Saarlooswolfhond
pixabay.com/images/id-2535320/
Saarlooswolfhond nie bez powodu przypomina z wyglądu wilka. To jedna z nielicznych ras psów, która powstała ze skrzyżowania psa rasowego – owczarka niemieckiego – z wilczycą. To pies, który łączy dziką ostrożność z przywiązaniem do rodziny. Jest nieufny wobec obcych, potrzebuje doświadczonego opiekuna i wczesnej socjalizacji. Nie nadaje się na psa stróżującego – woli unikać konfrontacji. Silny instynkt stadny sprawia, że źle znosi samotność. To pies dla cierpliwych, którzy docenią jego niezależność i naturalność.
W poniższym artykule, poza historią rasy, opisałem informacje na temat charakteru tych psów, ich zdrowia, metod pielęgnacji, sposobów żywienia oraz szkolenia. W artykule na końcu znajdziesz również nieco ciekawostek, wady i zalety oraz przybliżony koszt zakupu tego pa.
Jeżeli jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Będzie to nieoceniona pomoc dla przyszłych opiekunów tego psa.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
🐾 Podstawowe informacje o rasie
- 🌅 Kraj pochodzenia: Holandia
- 🐶 Numer wzorca FCI: 311
- ➡ Waga: 34 – 41 kg
- ❤ Długość życia: 11 – 14 lat
- 💢 Charakter: Saarlooswolfhond, zgodnie ze wzorcem rasy, powinien być psem niezwykle wiernym rodzinie, ale nigdy poddańczo posłusznym.
Jak wygląda Saarlooswolfhond?
Saarlooswolfhond to pies o lekkiej, wilczej sylwetce i naturalnym, surowym wyglądzie.
Głowa psa ma kształt klina, harmonijnie dopasowana do tułowia, z szeroką i płaską czaszką oraz lekko zaznaczonym stopem. Kufa jest klinowata, niezbyt głęboka, z prostym grzbietem nosa, a przylegające wargi podkreślają suchy profil. Charakterystyczne, migdałowe oczy w żółtym odcieniu są lekko skośnie osadzone, nadając psu czujny i zdystansowany, ale nie nerwowy wyraz. Uszy trójkątne, z zaokrąglonymi końcami, średniej wielkości, są nisko osadzone i bardzo ruchliwe. Szyja sucha, dobrze umięśniona, płynnie przechodząca w linię grzbietu, bywa ozdobiona zimą efektowną kryzą.
Tułów jest dobrze umięśniony, z prostym, mocnym grzbietem, silnymi lędźwiami i szerokim, lekko opadającym zadem. Klatka piersiowa sięga do łokci, jest umiarkowanie szeroka, a linia dolna nieznacznie podkasana. Ogon gruby, długi, obficie owłosiony, nisko osadzony, często noszony szablasto lub niemal prosty, w ruchu lekko uniesiony.
Kończyny przednie są proste, z lekkim, ale mocnym kośćcem, umięśnionymi łopatkami i ramionami ustawionymi pod naturalnym kątem. Przedramiona są pionowe, nadgarstki mocne, a śródręcza lekko nachylone. Łapy typu zajęczego, dobrze wysklepione, z mocnymi opuszkami. Tylne kończyny dobrze umięśnione, z umiarkowanym kątowaniem stawów kolanowych i skokowych, pozwalającym na elastyczny, płynny ruch. Śródstopia umiarkowanie nachylone, łapy zwarte i wysklepione.
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie
Pies: 65-75 cm
Suka: 60-70 cm
Waga
Pies: 38-41 kg
Suka: 34-36 kg
Szata
Saarlooswolfhond ma sierść krótką i szorstką. Podszerstek pojawia się dopiero w okresie zimy, jest gruby i gęsty. W okresie ciepłym włos wilczaka jest ościsty. Może występować w umaszczeniu wilczastym, leśno-brązowym, białym (bardzo rzadko) do jasnokremowego.
