i artykuły naukowe pisane głównie przez lekarzy weterynarii.
Po przeczytaniu moich artykułów zachęcam do zgłębienia interesującego Ciebie tematu na podstawie książek i artykułów, które załączam w bibliografii.
