Seter angielski
pixabay.com/photos/english-setter-dog-pet-animal-5736007/
Cześć! Planujesz zakup setera angielskiego? Lawerack to pies o wielkiej pasji łowieckiej. Jest nie tylko pięknym zwierzęciem, ale i funkcjonalnym psem, doskonale przystosowanym do pracy w terenie.
Zakup psa z hodowli wymaga odpowiedniego przygotowania. W tym artykule przybliżę Ci informacje dotyczące wyglądu setera angielskiego zgodnie z oficjalnym wzorcem rasy, charakterystycznych cech temperamentu, stanu zdrowia, jak również potrzeb żywieniowych i pielęgnacyjnych tych psów.
Jeśli już posiadasz laceracka, zachęcam do dzielenia się swoimi doświadczeniami i radami w komentarzach. Twoje spostrzeżenia mogą być bardzo wartościowe dla tych, którzy myślą o zakupie tego wytwornego i pełnego gracji psa do swojego domu.
W artykule przeczytasz
Podstawowe informacje o rasie
🌅 Kraj pochodzenia | Wielka Brytania |
🐶 Numer wzorca FCI | 2 |
➡ Waga | 20-25 kg |
❤ Długość życia | 10 – 14 lat |
💢 Charakter | Seter angielski ma wspaniały charakter. Jest łagodny i przyjacielski, zarówno wobec ludzi, jak i zwierząt, nie tylko tych, z którymi mieszka. |
Jak wygląda seter angielski?
Seter angielski to przedstawiciel średniej wielkości czworonogów. Jego elegancja jest widoczna w płynnych, pełnych gracji ruchach. Każdy jego krok wydaje się być przemyślany, dodając mu szlachetności i podkreślając ładnie zarysowaną sylwetkę.
Głowa psa, noszona wysoko, jest długa i stosunkowo sucha, z owalnie sklepioną czaszką między uszami. Nos, zależnie od umaszczenia, może być czarny lub wątrobiany, z szerokimi nozdrzami, co ułatwia psu pracę w terenie. Kufa setera jest umiarkowanie głęboka i dość tępo zakończona, z idealnym zgryzem nożycowym. Oczy, od ciemnoorzechowych do ciemnobrązowych, są lśniące i wyrażają łagodność. Uszy, nisko osadzone i zwisające, dodają mu wdzięku.
Szyja tego psa jest raczej długa i dobrze umięśniona. Tułów, umiarkowanej długości, z krótkim i poziomym grzbietem oraz szerokimi, mocnymi lędźwiami, podkreśla jego siłę i wytrzymałość. Klatka piersiowa jest odpowiednio głęboka i szeroka, co jest istotne dla wydolności psa. Ogon, noszony w poziomie, jest umiarkowanej długości, z piórem. Nogi przednie i tylne są dobrze umięśnione. Łapy, z mocnymi opuszkami i dobrze wysklepionymi palcami, są dobrze chronione przez obfity włos.
Włos, falisty, ale nie kędzierzawy, pokrywa całe ciało. Umaszczenie może być różnorodne, od czarno-białego po tricolor, z preferencją dla drobno cętkowanych osobników.
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie
Pies: 64-68 cm
Suka: 61-65 cm
Waga
Pies i suka: 20-25 kg
Szata
Seter angielski ma sierść jedwabistą, długą, falistą z gęstymi frędzlami na przednich i tylnych łapach.
Pies tej rasy może występować w odmianie czarno-białej (blue belton), pomarańczowo-białej (orange belton), cytrynowo-białe (lemon belton), wątrobiano-białej (liver belton) i tricolor. Pożądane są małe cętki, a nie duże łaty koloru.
Charakter i usposobienie
Seter angielski charakteryzuje się żywiołowym temperamentem i pozytywnym nastawieniem do życia. To pies, który nie przejawia tendencji do dominacji i łatwo adaptuje się do wskazówek swojego opiekuna. Jego natura jest niezwykle przyjazna, dlatego nadaje się na stróża – z radością wita każdego, kto przekroczy próg domu, niezależnie od intencji. Jest to również towarzysz idealny dla dzieci, z którymi świetnie się dogaduje i chętnie bawi.
W stosunku do innych psów seter angielski zachowuje się pokojowo, nie wykazując agresji ani nie inicjując konfliktów. Jego potrzeby ruchowe są jednak znaczące. Jako pies myśliwski uwielbia aktywność fizyczną, która jest dla niego niezbędna do prawidłowego rozwoju. Regularne spacery i możliwość swobodnego biegania są kluczowe dla utrzymania równowagi psychicznej i fizycznej tego psa.
Ze względu na silny instynkt łowiecki pies tej rasy może mieć tendencję do ścigania mniejszych zwierząt, takich jak koty czy ptaki. Dlatego w miejskich warunkach konieczne jest korzystanie ze smyczy. Mimo to, jest on zazwyczaj łagodny wobec innych zwierząt domowych. Ważne jest konsekwentne wychowanie od najmłodszych lat, aby zapewnić mu dobre maniery.
