Chesapeake bay retriever
Chesapeake bay retriever to jedna z tych ras, które rzadko spotyka się na miejskich chodnikach, a zdecydowanie częściej wśród aktywnych opiekunów, którzy potrafią docenić siłę, wytrzymałość i ogromne serce tego psa do pracy. Choć na pierwszy rzut oka może wydawać się po prostu kolejnym „retrieverem”, ten pies ma w sobie wyjątkową niezależność i zaskakującą wytrwałość. To czworonóg, który doskonale wie, czego chce, a jeśli opiekun nie ma na niego pomysłu, chętnie sam obierze własną drogę działania. Dlatego właśnie nie każdy zdaje sobie sprawę, że bez codziennej aktywności, jasnych zasad i zaangażowania, nawet ten pozornie przyjazny pies może zacząć działać na własną łapę.
W poniższym artykule, poza historią rasy, opisałem informacje na temat charakteru tych psów, ich zdrowia, metod pielęgnacji, sposobów żywienia oraz szkolenia. W artykule na końcu znajdziesz również nieco ciekawostek, wady i zalety oraz przybliżony koszt zakupu tego psa.
Jeżeli jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Będzie to nieoceniona pomoc dla przyszłych opiekunów tego psa.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
🐾 Podstawowe informacje o rasie
- • Kraj pochodzenia: USA
- • Numer wzorca FCI: 263
- • Waga: 25–36,5 kg
- • Długość życia: 12–13 lat
- • Charakter: inteligentny, przyjazny, łagodny, energiczny, stworzony do pracy
Jak wygląda chesapeake bay retriever?
Głowa psa tej rasy jest szeroka, z okrągłą czaszką i umiarkowanie zaznaczonym stopem. Pysk zwęża się ku końcowi, ale nie jest spiczasty. Nos jest średniej długości, a wargi cienkie, przylegające i bez obwisłości. Preferowany zgryz to nożycowy.
Oczy są średniej wielkości, wyraźnie rozstawione, w odcieniach żółci lub bursztynu. Uszy są niewielkie, osadzone dość wysoko, luźno opadające, o umiarkowanie grubej skórze.
Szyja ma kształt stożkowaty, jest dobrze umięśniona i średniej długości. Tułów również średniej długości, z wyraźnie zarysowaną talią i lekkim podciągnięciem brzucha. Grzbiet krótki i mocny, zad może być na tej samej wysokości co kłąb lub nieco wyżej. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka, o beczkowatym kształcie.
Ogon ma średnią długość, niezbyt gruby u nasady. Powinien być prosty lub delikatnie zakrzywiony, ale nigdy zawinięty nad grzbietem ani skręcony.
Kończyny przednie są mocne, proste i dobrze umięśnione, o solidnej budowie. Łopatki ustawione skośnie, dają psu swobodę i siłę ruchu. Nadgarstki lekko pochylone. Wilcze pazury mogą być usunięte. Tylne kończyny mają podobną siłę jak przednie, są solidne, umięśnione, średniej długości i dobrze zbudowane. Są szczególnie istotne dla napędu, zwłaszcza podczas pływania. Kolana są dobrze kątowane, a stawy skokowe średnio oddalone od podłoża. Łapy typu zajęczego, z dobrze zaokrąglonymi palcami, wyposażone w błony pławne.
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie
Pies: 58-66 cm
Suka: 53-61 cm
Waga
Pies: 30-36 kg
Suka: 25-32 kg
Szata
Sierść jest wodoodporna, twarda, szorstka, tłusta, krótka z gęstym wełnianym podszerstkiem. Na barkach, klatce i z przodu łap włos ma tendencję do skrętu.
Rasa może występować we wszystkich odmianach brązu, aż po kolor wyschniętej trawy. Dopuszcza się białe znaczenia na piersi, palcach, brzuchu i tylnej stronie łap. Preferowane jednolite umaszczenie.
