Patterdale terrier
AI generated
W artykule przeczytasz
Jak wygląda patterdale terrier?
Patterdale terrier to mały, ale wyjątkowo muskularny pies o zwartej sylwetce i mocnym kośćcu. Ma proporcjonalną, atletyczną budowę, dzięki której potrafi sprawnie poruszać się w trudnym, górzystym terenie. Wysokość w kłębie wynosi zwykle od 25 do 38 cm, a waga jest proporcjonalna do wzrostu – pies powinien być twardy i w doskonałej kondycji fizycznej, bez nadmiaru tłuszczu.
Głowa Patterdale terriera jest mocna, klinowata, z proporcjonalną kufą i wyraźnym stopem. Ma silny pysk i mocne, białe zęby w zgryzie nożycowym lub cęgowym. Oczy są szeroko rozstawione, o czujnym wyrazie, uszy małe i trójkątne, przylegające do głowy, a nos czarny lub brązowy u psów czekoladowych.
Szyja jest umięśniona i harmonijnie łączy się z dobrze zbudowanym przodem ciała. Klatka piersiowa ma owalny kształt i elastyczną konstrukcję, pozwalającą objąć ją dłońmi (spanning). Grzbiet jest prosty, zad silny i muskularny, a tylne nogi dobrze kątowane, co zapewnia sprężysty, energiczny ruch. Ogon jest wysoko osadzony, prosty i mocny, nigdy zawinięty nad grzbietem.
WARTO WIEDZIEĆ: Patterdale terrier ma klatkę piersiową na tyle elastyczną, że można ją objąć obiema dłońmi – to ważna cecha użytkowa psów norujących, świadcząca o ich zdolności do pracy pod ziemią.
Jaki charakter i temperament ma Patterdale terrier?
Patterdale terrier to pies niezwykle odważny, energiczny i zdeterminowany. Wyhodowany do pracy w trudnym, górzystym terenie północnej Anglii, zachował wszystkie cechy prawdziwego terriera – niezależność, pasję łowiecką i silny instynkt pogoni. To nie jest typowy pies kanapowy – jego żywiołem jest ruch, tropienie i wyzwania. Ma wysoką inteligencję i chęć współpracy z człowiekiem, jednak jego popęd łowiecki i upór mogą utrudniać szkolenie początkującym. Odpowiednio wychowany i socjalizowany od szczeniaka, staje się wiernym, lojalnym i niezwykle oddanym towarzyszem, który łączy w sobie siłę charakteru z wrażliwością emocjonalną.
Zachowanie względem rodziny
W domu Patterdale terrier pokazuje spokojniejszą stronę – jest przywiązany, czuły i towarzyski, zwłaszcza wobec swoich opiekunów. Najlepiej czuje się u boku aktywnej rodziny, która potrafi poświęcić mu czas na trening, zabawę i spacery. Dobrze znosi obecność dzieci, jeśli dorastał w ich towarzystwie i ma zapewnione odpowiednie zajęcia ruchowe. Z natury czujny i wrażliwy, szybko reaguje na bodźce, dzięki czemu świetnie sprawdza się jako pies stróżujący i alarmujący, choć nie jest agresywny wobec ludzi. Nie znosi nudy ani samotności – pozostawiony sam zbyt długo może przejawiać zachowania destrukcyjne lub nadmiernie szczekać.
Tolerancja innych zwierząt
Wobec innych psów Patterdale terrier potrafi być przyjazny, jeśli został dobrze zsocjalizowany od młodego wieku, choć zachowuje typową dla terrierów niezależność i dominujący temperament. W relacjach z kotami, królikami czy gryzoniami często uruchamia się jego silny instynkt łowiecki, dlatego nie jest to rasa polecana do domu z mniejszymi zwierzętami. Na spacerach warto prowadzić go na smyczy lub długiej lince – po złapaniu tropu potrafi zignorować komendy i ruszyć w pogoń. Właściwa socjalizacja i trening od szczenięcia pozwalają jednak wypracować dobre relacje z innymi psami i ograniczyć popęd pogoni.