Charakter i usposobienie
Współżycie z wilczakiem Saarloosa to przygoda, na którą nie każdy jest gotowy. To pies, który potrafi być cudownie spokojny w restauracji – tak cichy, że nikt nie zauważa jego obecności… aż do momentu, gdy wszyscy patrzą z niedowierzaniem, jak wstajesz od stołu z „wilkiem” u boku. Trudności z czystością, wymioty w samochodzie, paniczny lęk przed flagami czy odmowa przejścia przez most, który wcześniej pokonywał setki razy – to codzienność właścicieli tej rasy.
Saarlooswolfhond to pies o wyjątkowym charakterze, łączącym dziką naturę wilka z lojalnością wobec swojego opiekuna. Jest niezależny, dumny i pełen energii, ale nie oczekuj od niego ślepego posłuszeństwa – działa według własnej woli. Wobec obcych zachowuje dystans i ostrożność, co wynika z jego wilczego dziedzictwa.
Silny instynkt stadny sprawia, że najlepiej czuje się w towarzystwie rodziny lub innych psów. Samotność może prowadzić do lęku separacyjnego i destrukcyjnych zachowań. Wymaga doświadczonego opiekuna, który zapewni mu odpowiednią socjalizację od najmłodszych lat oraz zrozumie jego potrzeby.
Saarlooswolfhond nie jest psem dla każdego – to towarzysz dla osób cierpliwych, konsekwentnych i szanujących jego niezależność. W zamian oferuje głęboką więź i lojalność, tworząc wyjątkową relację z tymi, którzy potrafią docenić jego unikalny charakter.
Saarlooswolfhond to pies kipiący energią, o niezależnych charakterze i niewykazujący gotowości do podporządkowania się. To pies tylko dla znawców, którzy potrafią przystosować postępowanie do jego charakteru.
Czy Saarlooswolfhond to zdrowa rasa?
Wilczak Saarloosa (saarlooswolfhond) to rasa psa wyjątkowo odporna na zmienne warunki pogodowe. Doskonale znosi zarówno mrozy, jak i upały. Zimą chroni go gęsty podszerstek, który skutecznie zabezpiecza przed zimnem i wilgocią. Latem sierść ulega naturalnemu przerzedzeniu, co wspomaga termoregulację i przystosowuje psa do wyższych temperatur.
Jeśli chodzi o zdrowie, saarlooswolfhond to rasa stosunkowo odporna, jednak może być narażona na pewne choroby dziedziczne. Wśród najczęściej występujących schorzeń u wilczaka Saarloosa wymienia się mielopatię zwyrodnieniową, postępujący zanik siatkówki (PRA), chorobę lokomocyjną oraz nadwrażliwość na narkozę. Warto więc zadbać o regularne badania i profilaktykę zdrowotną.
Co ciekawe, suki saarlooswolfhonda mają cieczkę tylko raz w roku, a samce osiągają płodność sezonowo – w obecności płodnych suk w stadzie. To cecha odziedziczona po wilczych przodkach i jeden z dowodów na silne powiązania tej rasy z naturą.
Typowe choroby rasy
- Mielopatia zwyrodnieniowa
- Postępujący zanik siatkówki
- Choroba lokomocyjna
- Wrażliwość na narkozę
Jak karmić saarlooswolfhonda?
Ze względu na dziedziczone po wilkach preferencje metaboliczne, wilczaki świetnie tolerują dietę typu BARF lub whole prey, jednak tylko pod warunkiem, że jest ona dobrze zbilansowana i wsparta odpowiednią suplementacją.
Rasa ta może być obciążona genetycznie chorobami takimi jak postępujący zanik siatkówki (PRA) czy mielopatia zwyrodnieniowa, dlatego warto włączyć do diety składniki wspierające układ nerwowy i wzrok:
- kwasy DHA/EPA z oleju z łososia,
- witaminy z grupy B,
- przeciwutleniacze (np. ekstrakt z borówki, luteina).
Zalecane jest unikanie karm z wysokim udziałem konserwantów, sztucznych barwników i cukrów prostych – mogą one negatywnie wpływać na układ immunologiczny i nasilać reakcje stresowe.
