Artykuł opracował dr Mateusz Karatysz
Rosyjski toy
Zdjęcie wypromptowano dla zoonews.pl
W artykule przeczytasz
Podstawowe informacje o rasie — rosyjski toy
🌍 Kraj pochodzenia: Rosja🐕 Numer wzorca FCI: 352
➡ Waga: psy i suki zwykle do 3 kg
❤️ Długość życia: najczęściej 12–15 lat, przy dobrej opiece nawet do 18 lat
💢 Charakter: żywy i bardzo wesoły; czujny i ciekawski; silnie przywiązany do opiekuna; nie jest tchórzliwy ani agresywny; emocjonalny i wrażliwy na sposób prowadzenia, najlepiej funkcjonuje przy bliskim kontakcie z człowiekiem i spokojnej, konsekwentnej opiece.
Jak wygląda rosyjski toy?
Rosyjski toy to bardzo mały, elegancki i długonogi pies o delikatnym kośćcu, smukłej sylwetce i lekkim, sprężystym ruchu.
Toy sprawia wrażenie psa harmonijnie zbudowanego, proporcjonalnego i niezwykle lekkiego wizualnie, mimo wyraźnie zaznaczonej muskulatury. Głowa jest niewielka w stosunku do tułowia, sucha i klinowata, z wyraźnie zaznaczonym stopem oraz krótszą kufą, która delikatnie zwęża się ku nosowi. Oczy są stosunkowo duże, okrągłe i lekko wypukłe, osadzone szeroko, co nadaje psu czujny, żywy i inteligentny wyraz. Uszy są bardzo duże, cienkie, wysoko osadzone i stojące, skierowane do przodu. Szyja rosyjskiego toya jest długa, smukła i wysoko noszona, płynnie przechodząca w tułów o lekko opadającej linii grzbietu. Klatka piersiowa ma kształt owalny i sięga do łokcia, a brzuch jest umiarkowanie podciągnięty, co podkreśla sportową lekkość sylwetki. Ogon osadzony jest umiarkowanie wysoko i noszony szablasto lub sierpowato, zwłaszcza w ruchu, dopełniając eleganckiego, czujnego wyglądu psa.
Charakterystyka rasy – rosyjski toy
Wysokość w kłębie:Psy i suki: 20–27 cm (pożądana ok. 25 cm)
Waga:
Psy i suki: do 3 kg (optymalnie ok. 2,3 kg)
Szata:
Rasa występuje w dwóch odmianach:
- krótkowłosej – sierść bardzo krótka, ściśle przylegająca, gładka i błyszcząca, bez podszerstka;
- długowłosej – włos na tułowiu o długości 3–5 cm, prosty lub lekko falisty, z wyraźnymi piórami na uszach i tylnych kończynach.
Rosyjski toy to jedna z najmniejszych ras psów na świecie, ale wbrew pozorom nie jest typowym „pieskiem na kolana”. Ma silny temperament, szybkie reakcje i czujność porównywalną z dużymi rasami.
Jaki charakter ma rosyjski toy?
Rosyjski toy to żywy, bardzo wesoły i emocjonalnie stabilny pies do towarzystwa, który silnie przywiązuje się do swojej rodziny i najlepiej czuje się w bliskim kontakcie z opiekunem.
Zgodnie ze wzorcem rasy rosyjski toy nie jest psem tchórzliwym ani agresywnym, choć bywa czujny i skupiony na otoczeniu. To pies inteligentny, szybki w reakcjach i chętny do współpracy, który doskonale odnajduje się w zabawie oraz aktywnościach wymagających koncentracji. Dzięki swojej bystrości i zwinności może z powodzeniem startować w amatorskich sportach kynologicznych, takich jak agility dla psów miniaturowych. Jednocześnie rosyjski toy nie jest psem niezależnym — źle znosi dłuższą samotność, a brak kontaktu z rodziną może prowadzić do nadmiernej wokalizacji lub niepokoju. Najlepiej funkcjonuje przy spokojnym, ciepłym prowadzeniu i jasnych zasadach.
Czy rosyjski toy nadaje się do domu z dziećmi?
Prawidłowo socjalizowany rosyjski toy dobrze odnajduje się w rodzinie z dziećmi i może być bardzo oddanym, czułym towarzyszem.
