Morkie
Morkie to pies hybrydowy wyhodowany w USA, poprzez skrzyżowanie yorka z maltańczykiem. Na samym początku muszę zaznaczyć, że nie jest to rasa uznana przez FCI. Z całą pewności jest to jednak bardzo dobry pies dla rodzin.
W poniższym artykule, poza historią rasy, opisałem informacje na temat charakteru tych psów, ich zdrowia, metod pielęgnacji, sposobów żywienia oraz szkolenia.
Jeżeli jesteś już opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Będzie to nieoceniona pomoc dla przyszłych opiekunów tego psa.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
Podstawowe informacje o rasie
🌅 Kraj pochodzenia | USA |
🐶 Numer wzorca FCI | – |
➡ Waga | 3-6 kg |
❤ Długość życia | 10-14 lat |
💢 Charakter | Morkie to pies żywy, uczuciowy i wesoły. Mocno przywiązuje się do ludzkiej rodziny. Może być podatny na lęk separacyjny. |
Jak wygląda morkie?
Morkie to hybryda maltańczyka i yorkshire teriera, charakteryzująca się kompaktową i proporcjonalną sylwetką o delikatnej, ale solidnej budowie. Osiąga wzrost 18–25 cm i wagę 3–6 kg. Ma okrągłą głowę z wyrazistymi, ciemnymi oczami, które nadają mu czujny i żywy wyraz, oraz mały, czarny nos. Uszy mogą być stojące, jak u yorka, lub opadające, jak u maltańczyka. Sierść morkie jest miękka, jedwabista, o długości od średniej do długiej. Ogon jest średniej długości, często uniesiony lub lekko zakręcony nad grzbietem, a małe, zwarte łapy zakończone zaokrąglonymi opuszkami dopełniają jego wyglądu.
Charakterystyka psa
Wysokość w kłębie
Psy i suki: 24-30 cm
Waga
Psy i suki: 3-6 kg
Szata
Sierść morkie jest miękka, jedwabista, o długości od średniej do długiej, wymaga regularnej pielęgnacji i występuje w różnych kolorach: czarno-podpalany, biały, kremowy, złoty, szary czy srebrzysty.
Charakter i usposobienie
Morkie to psy wyhodowane przede wszystkim do towarzystwa – sprawdzają się w tym idealnie dzięki swojej uczuciowości i zabawowemu usposobieniu. Są doskonałym wyborem dla rodzin z dziećmi, które mają dużo czasu na spędzanie z psem. Psy te nadadzą się również do towarzystwa dla starszych samotnych osób, które nie będą miały problemu z utrzymaniem psa niewielkich rozmiarów.
Bardziej opiekuńcze morkie mogą wykazywać się dużą szczekliwością, dlatego warto od szczenięcia uczyć psa zasad posłuszeństwa oraz odpowiednio go socjalizować, by nie stał się nadmiernie bojaźliwy.
Morkie budują silną więź ze swoją rodziną, dlatego pozostawiane na długo w samotności mogą cierpieć na lęk separacyjny.
Są to psy inteligentne, nieco zadziorne, a czasami mogą być nieco uparte, ale wszystko zależy od wychowania psa. Morkies dobrze dogadają się w jednym domu z psami innych ras, a nawet z kotami.
Co wiadomo o zdrowiu morkie?
Morkie, jako hybryda yorka i maltańczyka może dziedziczyć typowe choroby obu ras. Wśród częstych problemów zdrowotnych wskazuje się kamień nazębny, który wynika z dużego ścisku zębów w krótkiej żuchwie; cukrzycę; alergie pokarmowe i kontaktowe; dysplazje stawów biodrowych i łokciowych; zwichnięcie rzepki; choroby oczu.
Jak karmić morkie?
Karma dla morkie może być sucha lub mokra. Kupując suchą karmę zwróć uwagę na jej skład. Im mniej węglowodanów, tym lepiej. Karma powinna zapewniać kaloryczność dopasowaną do potrzeb psa. Warto porozmawiać o tym z psim dietetykiem. Morkie może być również karmiony dietą BARF oraz gotowanymi w domu posiłkami, zgodnie z przepisem od psiego dietetyka.
Pamiętaj, by karmić psa o stałych porach. Robić przerwy w żywieniu na 2 godziny przed i po wysiłku, by nie doprowadzić do rozszerzenia i / lub skrętu żołądka. Dostosuj dietę do wieku, aktywności oraz ewentualnych problemów zdrowotnych swojego psa.
Jak pielęgnować morkie?
Morkie może mieć dwa rodzaje sierści: jedwabistą, przypominającą sierść yorkshire teriera, lub miękką, puchatą, typową dla maltańczyka. Oba rodzaje wymagają regularnej pielęgnacji, aby zachować zdrowy wygląd i uniknąć kołtunienia.
Sierść jedwabistą należy codziennie szczotkować szczotką o miękkim włosiu, psa z taką sierścią wato kąpać co 2–4 tygodnie z użyciem delikatnych szamponów oraz co 6–8 tygodni przycinać włos u groomera. Puchata sierść wymaga codziennego rozczesywania grzebieniem o szeroko rozstawionych zębach, kąpieli co 3–4 tygodnie z nawilżającym szamponem i odżywką, a także dokładnego suszenia po myciu.
Regularna pielęgnacja obejmuje również czyszczenie oczu, aby uniknąć przebarwień sierści, przycinanie pazurów co kilka tygodni, szczotkowanie zębów 2–3 razy w tygodniu oraz przeglądu uszu co tydzień, szczególnie gdy są opadające. Tak kompleksowa pielęgnacja nie tylko poprawia wygląd psa, ale także dba o jego zdrowie i komfort.
Wychowanie i szkolenie
Morkie to bardzo bystra rasa psów, która szybko się uczy. Ze względu na ich dużą wrażliwość należy wykorzystywać pozytywne metody treningowe oraz unikać karcenia. Proces nauki posłuszeństwa najlepiej zacząć już w okresie szczenięctwa. W wychowaniu morkie bardzo ważna jest niezakłócona socjalizacja z innymi psami, dlatego nie należy ani izolować, ani tym bardziej brać psa na ręce na widok innych psów. Takie zachowanie może doprowadzić do wykształtowania się lęku na widok innych psów, który z kolei może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, lub co najmniej do niepochamowanego obszczekiwania innych psów.
Historia
Morkie nie jest rasą, która istnieje od wieków – to stosunkowo nowa krzyżówka, która zaczęła pojawiać się w latach 90. XX wieku w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Hodowcy chcieli stworzyć psa, który łączyłby najlepsze cechy obu ras: delikatną i przyjacielską naturę maltańczyka z energicznym, odważnym temperamentem yorka. Celowano również w uzyskanie psa hipoalergicznego, co jest popularnym powodem hodowli ras hybrydowych.
Chociaż morkie nie jest uznawany przez oficjalne organizacje kynologiczne (jak AKC czy FCI), zdobył serca wielu osób jako pies towarzyszący. Dzięki swoim małym rozmiarom i dużej dozie energii stał się idealnym pupilem dla mieszkańców miast.
Hodowla
Psy morkie nie są dostępne w Polsce – psa można sprowadzić z hodowli w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji czy Holandii.
Ile kosztuje morkie?
Średnio, cena szczeniaka morkie w USA wynosi od 1 200 do 1 800 dolarów. Jednak w niektórych przypadkach może sięgać nawet 2 500 dolarów, zwłaszcza jeśli szczeniak pochodzi od renomowanego hodowcy lub ma wyjątkowe cechy.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