Wilczaki bywają wybredne, dlatego posiłki powinny być podawane w spokojnym otoczeniu, o stałych porach. Rekomenduje się dwa posiłki dziennie.
Jak pielęgnować saarlooswolfhonda?
Choć wilczak Saarloosa wygląda jak dziki kuzyn wilka, jego pielęgnacja wcale nie jest tak skomplikowana, jak mogłoby się wydawać. To rasa, która nie wymaga strzyżenia ani specjalistycznych zabiegów w salonie groomerskim, ale zdecydowanie potrzebuje regularnej pielęgnacji sierści i higieny ogólnej – zwłaszcza w okresach intensywnego linienia.
Saarlooswolfhond ma gęsty podszerstek, który dwa razy do roku intensywnie wypada – na wiosnę i jesienią. W tych okresach warto czesać psa nawet codziennie, najlepiej szczotką typu grzebień z gęstym zębem lub furminator, jeśli pies dobrze go toleruje. Regularne szczotkowanie:
- pomaga pozbyć się martwego włosa,
- zapobiega filcowaniu i kołtunom,
- poprawia kondycję skóry i sierści.
Jeśli pies nie jest liniejący, wystarczy czesać go raz lub dwa razy w tygodniu, by utrzymać sierść w dobrej formie.
Wilczaki Saarloosa nie mają intensywnego zapachu, a ich sierść ma właściwości samooczyszczające. Kąpiemy psa tylko wtedy, gdy naprawdę się pobrudzi, używając łagodnych szamponów dla ras z podszerstkiem. Zbyt częste kąpiele mogą wypłukać naturalną barierę ochronną skóry.
Higiena codzienna
- Uszy: regularnie kontroluj i delikatnie czyść wilczakowi uszy, najlepiej preparatem do pielęgnacji uszu psów. Wilczaki rzadko miewają infekcje, ale lepiej nie dopuścić do ich rozwoju.
- Zęby: codziennie szczotkowanie zębów byłoby wzorowym postępowanie, ale minimum to 3 raz w tygodniu. Dobrze działają też naturalne gryzaki do higieny jamy ustnej (np. poroże, suszone skóry ryb).
- Pazury: u aktywnych psów pazury ścierają się samoistnie, ale warto co 2–4 tygodnie sprawdzać ich długość i w razie potrzeby przyciąć – szczególnie pazury boczne.
Szkolenie i wychowanie
Metodyka szkoleniowa psów opiera się na uniwersalnych zasadach psychologii uczenia się – jak warunkowanie klasyczne, operantowe, pozytywne wzmocnienie czy wygaszanie zachowań. Te mechanizmy działają również u wilczaków Saarloosa, bo są one psami – mimo swojego dzikiego wyglądu i zachowań. Jednak kluczowa różnica leży w tym, jak i kiedy można je skutecznie zastosować.
Wilczaki nie są uległe ani nastawione na współpracę tak jak np. owczarki niemieckie. Nie motywuje ich chęć zadowolenia człowieka, a instynkt samozachowawczy, obserwacja i samodzielność. Z tego powodu nie reagują entuzjastycznie na powtarzalne komendy, nie lubią przymusu, a błędy w socjalizacji lub treningu mogą skutkować wycofaniem, lękiem albo całkowitym brakiem współpracy.
amiast klasycznych metod opartych na powtórzeniach, dyscyplinie czy nawet pozytywnych wzmocnieniach (np. przysmakami), skuteczniejsze będzie:
- budowanie relacji i zaufania od pierwszych dni,
- nauka przez obserwację i kontekst, nie przez powtarzanie schematów,
- stawianie na komunikację niewerbalną i sygnały uspokajające,
- elastyczne podejście – bez kar, nacisków i frustracji.
🐾 Tip od trenera behawiorysty
Saarlooswolfhond nie odrzuca zasad szkoleniowych, ale wymaga zupełnie innego podejścia niż większość psów. To nie jest pies, którego da się wytresować poprzez powtarzanie komend i nagrody.