Charakter i usposobienie
Pies tej rasy to łagodne i przyjazne zwierzę, które jednocześnie ma ogromną potrzebę aktywności, zarówno fizycznej, jak i umysłowej. To pies stworzony do pracy, który z entuzjazmem podejmuje się nowych zadań i wyzwań. Kocha ruch, zabawy na świeżym powietrzu, a zwłaszcza pływanie i aportowanie, co czyni go świetnym kandydatem do uprawiania różnorodnych psich sportów.
Jest to pies inteligentny i bystry, który szybko rozumie polecenia, choć nie zawsze wykonuje je według oczekiwań opiekuna. Bywa, że wybiera własny sposób realizacji zadania. Mimo że należy do grupy retrieverów, nie wykazuje przesadnej wylewności wobec obcych. Jego serdeczność i oddanie zarezerwowane są przede wszystkim dla rodziny, z którą tworzy silną więź.
Z natury jest radosny i pozytywnie nastawiony do otoczenia. Dobrze odnajduje się wśród dzieci i potrafi żyć w zgodzie z innymi zwierzętami domowymi, także kotami. W relacjach jest opiekuńczy, łagodny i towarzyski, co czyni go doskonałym psem rodzinnym.
W jego charakterze da się wyczuć czujność i lekki instynkt obronny. Potrafi zareagować, gdy uzna, że sytuacja tego wymaga. Nie należy jednak traktować go jako psa obronnego, bo nie ma do tego ani odpowiedniego temperamentu, ani predyspozycji.
To przede wszystkim pies użytkowy, który potrzebuje celu i sensu codziennych aktywności. Jeśli nie pracuje z myśliwym, warto zapewnić mu inne formy zaangażowania. Sprawdzi się w canicrossie, agility, tropieniu, a także w innych sportach zespołowych z człowiekiem. Dobrze prowadzony i stymulowany psychicznie będzie nie tylko zrównoważonym, ale też bardzo szczęśliwym członkiem rodziny.
pixabay.com/images/id-1582146/
Nie nadaje się dla poczatkujących właścicieli ani wygodnickich, ponieważ potrzebuje absorbującego zajęcia i dużo ruchu, najlepiej, gdy może polować, a w ostateczności uprawić agility lub pracować jako ratownik.
Czy chesapeake bay retriever to zdrowa rasa?
Chesapeake bay retrieverto rasa uchodząca za wyjątkowo wytrzymałą i odporną, zarówno pod względem zdrowia, jak i kondycji fizycznej. Nie straszne jej ani chłody, ani deszcz, dzięki gęstej, wodoodpornej sierści z entuzjazmem wskakuje do wody nawet w mniej sprzyjających warunkach. Psy te potrzebują jednak bliskości człowieka. Izolacja w kojcu działa na nie destrukcyjnie. Tylko przy silnej więzi z rodziną czują się bezpieczne i spełnione.
Typowe choroby rasy
- Dysplazja stawu biodrowego
- Dysplazja stawu łokciowego
- Postępujący zanik siatkówki
Jak karmić cheasapeake bay retrievera?
Ten pies nie ma szczególnych wymagań żywieniowych i zazwyczaj dobrze toleruje różne rodzaje karmy, zarówno suchej, mokrej i przygotowywanej w domu. Jeśli właściciel decyduje się na dietę domową, warto skonsultować jej skład z psim dietetykiem, aby mieć pewność, że posiłki są dobrze zbilansowane i dostosowane do aktualnych potrzeb zwierzęcia, zwłaszcza na etapie wzrostu i rozwoju.
Rasa ta ma tendencję do łakomstwa, dlatego bardzo ważne jest, aby podawać jedzenie o stałych porach i w odpowiednich porcjach. Przekarmianie może szybko prowadzić do nadwagi, a w konsekwencji obciążać stawy i pogarszać ogólną kondycję psa. Świadome żywienie i kontrola wagi są więc kluczowe dla jego zdrowia i dobrej formy.