Ze względu na niewielkie rozmiary i delikatną budowę kontakt z małymi dziećmi powinien odbywać się pod nadzorem dorosłych. Starsze dzieci, które potrafią szanować granice psa i obchodzić się z nim spokojnie, zwykle budują z rosyjskim toyem bliską i harmonijną relację. Rasa ta dobrze sprawdza się także jako pierwszy pies w domu oraz u osób starszych, szukających kontaktowego, pogodnego towarzysza.
Czy rosyjski toy toleruje inne zwierzęta?
Rosyjski toy zazwyczaj dobrze funkcjonuje w domu z innymi zwierzętami, zwłaszcza jeśli był z nimi socjalizowany od młodego wieku.
Brak silnego instynktu łowieckiego sprawia, że rosyjski toy może mieszkać zarówno z kotami, jak i z innymi psami. Wobec obcych zwierząt bywa początkowo nieufny, jednak przy odpowiednim wprowadzeniu i spokojnym zarządzaniu relacjami szybko adaptuje się do nowej sytuacji. Kluczowe znaczenie ma wczesna socjalizacja, pozytywne doświadczenia i poczucie bezpieczeństwa — to one decydują o tym, czy rosyjski toy stanie się bezproblemowym członkiem wielogatunkowego domu.
Rosyjski toy źle znosi długą samotność. Jeśli pracujesz poza domem, zadbaj o stopniowe przyzwyczajanie psa do zostawania samemu i wprowadź zabawki typu „kong” lub maty węchowe.
Zdrowie: czy rosyjski toy ma skłonność do chorób?
Rosyjski toy, mimo bardzo drobnej i delikatnej sylwetki, jest rasą zaskakująco odporną i długowieczną. Przy prawidłowej opiece, odpowiednim żywieniu oraz regularnej profilaktyce weterynaryjnej wiele osobników dożywa sędziwego wieku w dobrej kondycji fizycznej. Należy jednak pamiętać, że krótka okrywa włosowa i niewielka masa ciała sprawiają, że pies ten jest bardziej wrażliwy na skrajne warunki atmosferyczne. Zimą wymaga ochrony przed wychłodzeniem, natomiast latem stałego dostępu do świeżej wody i zacienionego miejsca odpoczynku.
Rosyjski toy nie jest rasą obciążoną licznymi chorobami dziedzicznymi, jednak – jak w przypadku wielu psów miniaturowych – może wykazywać skłonność do określonych problemów zdrowotnych. Najczęściej dotyczą one jamy ustnej, skóry oraz narządu wzroku. Wczesna profilaktyka, regularne kontrole i szybka reakcja na pierwsze objawy pozwalają skutecznie ograniczyć ich konsekwencje.
Typowe choroby rosyjskiego toya
- Suchy zębodół – bolesne schorzenie jamy ustnej, często związane z problemami stomatologicznymi i niewłaściwą higieną zębów.
- Zapalenia oczu – nawracające stany zapalne spojówek, objawiające się łzawieniem, zaczerwienieniem i nadwrażliwością oczu.
- Alergie skórne – reakcje alergiczne prowadzące do świądu, zaczerwienienia skóry i okresowego wypadania sierści.
- Kamień nazębny – częsty problem u małych ras, sprzyjający chorobom dziąseł i nieprzyjemnemu zapachowi z pyska.
Jak długo żyje rosyjski toy?
Rosyjski toy należy do ras długowiecznych i często dożywa 15–18 lat. Na długość życia największy wpływ mają: prawidłowa masa ciała, zbilansowana dieta dostosowana do małych ras, ochrona przed skrajnymi temperaturami oraz systematyczna profilaktyka weterynaryjna, w szczególności w zakresie stomatologii i kontroli stanu skóry oraz oczu.
Jak karmić rosyjskiego toya?
Rosyjski toy to pies bardzo małej rasy, o szybkim metabolizmie i stosunkowo wysokim zapotrzebowaniu energetycznym w przeliczeniu na masę ciała. Jego dieta powinna być lekkostrawna, dobrze zbilansowana i oparta na wysokiej jakości składnikach, przede wszystkim pełnowartościowym białku zwierzęcym. Sposób karmienia należy zawsze dopasować do wieku psa, poziomu aktywności oraz ewentualnych problemów zdrowotnych, zwłaszcza stomatologicznych.