Psy tej rasy nie jest trudno szkolić, ale trzeba wziąć pod uwagę, że potrafią być czasami uparte. Najlepiej reagują na podejście do nich konsekwentne i łagodne.
Czy seter angielski to zdrowa rasa?
Seter angielski nie jest fanem ekstremalnych warunków pogodowych, ale jego entuzjazm do aktywności pozostaje niezachwiany niezależnie od aury. Właśnie dlatego ważne jest, aby podchodzić z rozwagą do jego aktywności, szczególnie w ekstremalnych warunkach. Podczas gorących dni lepiej unikać zbyt intensywnego wysiłku, aby zapobiec przegrzaniu. Mimo że setery angielskie generalnie cieszą się dobrym zdrowiem, jak każda rasa, mogą być podatne na pewne schorzenia.
Typowe choroby rasy
- Atopia
- Łagodna rodzinna przewlekła pęcherzyca psów
- Dysplazja stawów biodrowych
- Wrodzona głuchota
- Ektropion
- Wynicowanie chrząstki trzeciej
- Uogólniony postępujący zanik siatkówki
- Neuronalna lipofuscynoza ceroidowa
Jak karmić setera angielskiego?
Seter angielski może być karmiony zarówno suchą, jak i mokrą karmą dostępną na rynku. Biorąc pod uwagę, że jest to rasa dużych psów, często bardziej opłacalne okazuje się stosowanie diety BARF lub przygotowywanie posiłków w domu. W obu tych przypadkach ważne jest, aby skonsultować plan żywieniowy ze specjalistą ds. żywienia psów, aby upewnić się, że dieta jest pełnowartościowa i dostosowana do potrzeb zwierzęcia. Ważne jest również, aby pamiętać o dostosowaniu diety do indywidualnych potrzeb psa, takich jak jego wiek, poziom aktywności oraz stan zdrowia. Unikaj karmienia psa bezpośrednio przed planowana aktywnością. Zaleca się karmienie setera angielskiego regularnymi posiłkami zamiast pozostawiania jedzenia do swobodnego dostępu przez cały dzień. To pomaga w utrzymaniu zdrowego rytmu żywieniowego i zapobiega przejadaniu się psa.
Jak pielęgnować setera angielskiego?
Długi, falisty włos setera angielskiego wymaga regularnej pielęgnacji, aby uniknąć filcowania się włosa i utrzymać go w dobrym stanie. Po przybyciu psa do domu należy go przyzwyczajać do czesania szczotką włosianą, a gdy jego okrywa zmieni się w dorosłą należy zacząć używać szczotki drucianej. Psa czesz 2 razy w tygodniu. Czesząc psa nie należy wyszarpywać włosa. Włos musi być wyczesany do samej nasady, a nie jedynie po wierzchu. Nigdy też nie wolno czesać psa na sucho, spowoduje to jedynie elektryzowanie włosa.
Kąpiel jest wskazana, gdy pies jest wyraźnie brudny. Najlepiej wykonać ją dwukrotnie przy użyciu rozcieńczonego szamponu dla psów, a następnie zastosować odżywkę, którą należy spłukać po kilku minutach. Sierść susz delikatnie odsączając wodę ręcznikiem.
Na bieżąco lub po pracy w terenie powinno się też sprawdzać stan oczu, uszu i łap psa, by wychwycić wszelkie zadrapania i je zaopatrzyć. Czyszczenie zębów powinno być realizowane codziennie. Użycie specjalnych preparatów do wody, które pomagają zmniejszyć osadzanie się kamienia nazębnego, znacząco przyczyni się do utrzymania zdrowia jamy ustnej psa.
Szkolenie i wychowanie – najważniejsze wskazówki dla opiekuna
Setery angielskie uwielbiają towarzystwo człowieka i chętnie się uczą nowych umiejętności. Jest to pies inteligentny, potrafi samodzielnie podejmować decyzje, czego daje wyraz podczas polowań. Jeśli twój seter w nich nie uczestniczy, to nie powinno się wzmacniać w nim silnego instynktu łowieckiego poprzez zabawy w aportowanie, lecz zaproponować psu inne aktywności.
Lawerak to pies pozbawiony strachu, szybki i całkowicie oddany człowiekowi. Od najwcześniejszych chwil trzeba psa socjalizować, by rozwinął on naturalną łatwość komunikowania z innymi zwierzętami. Od szczeniaka powinien być uczony pozostawania w domu. Przed każdym wyjściem na dłużej opiekun powinien zapewnić psu możliwość spożytkowania energii (fizycznej, węchowej i społecznej). Pies tej rasy może uprawiać cani-cross.
Bardzo ważną kwestią szkolenia jest nauka przywołania, które zapewni psu bezpieczeństwo, nie narażając go na zaginięcie. W wychowaniu opiekun powinien postawić na jednolite zasady, sprawiedliwość i własne zaangażowanie. Stanowczość, szacunek wobec potrzeb i łagodne traktowanie to najlepsze metody szkoleniowe wobec setera, dzięki nim opiekun stworzy z psem silną więź i posłusznego kompana.