Najważniejsze jest budowanie głębokiej relacji opartej na zaufaniu, spokojna praca 1:1 i respektowanie naturalnych granic psa. Każdy nacisk, przymus czy brak zrozumienia może skutkować wycofaniem lub lękiem.
Zapomnij o klasycznym „siad, leżeć, zostań” – z wilczakiem pracujesz bardziej jak z dzikim, ale oddanym partnerem niż z posłusznym uczniem.
Zalety i wady rasy saarlooswolfhond
Zalety
- to bardzo zdrowa rasa psów
- to pies oddany opiekunowi i najbliższej rodzinie, cierpliwy i delikatny wobec dzieci
- saarlooswolfhond jest żywiołowy i bardzo aktywny
- jest łatwy w pielęgnacji
- może uprawiać psie sporty, np. psie zaprzęgi, mantrailing czy nosework
Wady
- nie ma poddańczej natury
- jest podejrzliwy i nieufny wobec obcych, nie dąży do kontaktu, unika obcych
- jest typem łowcy, a instynkt myśliwego sprawia, że niezabezpieczony będzie uciekał w pogoni za tropem
- może być destrukcyjny dla otoczenia, jeśli będzie izolowany, zaniedba się jego potrzeby psychiczne i fizyczne
Ciekawostki o rasie saarlooswolfhond
- Saarlooswolfhond to jedna z dwóch istniejących ras powstałych w wyniku skrzyżowania wilka z owczarkiem niemieckim. Drugą z ras jest wilczak czechosłowacki.
- Psy sarlooswolfhond późno dojrzewają, dopiero w wieku 15 – 18 miesięcy.
- Wilcze oczy saarlooswolfhonda z wiekiem mogą ciemnieć, ale zawsze powinny zachować żółtawy odcień.
Historia rasy – jak powstał wilczak z Holandii?
Rasa Saarlooswolfhond powstała w Holandii w latach 30. XX wieku z inicjatywy Leenderta Saarloosa (1884–1969) – miłośnika psów i przyrody, który pragnął stworzyć nowego psa pracującego, bardziej wytrzymałego, niezależnego i naturalnego niż psy znane mu z ówczesnych hodowli. Jego zdaniem owczarki niemieckie zatraciły pierwotne cechy użytkowe, stając się zbyt zależne od człowieka.
Aby przywrócić psu jego dziką siłę i instynkt, Leendert Saarloos skrzyżował owczarka niemieckiego imieniem Gerard van der Fransenum – przedstawiciela pruskiego typu użytkowego – z wilczycą Fleuri, pochodzącą z europejskiego podgatunku wilka syberyjskiego. Pierwsze mioty nie spełniły jednak oczekiwań hodowcy – szczenięta były wyjątkowo nieufne wobec ludzi i nie nadawały się do pracy użytkowej. Wilczy instynkt obronny i lękowy ujawniał się od pierwszych chwil życia.
Pomimo trudności Saarloos kontynuował swój projekt, kojarząc suki z pierwszego pokolenia z ich ojcem. Dzięki intensywnej selekcji udało się ustabilizować typ i stworzyć rasę o unikalnym charakterze i wyglądzie. Początkowo wilczaki Saarloosa wykorzystywano jako psy przewodniki dla osób niewidomych, jednak zwiększony udział genów wilczych sprawił, że psy zatraciły cechy niezbędne do tej pracy – takie jak przewidywalność, uległość i wysoka motywacja do współpracy.
Choć marzenie hodowcy o stworzeniu idealnego psa pracującego nie zostało w pełni zrealizowane, rasa zyskała uznanie jako wyjątkowy pies rodzinny o niezależnym, naturalnym charakterze i wilczym wyglądzie.
Oficjalnie nowa rasa została uznana w 1975 roku przez Holenderski Kennel Club pod nazwą Saarlooswolfhond – na cześć jej twórcy. W 1981 roku została także wpisana do rejestru ras przez Fédération Cynologique Internationale (FCI) jako rasa nr 311, w grupie I – psy pasterskie i zaganiające.