Podstawą żywienia rosyjskiego toya może być sucha lub mokra karma klasy premium przeznaczona dla psów ras miniaturowych, dieta mieszana albo prawidłowo zbilansowana dieta BARF. Ze względu na niewielki pysk i skłonność małych ras do odkładania się kamienia nazębnego warto zwracać uwagę na strukturę karmy, wielkość granulek oraz jakość składników. W codziennej diecie dobrze sprawdzają się karmy mokre o wysokiej zawartości mięsa, a przy żywieniu domowym niezbędna jest konsultacja z psim dietetykiem.
Żywieniowe wskazówki
- wybieraj karmy przeznaczone dla ras miniaturowych, o wysokiej zawartości mięsa i prostym składzie;
- dostosuj formułę do etapu życia psa (szczenię, dorosły, senior);
- u szczeniąt kontroluj tempo wzrostu i bilans składników mineralnych, szczególnie wapnia i fosforu;
- dbaj o regularną higienę jamy ustnej i nie opieraj diety wyłącznie na miękkich pokarmach;
- każdą zmianę karmy wprowadzaj stopniowo, przez 7–10 dni;
- smakołyki traktuj jako dodatek i wliczaj je do dziennej porcji kalorii.
Częstotliwość karmienia
Szczeniak rosyjskiego toya: 3–4 niewielkie posiłki dziennie, w stałych odstępach czasu.
Dorosły rosyjski toy: 2–3 posiłki dziennie, co pomaga utrzymać stabilny poziom energii.
Senior: 2 małe posiłki dziennie, z dietą łatwostrawną i kontrolowaną kalorycznością.
Jak pielęgnować rosyjskiego toya długowłosego?
Rosyjski toy to pies niewielki i delikatny, którego pielęgnacja nie jest skomplikowana, ale wymaga regularności i ostrożności. Ze względu na drobną budowę ciała, cienką skórę i brak podszerstka (u odmiany krótkowłosej) wszelkie zaniedbania szybko odbijają się na wyglądzie i komforcie psa. Prawidłowa pielęgnacja pomaga utrzymać dobrą kondycję skóry, sierści oraz zapobiega typowym problemom małych ras.
Szczotkowanie
Częstotliwość i sposób szczotkowania zależą od odmiany szaty.
Rosyjskiego toya krótkowłosego wystarczy szczotkować 1–2 razy w tygodniu miękką szczotką lub gumową rękawicą. Zabieg ten usuwa martwy włos, poprawia ukrwienie skóry i pozwala szybko zauważyć ewentualne podrażnienia.
Rosyjski toy długowłosy wymaga szczotkowania częściej – najlepiej 2–3 razy w tygodniu. Szczególną uwagę należy zwracać na pióra za uszami, na tylnych kończynach oraz w okolicy pachwin, gdzie sierść ma tendencję do kołtunienia.
Kąpiel
Rosyjski toy nie potrzebuje częstych kąpieli. Zwykle wystarczy kąpać go co 1,5–3 miesiące lub wtedy, gdy pies jest wyraźnie zabrudzony.
Podczas kąpieli:
- stosuj delikatne szampony przeznaczone dla psów małych ras lub o wrażliwej skórze;
- dokładnie spłukuj kosmetyki, aby nie powodować podrażnień;
- po kąpieli starannie osusz psa ręcznikiem i chroń go przed przeciągami.
Zbyt częste kąpiele mogą prowadzić do przesuszenia skóry i nasilenia problemów dermatologicznych.
Przegląd pielęgnacyjny
Regularnie kontroluj:
- uszy – utrzymuj je w czystości i reaguj na nadmiar wydzieliny lub nieprzyjemny zapach;
- oczy – delikatnie usuwaj wydzielinę wilgotnym gazikiem;
- zęby – szczotkuj kilka razy w tygodniu, ponieważ rasa ma skłonność do odkładania się kamienia nazębnego;
- pazury – przycinaj regularnie, gdy nie ścierają się naturalnie;
- łapy i opuszki – sprawdzaj pod kątem pęknięć, otarć i przesuszenia, zwłaszcza zimą.