Jak pielęgnować chesapeake bay retrievera?
Pielęgnacja chesapeake bay retrieveranie należy do skomplikowanych. Pies tej rasy linieje umiarkowanie dwa razy do roku, na jesień i wiosnę i tylko wtedy trzeba go wspomagać w jak najszybszym pozbyciu się martwego włosa. Poza sezonem linienia wystarczy przeczesać go raz w tygodniu. Warto podczas tego zabiegu wyczyścić zęby, umyć uszy oraz skontrolować stan oczu i długość pazurów.
Wychowanie i szkolenie
Chessie potrzebuje stanowczego, ale jednocześnie łagodnego podejścia oraz dobrze zaplanowanej, wczesnej socjalizacji. Choć wykazuje dużą podatność na szkolenie i szybko przyswaja nowe polecenia, często ujawnia się jej niezależny charakter. W szczególności na otwartym terenie może próbować działać po swojemu, zwłaszcza gdy w grę wchodzi pogoń – instynkt łowiecki potrafi wtedy przejąć kontrolę.
Chociaż pies silnie przywiązuje się do swojego opiekuna, co można skutecznie wykorzystać w pracy nad posłuszeństwem, to jednak sama więź nie wystarczy. Kluczem do sukcesu są wiedza, doświadczenie oraz konsekwentne stosowanie metod opartych na pozytywnym wzmocnieniu. Szkolenie prowadzone przez osobę z zewnątrz może napotkać trudności, ponieważ pies będzie próbował stawiać na swoim i testować granice.
Szczególnie istotna jest nauka reagowania na przywołanie w terenie, gdzie może pojawić się pokusa pogoni za zwierzyną. Posłuszeństwo to nie tylko kwestia wygody, ale przede wszystkim bezpieczeństwa psa, jak i otoczenia. Regularny trening to najlepszy sposób na okiełznanie jego uporu i zapewnienie mu życia w harmonii z człowiekiem.
Zalety i wady chesapeake bay retrievera
Zalety
- to pies bardzo sprawny, wytrzymały i odporny
- jest wytrwały i chętny do pracy
- duża podatność na szkolenie
- jest spokojny w domu, jeśli nie zaniedbuje się jego potrzeb fizycznych
- bardzo przywiązuje się do rodziny, jest łagodny
- nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji
- nie są to psy agresywne, informują o zagrożeniu, a nie je zwalczają
Wady
- wymaga sporej dawki aktywności, szybko się nudzi i nie znosi stagnacji
- rasa nie powinna mieszkać w mieście, wymaga przestrzeni do aktywności, w szczególności zbiorników wodnych
- ma skłonności niszczycielskie z powodu nudy, frustracji, braku aktywności
- nie nadaje się na pierwszego psa, tylko dla doświadczonych, jest uparty
Ciekawostki o rasie
- To największy przedstawiciel spośród wszystkich retrieverów.
- Chessie jest kuzynem labradora i goldena.
- Wyjątkowy zestaw genów szaty krótkiej i kręconej sprawia, że włos u psa tej rasy tam, gdzie jest dłuższy, ma tendencję do kręcenia się.
Retriever photo created by wirestock – www.freepik.com
Historia rasy
Rasa swoją nazwę dziedziczy od zatoki Chesapeake, położonej w rejonie wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, gdzie upowszechniły się wśród myśliwych polujących na ptactwo wodne. Psy mają w sobie domieszkę krwi coonhoundów, irlandzkiego spaniela dowodnego, curly-coated retrievera i oczywiście labradora. Celową hodowlęchassie datuje się od początku XVIII wieku. Rasa ta została oficjalnie uznana w 1878 roku przez Amerykański Kennel Club i była pierwszą z grona retrieverów wyodrębnioną jako samodzielna.