Saarlooswolfhond w Polsce
Do Polski pierwsze osobniki trafiły wcześniej, jednak dopiero w 2008 roku rozpoczęła się hodowla Saarlooswolfhondów zarejestrowana w Związku Kynologicznym. Rasa wciąż pozostaje bardzo rzadka i ceniona przede wszystkim przez pasjonatów nietypowych psów o dzikim temperamencie i silnym instynkcie.
Hodowla
Szczenię Saarlooswolfhonda nie może trafić do nowego domu wcześniej niż po ukończeniu 7–8 tygodnia życia. Przed zakupem warto dokładnie przyjrzeć się zarówno miotowi, jak i rodzicom szczeniąt. Maluchy, które były prawidłowo socjalizowane w hodowli, nie powinny przejawiać nadmiernego lęku czy wycofania – jeśli tak się dzieje, to znak, że hodowla może być prowadzona niewłaściwie. Brak możliwości zobaczenia innych zwierząt na miejscu również powinien wzbudzić czujność. Odpowiedzialny hodowca Saarlooswolfhondów musi być zrzeszony w oficjalnym związku kynologicznym i obowiązkowo powinien przekazać nabywcy metrykę szczeniaka, która uprawnia do uzyskania rodowodu psa.
Ile kosztuje saarlooswolfhond?
W Polsce rasa ta jest bardzo rzadka, a oficjalne hodowle są nieliczne. Ceny szczeniąt z renomowanych hodowli zaczynają się od około 4000 zł. W Wielkiej Brytanii ceny szczeniąt saarlooswolfhonda zaczynają się od około £800.
Dla kogo saarlooswolfhond będzie idealny?
Saarlooswolfhond do życia potrzebuje przestrzeni – nie nadaje się do życia w ciągłym tłumie i bardzo zmiennym otoczeniu. Dom na wsi jest w przypadku saarlooswolfhonda koniecznością. Nadaje się jako towarzysz rodzin i osób bardzo proaktywnych. Jest bardzo energiczny i wymaga sporej dawki codziennego ruchu.
🌲 Propozycje imion dla Saarlooswolfhonda
Imię dla psa tej rasy powinno oddawać jego niezależny, naturalny charakter i wilczy wygląd. Oto nasze propozycje:
🐺 Imiona dla samca:
- Thorgal
- Koda
- Shadow
- Loki
- Fenrir
- Ghost
- Balto
- Skoll
🐾 Imiona dla samicy:
- Freya
- Luna
- Nira
- Ylva
- Suna
- Akira
- Lyra
- Runa
📌 Wskazówka: wybierz imię krótkie i wyraźne – łatwiej będzie nawiązać kontakt i pracować z psem podczas spacerów i treningów.
FAQs
Czy Saarlooswolfhond nadaje się do życia w mieszkaniu?
Teoretycznie tak, ale tylko pod warunkiem codziennego zapewnienia intensywnych spacerów i bodźców umysłowych. Lepiej jednak czuje się w domu z ogrodem, gdzie może swobodnie obserwować otoczenie.
Jak długo żyje Saarlooswolfhond?
Średnia długość życia wynosi około 11–14 lat. Przy odpowiedniej opiece i diecie, psy tej rasy mogą cieszyć się dobrym zdrowiem do późnej starości.
Czy Saarlooswolfhond nadaje się do szkolenia?
Tak, ale wymaga indywidualnego podejścia. Tradycyjne metody szkoleniowe często zawodzą. Kluczem jest budowanie zaufania, praca bez presji i zrozumienie specyfiki rasy.
Źródła
E. M. Krämer, 250 ras psów, pochodzenie, charakter, utrzymanie, O.W. Multico, Warszawa 2008.
https://www.fci.be/en/nomenclature/SAARLOOS-WOLFHOND-311.html
https://avls.nl/wp-content/uploads/2019/10/Outcross-Speciale-Editie-Engels-Lage-resolutie.pdf
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