Profilaktyka przeciwpasożytnicza
Rosyjski toy, mimo niewielkich rozmiarów, powinien być objęty regularną ochroną przeciw pchłom, kleszczom oraz pasożytom wewnętrznym. Preparaty zawsze dobieraj do aktualnej masy ciała psa, a harmonogram odrobaczania i zabezpieczeń sezonowych ustal z lekarzem weterynarii. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawkowaniu środków u psów miniaturowych.
By Ernst Vikne – originally posted to Flickr as Russian Toy Terriers, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=8476054
Zalety i wady rosyjskiego toy teriera
- Rosyjski toy to rodzinny pies, który bardzo mocno przywiązuje się do swojego opiekuna.
- To długowieczna rasa psów.
- Toy jest łatwy w pielęgnacji.
- Będzie dobrym towarzyszem dla osób starszych, a także dla rodzin z dziećmi, singli i osób mieszkających w mieście.
- Psy tej rasy mogą być zaborcze.
- Rosyjski toy może próbować stawiać na swoim, dlatego konieczne jest szkolenie psa od szczeniaka.
- W Polsce to wciąż mało popularna rasa, więc znalezienie dobrej hodowli może wymagać cierpliwości.
Niebieski podpalany rosyjski toy to jedna z najrzadszych odmian umaszczenia w tej rasie.
Rosyjski toy hodowla
Kupując rosyjskiego toya z hodowli warto sprawdzić, w jakich warunkach żyją szczenięta oraz jaka jest kondycja matki. Jeżeli hodowca nie chce pokazać innych zwierząt, to powinno to wzbudzić czujność. Dodatkowo każdy hodowca, który prowadzi legalną hodowlę terierów ma obowiązek wydać razem z psem metrykę, która posłuży do wyrobienia rodowodu psa.
Ile kosztuje rosyjski toy z hodowli?
Cena rosyjskiego toya z legalnej, zarejestrowanej hodowli zazwyczaj mieści się w przedziale 4 000–9 000 zł. Na ostateczny koszt wpływa przede wszystkim renoma hodowli, pochodzenie rodziców, linia hodowlana oraz przeznaczenie psa (do towarzystwa lub do hodowli).
Rosyjskie toye długowłose są zazwyczaj droższe od odmiany krótkowłosej, co wynika z większego zainteresowania tą odmianą oraz bardziej wymagającej selekcji hodowlanej. Wyższe ceny osiągają również szczenięta o rzadkim umaszczeniu oraz psy o bardzo dobrym typie wystawowym.
Historia rasy
Już za czasów carycy Katarzyny angielskie toy teriery cieszyły się dużą popularnością wśród rosyjskiej arystokracji. Od czasów rewolucji październikowej wszystko, co arystokratyczne, uznawane było za nieprzystające do ideologii komunistycznej, a zatem nieprzydatne dla proletariatu.
Ideologia komunistyczna oraz wybuch II wojny światowej doprowadziły do niemal całkowitego wytępienia angielskich toy terierów w Rosji. Małe pieski w typie pinczera, blisko spokrewnione z manchester terierami, niemal całkowicie wyginęły.
Hodowla terierów moskiewskich
Wystawienie tylko jednego angielskiego toy teriera podczas wystawy w Leningradzie w 1947 roku skłoniło hodowców do odbudowy rasy w Rosji. Do procesu odbudowy rasy w latach 50. XX wieku wykorzystano psy bez rodowodów, które były jedynie mieszańcami w typie angielskiego toy teriera.
W ten sposób w latach 50. rozpoczęła się planowa hodowla krótkowłosych miniaturowych terierów o wyrównanym typie, które nazwano terierami moskiewskimi.
Pojawienie się rosyjskiego toy teriera
W jednym z miotów teriera moskiewskiego narodził się 12 października 1958 roku szczeniak z piórami na uszach i kończynach. Początkowo hodowca uznał to za błąd genetyczny niewarty uwagi. Psem zainteresowała się jednak Evgenia Żarowa, która postanowiła skrzyżować go z suczkami o nieco dłuższej sierści. Decyzja ta sprawiła, że na świat przyszły kolejne mioty długowłosych szczeniąt.