Hodowla
Chesapeake bay retriever nie może być wydany do nowego domu przed ukończeniem 7-8. tygodnia życia. Zwróć szczególną uwagę na wszystkie szczenięta i ich rodziców. Szczeniaki chesapeake bay retrievera powinny być radosne i zadbane, a nie brudne i zlęknione. Odmowa pokazania innych zwierząt powinna być sygnałem ostrzegawczym dla kupującego. Znalezienie hodowli chessie jest bardzo trudne. Hodowca rasy musi być zrzeszony w związku kynologicznym, a wraz z psem wydać metrykę szczeniaka, na podstawie której można wystąpić o rodowód dla psa. Dobry hodowca potrafi odpowiedzieć na pytania dotyczące charakteru, opieki, pielęgnacji i żywienia danej rasy, jest źródłem wiedzy o rasie i nie unika odpowiedzi, sam dopytuje o cel zakupu psa i określa warunki, jakie musi spełniać opiekun, aby pies mógł rozwijać się prawidłowo.
Ile kosztuje chesapeake bay retriever?
Cena chesapeake bay retrievera z hodowli wynosi 3500 zł. W Polsce na miot obowiązują zapisy.
Jakie imię dla chesapeake bay retrievera?
| 🐾 Imiona męskie | 🐾 Imiona żeńskie |
|---|---|
| Jim Beam | Amber (Bursztyn) |
| Rumi | Brendy |
| Spike | Aqua |
| Hunter | Sandy |
| Duke | Maple |
| Moose | Nala |
Dla kogo chesapeake bay retriever będzie idealny?
To pies wyłącznie dla osób o sportowym zacięciu, które będą wspólnie z psem oddawać się aktywności bez względu na pogodę. Tylko tak opiekun będzie w stanie sprostać wymaganiom tak aktywnego czworonoga. Dom z dziećmi jest jak najbardziej pożądany. Chesapeake przez swój wysoko wyspecjalizowany węch świetnie odnajdzie się także u boku myśliwego, podczas pracy na lądzie i wodzie.
FAQs
Czy chesapeake bay retriever jest dobrym psem rodzinnym?
Tak, chesapeake bay retriever może być psem rodzinnym, ale nie jest to rasa dla każdego. Choć bardzo przywiązuje się do swojej rodziny, to potrzebuje świadomego, aktywnego i konsekwentnego opiekuna. To nie typowy „kanapowiec”, który da się głaskać każdemu i wszędzie.
Jaka jest różnica między chesepeake bay retriverem a labradorem retrieverem?
Różnice można znaleźć nie tylko w wyglądzie, ale i charakterze. Labrador retriever to typowy pies rodzinny: łagodny, towarzyski, bardzo wylewny wobec obcych. Uwielbia wszystkich: dzieci, sąsiadów, nieznajomych w parku. Ma silną potrzebę bycia blisko człowieka i rzadko przejawia upór. Chesapeake bay retriever jest bardziej niezależny i czujny. Co prawda kocha rodzinę, ale do obcych podchodzi z dystansem. To pies z charakterem, potrafi być uparty, samodzielny, a momentami wręcz zuchwały. Labrador ma krótką, gładką sierść, miękka w dotyku, występuje w trzech kolorach: czarnym, biszkoptowym i czekoladowym. Chesapeake ma sierść szorstka, falista sierść z tłustą warstwą chroniącą przed wodą. Występuje w różnych odcieniach brązu, od jasnego do ciemnoczekoladowego, często z umaszczeniem „niewidzialnym” wśród trzcin.
Czy chesapeake bay retriever jest rzadką rasą?
Tak, to rasa rzadko spotykana, zarówno w Polsce, jak i w wielu krajach Europy.
Źródła
M. Ceregrzyn, Psy rasowe, wyd. MI. Polska sp. z o. o, Warszawa 2008.
B. Richard, Kieszonkowy przewodnik Psy, wyd. Parragon, Warszawa 2007.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