Warto wiedzieć: Patterdale terrier ma ogromną potrzebę ruchu i stymulacji umysłowej. To pies dla ludzi aktywnych, którzy potrafią połączyć konsekwencję w szkoleniu z dużą dawką codziennej aktywności i cierpliwości.
AI generated
Czy Patterdale terrier to zdrowa rasa?
Patterdale terrier uchodzi za jedną z bardziej odpornych i długowiecznych ras roboczych. Został wyhodowany do pracy w trudnych, często surowych warunkach, dlatego jego organizm cechuje się silną odpornością, dobrą kondycją i wytrzymałością fizyczną. Większość przedstawicieli tej rasy cieszy się dobrym zdrowiem, a ich średnia długość życia wynosi 12–15 lat. W porównaniu z innymi terierami, Patterdale rzadko zapada na choroby genetyczne
Najczęstsze problemy zdrowotne rasy
Alergie skórne
U Patterdale terriera często występują reakcje alergiczne na pokarm, pyłki, kurz lub pchły, objawiające się swędzeniem, zaczerwienieniem skóry i nadmiernym lizaniem łap. Skóra może stać się sucha lub pokryta drobnymi zmianami. Regularna pielęgnacja, dobra dieta i kontrola pasożytów skutecznie ograniczają objawy.
Zaćma
To choroba oczu polegająca na zmętnieniu soczewki, co prowadzi do pogorszenia wzroku, a z czasem do ślepoty. Może mieć podłoże genetyczne lub rozwijać się z wiekiem. Leczenie w zaawansowanym stadium wymaga interwencji okulistycznej lub chirurgicznej.
Zwichnięcie soczewki (lens luxation)
Częsta przypadłość u małych terierów. Polega na oderwaniu włókien utrzymujących soczewkę w prawidłowej pozycji, co powoduje silny ból, łzawienie i utratę widzenia. To stan nagły, który wymaga natychmiastowej pomocy weterynaryjnej, często zakończonej zabiegiem.
Choroby stawów
Patterdale terriery, mimo swojej atletycznej budowy, mogą cierpieć na zwyrodnienia stawów lub dysplazję biodrową, zwłaszcza przy nadwadze lub nadmiernym wysiłku. Objawy to sztywność, kulawizna i niechęć do ruchu. Pomocne są suplementy wspierające chrząstkę i utrzymanie prawidłowej masy ciała.
Niedoczynność tarczycy (hipotyreoza)
To schorzenie hormonalne, w którym tarczyca produkuje zbyt mało hormonów, co skutkuje sennością, przyrostem masy ciała, wypadaniem sierści i problemami skórnymi. Chorobę diagnozuje się badaniem krwi, a leczenie polega na podawaniu syntetycznych hormonów przez całe życie psa.
Jak karmić Patterdale terriera?
Patterdale terrier to aktywny, wytrzymały pies myśliwski, którego dieta powinna wspierać zarówno jego wysoką energię, jak i umięśnioną sylwetkę. Najlepiej sprawdzają się karmy dla psów średnich ras o podwyższonej aktywności, zawierające dużą ilość mięsa jako główne źródło białka oraz zdrowe tłuszcze pochodzenia zwierzęcego. Pies ten dobrze funkcjonuje na zbilansowanej diecie bezzbożowej lub z ograniczoną ilością węglowodanów, która nie obciąża układu pokarmowego. Ważne jest, by pożywienie było bogate w mikroelementy wspierające stawy, serce i odporność. W przypadku psów pracujących w terenie można okresowo zwiększyć kaloryczność posiłków lub podać porcję energetyczną przed polowaniem.