W 1966 roku opracowano wzorzec dla moskiewskiego długowłosego toy teriera, co doprowadziło do wyodrębnienia dwóch odmian: krótko- i długowłosej.
W 2006 roku, wraz z zatwierdzeniem terierów moskiewskich przez FCI, dokonano zmian w nazwie rasy. Obecnie funkcjonuje ona pod nazwą rosyjski toy i jest sklasyfikowana w jednym wzorcu, występując w dwóch odmianach różniących się długością włosa.
Uznanie rasy
Rosyjski toy został wpisany na listę ras uznanych przez FCI 7 listopada 2017 roku.
Rosyjski toy w Polsce
Pierwsze rosyjskie toy teriery sprowadzane były do Polski w latach 80. XX wieku przez Annę Fangor-Witalis. W kolejnych dekadach rasa straciła na popularności, by po uznaniu przez FCI ponownie zwrócić na siebie uwagę miłośników psów ozdobnych.
Najważniejsze daty w historii rasy
- Początek XX wieku – angielski toy terrier jest jedną z popularniejszych ras ozdobnych w Rosji.
- 1920–1950 – okres zapaści hodowli i drastycznego spadku liczby psów w typie toy terriera w Rosji.
- 1947 – na wystawie w Leningradzie pokazano tylko jednego toy teriera angielskiego, co skłoniło hodowców do odbudowy populacji.
- Lata 50. XX wieku – rozpoczęcie planowej hodowli miniaturowych terierów w Rosji (początek rozwoju lokalnej linii).
- 12 października 1958 – narodziny szczeniaka z piórami na uszach i kończynach; początek odmiany długowłosej.
- 1966 – opracowanie wzorca dla moskiewskiego długowłosego toy teriera.
- 2006 – zatwierdzenie rasy przez FCI i zmiany w nazewnictwie; obecnie funkcjonuje nazwa „rosyjski toy” w dwóch odmianach szaty.
- 7 listopada 2017 – wpisanie rosyjskiego toya na listę ras uznanych przez FCI.
Propozycje imion dla rosyjskiego toya
- Misza
- Fiodor
- Igor
- Roki
- Tofik
- Max
- Leo
- Keks
- Piksel
- Gucio
- Masza
- Nadia
- Sonya
- Luna
- Kira
- Mila
- Figa
- Iskra
- Perełka
- Gabi
FAQ: pytania i odpowiedzi
Czy rosyjski toy jest szczekliwy?
Może być. To czujna rasa, która szybko reaguje na dźwięki. Wczesna socjalizacja i konsekwentne wychowanie mocno ograniczają ten problem.
Czy rosyjski toy jest odpowiedni dla dzieci?
Raczej dla starszych dzieci. Pies jest delikatny fizycznie i nie toleruje gwałtownych zachowań.
Literatura przedmiotu
J. Cunliffe, M. Redlicki (przekład), Rasy psów – kompendium, Wyd. Parragon, 2007.
Rosyjski toy, https://zkwp.pl/wzorce/352.pdf (dostęp: 04.02.2026).
Notka biograficzna: dr Mateusz Karatysz
W branży zoologicznej pracuję od 2012 roku. Przez 8 lat doradzałem właścicielom specjalistycznych sklepów zoologicznych w doborze produktów premium, które nie były jeszcze dostępne w Polsce.
Od 10 lat opiekuję się przewlekle chorym psem. Każdego dnia pomagam mu w zmaganiach z atopowym zapaleniem skóry, alergią pokarmową, nawracającymi problemami z zapaleniem pęcherza oraz ciężkimi powikłaniami neurologicznymi po dysplazji krążków międzykręgowych.
W 2020 roku założyłem serwis zoonews.pl. Wieloetapowe diagnozy, umawianie równoległych wizyt u kilku specjalistów lekarzy weterynarii, wnikliwe obserwacje objawów występujących u mojego psa i łączenie faktów przed wizytami diagnostycznymi skłoniły mnie do popularyzacji odpowiedzialnej opieki nad zwierzętami domowymi – w oparciu o książki i artykuły naukowe pisane głównie przez lekarzy weterynarii.
Po przeczytaniu moich artykułów zachęcam do zgłębienia interesującego Ciebie tematu na podstawie książek i artykułów, które załączam w bibliografii.