Zalety i wady setera angielskiego
Zalety
- nie wykazuje agresji, ani strachu
- to pies o zrównoważonym charakterze, łagodny, przyjacielski, czuły, delikatny
- uwielbia dzieci w każdym wieku
- szybko się uczy, jest zaangażowany
- łatwo nawiązuje pozytywne relacje ze wszystkimi
Wady
- to bardzo aktywny pies, z dużą pasją łowiecką
- wymaga zaangażowania i uwagi ze strony opiekuna
- źle znosi samotność i nudę
- może być szczekliwy jeśli nie zaspokoi się jego potrzeb
- nie nadaje się do życia w mieście
Ciekawostki o seterze angielskim
- Umaszczenia belton pochodzi od nazwy angielskiej wsi i oznacza cętkowanie na sierści setera angielskiego.
- Nazwa seter wywodzi się od angielskiego zwrotu „to set” czyli ustawić/wskazywać.
- Inna nazwa setera angielskiego to Lawerak od nazwiska ojca rasy – Edward Laveracka.
Historia rasy
Setery angielskie, jak i pointery, należą do grupy brytyjskich psów wystawiających. Już w XIV wieku pojawiły się takie określenia, jak sitting dog oraz sitting spaniel. Same setery to długowłose wyżły wystawiające, które pochodzą od ówczesnych angielskich długowłosych płochaczy, które po zwietrzeniu ptaka zamierały w bezruchu, do czasu, gdy myśliwy zarzucił sieć.
Postęp techniczny i wynalezienie broni palnej doprowadziło do zmiany roli setera angielskiego. Pies miał wypłoszyć zwierzynę z moczar na sygnał myśliwego. Z tego względu rozpoczęto krzyżowanie małego sitting spaniela z pointerami. W ten sposób już w XVIII wieku powstał właściwy seter angielski.
Nieoceniony wkład w rozwój i obecny wygląd seterów angielskich miał hodowca Lord Edward Laverack. Z tego względu pierwsze setery nazywano seterami Laveracka. Krzyżował on swoje czarno-białe psy Moll oraz Ponto i przez ponad 50 lat prowadził chów wsobny. Za każdym razem Laverack wybierał do dalszej hodowli psy charakteryzujące się zbliżonym wyglądem i sprawnością myśliwską. W późniejszym okresie uroda psów stała się dla Laveracka ważniejsza i stąd też wykształtowały się dwie linie seterów angielskich: eksterierowa oraz użytkowa.
Seter angielski powinien, wykorzystując kierunek wiatru, przeszukiwać pole planowo i z szybkością prawie równą szybkości psa goniącego dzikie zwierzę. Po wytropieniu zwierzyny powinien położyć się nieruchomo lub wystawić zwierzę w pozycji stojącej do czasu, aż myśliwy je upoluje.
W Niemczej jest to pies, który pracuje przed, jak i po strzale.
Seter angielski został wpisany na listę ras uznanych przez FCI 6 marca 1963 roku. W Polsce pies tej rasy pojawił się już w XIX wieku. Nie jest jednak rasą spopularyzowaną w naszym kraju.
Hodowla
Celem hodowli jest otrzymanie psa wspaniale wystawiającego w polu i szybko tropiącego.
Kupując setera angielskiego z hodowli warto sprawdzić, w jakich warunkach żyją szczenięta oraz jaka jest kondycja matki. Jeżeli hodowca nie chce pokazać innych zwierząt, to powinno to wzbudzić czujność. Szczeniak setera angielskiego powinien mieć co najmniej siedem tygodni przed odstawieniem od matki. Każdy hodowca, który prowadzi legalną hodowlę, ma obowiązek wydać razem z psem metrykę, która posłuży do wyrobienia rodowodu.
Ile kosztuje seter angielski?
Seter angielski z hodowli kosztuje od 3000 do 6000 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.
Jakie imię dla setera angielskiego?
Imię dla psa
- Seth, Rupi, Bekon
Imię dla suczki
- Sawana, Pini, Bella
Dla kogo seter angielski będzie idealny?
Seter angielski do doskonały kompan bardzo aktywnych rodzin, mieszkających np. na wsi. Dobry dom dla setera to taki, w którym zawsze jest ktoś, kto zaspokoi bardzo duże potrzeby ruchowe i węchowe psa.
FAQs
Jak długo żyje seter angielski?
Seter angielski żyje od 10 do 14 lat.
Jak inaczej nazywany jest setera angielski?
Seter angielski nazywany jest również od nazwiska twórcy rasy laverac lub lawerak. Może być też nazywany ogólniej wyżłem brytyjskim ze względu na sekcje, w której został sklasyfikowany w FCI.
Źródła
J. Becker, Rasy psów myśliwskich, wyd. RM, Warszawa 2009.
A. Gough, A. Thomas, Predyspozycje rasowe do chorób psów i kotów, wyd. SIMA WLW, Warszawa 2006.
E. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, D.W. Bellona, Warszawa 2003.
www.fci.be/en/nomenclature/ENGLISH-SETTER-2.html
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