Jak często karmić Patterdale terriera
Dorosłego Patterdale terriera najlepiej karmić dwa razy dziennie – rano i wieczorem, o stałych porach. Psy wyjątkowo aktywne lub pracujące mogą wymagać dodatkowego, mniejszego posiłku w ciągu dnia, aby utrzymać odpowiedni poziom energii. Szczenięta do 6. miesiąca życia powinny dostawać 3–4 mniejsze porcje dziennie, natomiast psy starsze – karmę lekkostrawną, z obniżoną zawartością tłuszczu, ale z dobrym źródłem białka. Po posiłku należy zapewnić psu odpoczynek, by uniknąć problemów trawiennych.
Suplementacja
U tej rasy szczególnie warto wspierać układ ruchu i odporność. Regularna suplementacja kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6 poprawia kondycję skóry oraz sierści, a glukozamina i chondroityna chronią stawy przed mikrourazami. W przypadku psów aktywnych fizycznie pomocne są też witaminy z grupy B i przeciwutleniacze, które wspierają regenerację i odporność organizmu.
Jak dbać o Patterdale terriera?
Patterdale terrier to pies o wysokim poziomie energii i silnym instynkcie łowieckim, dlatego wymaga konsekwentnej opieki i codziennego ruchu. Najlepiej sprawdzają się długie spacery, biegi, zabawy w tropienie lub praca na torze agility – to aktywności, które pozwalają mu rozładować energię i zachować dobrą kondycję psychiczną. Jego szata jest łatwa w utrzymaniu, wystarczy szczotkowanie raz w tygodniu, by usunąć martwy włos i kurz. W okresie linienia warto robić to częściej. Co kilka tygodni należy sprawdzić stan uszu, zębów i pazurów, a po spacerach w terenie – oczyścić sierść z błota i roślin.
Opieka zdrowotna i profilaktyka
Rasa ta uchodzi za bardzo odporną, ale potrzebuje regularnych kontroli weterynaryjnych oraz ochrony przed pasożytami zewnętrznymi i wewnętrznymi. Warto dbać o zbilansowaną dietę i prawidłową wagę, ponieważ nadwaga obciąża stawy. Patterdale źle znosi nudę i brak kontaktu z opiekunem – wymaga nie tylko aktywności fizycznej, ale i stymulacji umysłowej, np. w formie zabawek logicznych czy treningu posłuszeństwa. Odpowiednie wychowanie i socjalizacja od szczeniaka sprawią, że stanie się zrównoważonym, lojalnym i zdrowym towarzyszem na lata.
Wychowanie i szkolenie Patterdale terriera
Patterdale terrier to pies inteligentny, ale też niezależny i uparty, dlatego jego wychowanie wymaga cierpliwości i konsekwencji. To typowy przedstawiciel grupy terierów – szybko się uczy, lecz równie szybko testuje granice. Najlepiej reaguje na pozytywne metody szkolenia oparte na nagrodach, pochwałach i zabawie. Krzyk czy karanie przynoszą odwrotny efekt, bo mogą obniżyć zaufanie psa do opiekuna. W szkoleniu kluczowa jest systematyczność i różnorodność zadań, które angażują zarówno ciało, jak i umysł – ćwiczenia węchowe, aportowanie czy agility sprawdzą się idealnie. Wczesna socjalizacja ma ogromne znaczenie: młody Patterdale powinien poznawać różne osoby, psy i sytuacje, by w dorosłym życiu zachowywać się pewnie i zrównoważenie. Dobrze prowadzony, staje się posłusznym, lojalnym i pewnym siebie towarzyszem, który chętnie współpracuje z człowiekiem.
Patterdale terrier – zalety i wady
| Zalety | Wady |
|---|---|
|
• Bardzo lojalny i oddany opiekunowi • Wysoka inteligencja i chęć współpracy • Świetna kondycja, duża wytrzymałość • Naturalnie czujny – dobry „alarm” domowy • Łatwa pielęgnacja sierści (3 typy szaty, małe wymagania) • Dobrze sprawdza się w sportach (tropienie, agility) • Zazwyczaj zdrowy i długowieczny (przy dobrej profilaktyce) • Mały rozmiar, a „duże możliwości” w pracy i aktywnościach |
• Bardzo silny instynkt łowiecki – skłonność do pogoni • Wysoki poziom energii – potrzebuje dużo ruchu i zajęć • Upór i niezależność; wymaga doświadczonego przewodnika • Może ignorować komendy po złapaniu tropu (słabsze przywołanie) • Słabsza tolerancja małych zwierząt domowych (koty, króliki) • Nuda i brak stymulacji = destrukcyjne zachowania / szczekanie • Może być powściągliwy wobec obcych bez prawidłowej socjalizacji • Nie jest idealny do życia w bardzo „kanapowym”, mało aktywnym domu |
Ciekawostki o rasie
- Patterdale terrier pochodzi z północnej Anglii, a jego przodkami były twarde, odporne psy pracujące w regionie Lake District. Hodowano je specjalnie do polowania na lisy i borsuki w skalistych, trudnych warunkach, dlatego do dziś rasa wyróżnia się niezwykłą siłą, wytrzymałością i odpornością na pogodę — mimo niewielkich rozmiarów.
- Choć Patterdale terrier wygląda niepozornie, potrafi przecisnąć się przez bardzo wąskie nory, a jego elastyczna klatka piersiowa pozwala mu dosłownie „składać się” w ciasnych przestrzeniach. Ta cecha jest tak ważna, że w ocenie rasy stosuje się specjalny test — tzw. spanning, podczas którego sędzia sprawdza, czy psa można objąć dłońmi tuż za łopatkami.
Historia rasy
Patterdale terrier wywodzi się z północnej Anglii, z surowych, górzystych terenów Lake District, gdzie pierwotnie hodowano go do polowań na lisy, borsuki i inne drapieżniki zagrażające owcom. Jego przodkami były czarne, gładkowłose teriery typu Fell Terrier, niezwykle twarde i odporne psy pracujące, przystosowane do życia w trudnych warunkach klimatycznych i kamienistym terenie. Ich zadaniem było wypłoszenie lub unieszkodliwienie zwierzyny w skalnych szczelinach, gdzie klasyczne psy myśliwskie nie miały szans się dostać.
Historia rasy sięga XIX wieku, kiedy Joe Bowman, znany mistrz polowań z Ullswater i hodowca Border terrierów, krzyżował Old English Terriera z Northumberland Pit Terrierem (dziś już wymarłym) oraz najlepszymi psami myśliwskimi z regionu. Dzięki temu stworzył solidną linię terierów roboczych o czarnej maści, wyjątkowej sile i determinacji. Kilkadziesiąt lat później Cyril Breay, nauczyciel i myśliwy z północy Anglii, udoskonalił te psy, wybierając najbardziej wytrwałe i zrównoważone osobniki. To właśnie jego linie hodowlane uważa się za fundament współczesnego Patterdale terriera.
Rasa przez długi czas była uznawana raczej za „typ użytkowy” niż formalną rasę, hodowaną przez lokalnych rolników i myśliwych. Patterdale był szczególnie ceniony przez kłusowników i farmerów, którzy potrzebowali małego, zwinnego psa zdolnego do pracy w skalistych norach. Wraz z wprowadzeniem ustawy Hunting Act 2004, zakazującej używania „twardych psów” do polowań na lisy i borsuki, rola rasy w łowiectwie stopniowo malała.
Współczesny Patterdale terrier zyskał popularność nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale także w Stanach Zjednoczonych. W 1993 roku powstał Patterdale Terrier Club of America, a dwa lata później, 1 stycznia 1995 roku, rasa została oficjalnie uznana przez United Kennel Club (UKC). Do dziś jednak nie figuruje w rejestrze American Kennel Club (AKC), zachowując status rasy użytkowej, a nie wystawowej.
Dzięki swojej niezwykłej wytrzymałości, odwadze i pasji do pracy, Patterdale terrier pozostaje symbolem prawdziwego brytyjskiego teriera – psa o ogromnym sercu, niezłomnym charakterze i wrodzonej determinacji.
Ile kosztuje Patterdale terrier?
W krajach zachodnich, cena zwykle mieści się w przedziale 800–1200 euro lub 900–1500 dolarów. Warto pamiętać, że rasa ta nie jest powszechna w Polsce, dlatego często konieczne jest sprowadzenie szczenięcia z zagranicy, co może zwiększyć koszty o transport i formalności. Odpowiedzialny hodowca powinien przekazać psa po przeglądzie weterynaryjnym, z pełną dokumentacją, szczepieniami i mikrochipem, co stanowi gwarancję zdrowia i prawidłowego pochodzenia pupila.
Dla kogo Patterdale terrier będzie idealnym psem?
Patterdale terrier to pies dla osób aktywnych, konsekwentnych i doświadczonych w pracy z psami. Najlepiej odnajdzie się u opiekuna, który potrafi poświęcić mu czas na codzienną dawkę ruchu, trening i zajęcia umysłowe. To idealny towarzysz dla miłośników outdooru, biegaczy, osób trenujących agility, tropienie czy dog trekking, ale zdecydowanie nie dla tych, którzy szukają spokojnego kanapowca. Patterdale potrzebuje jasnych zasad, cierpliwości i pozytywnego podejścia – w zamian odwdzięcza się lojalnością i ogromnym przywiązaniem. Nie poleca się go osobom zapracowanym lub często nieobecnym w domu, ponieważ źle znosi samotność. To pies, który najlepiej czuje się u boku człowieka gotowego dzielić z nim codzienne przygody.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Czy Patterdale terrier to dobra rasa dla początkujących?
Nie do końca. To pies o silnym charakterze, dużym temperamencie i potrzebie ruchu, więc wymaga doświadczonego opiekuna, który potrafi konsekwentnie prowadzić szkolenie.
Czy Patterdale terrier dogaduje się z dziećmi?
Tak, ale tylko pod warunkiem właściwej socjalizacji. Zazwyczaj dobrze znosi dzieci, jeśli nie są zbyt hałaśliwe i potrafią szanować jego przestrzeń.
Czy Patterdale terrier dużo szczeka?
Tak, to typowy terrier – czujny i głośny, szczególnie gdy coś go zaintryguje. Odpowiednie szkolenie i zapewnienie mu zajęcia mogą ograniczyć nadmierne szczekanie.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl



Mam drugiego Pattka. To nie jest rasa a typ. Są też Patterjack czy Patter x Fell terrier mixy. To szalone psy, często bardzo agresywne w stosunku do innych psów, jeśli nie socjalizowane za młodu. W domu są idealne, po prostu anioły, ale człowieku otwórz drzwi na ogród. 😀 Pierwsza Pattka była energiczna, ale goniąc robiła duże kółka, zawsze upewniając się gdzie jestem. Druga po prostu leci w długą i wraca po godzinie, dlatego jeszcze nie jest gotowa na spuszczanie ze smyczy. To bardzo inteligentne, ”gadające”, świetnie komunikujące się z człowiekiem psy. Moje obie Trixie i Amber są odratowane. Pierwsza od rolnika z Walii a druga nie wiadomo nawet skąd, ale ostatecznie mam ją z fundacji ze Szkocji. Są bardzo czułe i bardzo kochające. Są ciężkie w treningu i ułożeniu. Bardzo często nadmiernie się ekscytują podczas treningu (aż się trzęsą i piszczą z podniecenia, bo nie mogą doczekać się nagrody). Mogą chodzić kilometrami po górach i nie będą w ogóle zmęczone. Ich się po prostu nie da zmęczyć. Bywa, że wchodzą w tunele borsuków i albo w nich giną w walce z borsukami (większość Pattków walczy do śmierci przeciwnika bądź swojej) lub wychodzą z nich, uwaga, po np. 5 dniach. Ogólnie nie polecam ich 😀 Naprawdę, kocham je, ale są bardzo wymagające i szalone.