Robaki w kupie psa
Zauważenie robaków w kale psa to niepokojący sygnał, który powinien skłonić opiekuna do dokładniejszego przyjrzenia się zdrowiu pupila. Pasożyty jelitowe to częsty problem u psów, zwłaszcza tych mających kontakt z innymi zwierzętami, takich, które lubią polować lub przebywających na zewnątrz. Ich obecność w odchodach to wyraźna oznaka, że w organizmie zwierzęcia może rozwijać się inwazja pasożytnicza. Choć nie zawsze widać je gołym okiem, robaki mogą być przenoszone na różne sposoby i stanowią zagrożenie nie tylko dla psa, ale również dla ludzi. Dlatego warto wiedzieć, skąd się biorą, jak rozpoznać objawy robaczycy i co zrobić, gdy pojawią się w odchodach.
W artykule przeczytasz
Glisty (Toxocara canis)
Glisty to rodzaj nicieni będących jednymi z najczęściej spotykanych pasożytów jelitowych u psów. Przypominają białe lub kremowe nitki o długości kilku do kilkunastu centymetrów. Są bardziej widoczne w kale szczeniąt, u których inwazja pasożytnicza bywa intensywniejsza.
Kolor: biały lub kremowy
Kształt: długie, nitkowate, przypominające spaghetti
Długość: od 9 do 20 cm
Po połknięciu jaja pasożyta przedostają się przez żołądek do jelita cienkiego, gdzie rozwijają się w larwy. Następnie larwy przebijają się przez ściany jelita i przez wątrobę dostają się do układu krwionośnego. Z krwią trafiają do serca, a stamtąd dalej poprzez krew wędrują do płuc. Tam wnikają w pęcherzyki płucne. W trakcie kaszlu larwy zostają odkrztuszone, przedostają się do gardła i są ponownie połykane. Dopiero po powrocie do układu pokarmowego przekształcają się w dorosłe pasożyty, które opiekun może dostrzec podczas defekacji. Okres wędrówki larw w organizmie psa trwa od 4 do 7 dni.
Objawy zakażenia glistami
- Biegunka
- Wymioty (czasem z pasożytami)
- Wzdęcia i bolesność brzucha
- Spadek masy ciała
Tasiemce (Dipylidium caninum)
Tasiemce różnią się wyglądem od glist, ponieważ ich ciało składa się z segmentów. Cały pasożyt może osiągać kilka metrów długości, ale w kale psa można zauważyć tylko jego pojedyncze człony. Człony są płaskie, mają biały kolor i przypominają ziarenka ryżu (uczepione zazwyczaj w okolicach odbytu) lub fragmenty taśmy (widoczne w kale). Mogą poruszać się w świeżym kale lub być widoczne wokół odbytu psa. Najczęściej spotykany tasiemiec u psów to Dipylidium caninum, przenoszony przez pchły.
Kolor: biały lub kremowy
Kształt: płaskie, segmentowane ciało
Długość członów: od 5 do 10 mm
Wygląd: przypominają ziarenka ryżu lub pestki ogórka
Człony tasiemca mogą być widoczne nie tylko w kale, ale również w okolicach odbytu psa lub na jego posłaniu. Czasami poruszają się, co jest jednym z najbardziej charakterystycznych objawów.
U tasiemca cykl rozwojowy jest inny niż u glisty psiej. Aby tasiemiec osiągnął dojrzałość płciową, potrzebuje co najmniej jednego, a czasem nawet dwóch żywicieli pośrednich, zanim trafi do żywiciela ostatecznego. Dorosłe pasożyty przyczepiają się do ścian jelita za pomocą przyssawek umieszczonych na głowie i tam się rozwijają, tworząc kolejne segmenty swojego ciała. Żywicielami pośrednimi mogą być pchły lub wszoły, które wcześniej połknęły jaja tasiemca. W ich ciele rozwijają się larwy, tzw. wągry. Do żywiciela ostatecznego larwy trafiają drogą pokarmową.
Objawy zakażenia tasiemcem
- Saneczkowanie (pocieranie odbytem o podłoże)
- Nadmierne lizanie okolic odbytu
- Utrata masy ciała mimo apetytu
- Pogorszenie kondycji sierści: matowienie, nastroszenie
- Rozwodniony kał
Jak odróżnić pasożyty od innych elementów w kale psa?
Rozpoznanie pasożytów w kale psa bywa trudne, bo nie wszystko, co wygląda podejrzanie, faktycznie jest robakiem. Warto wiedzieć, jak rozpoznać pasożyty i nie pomylić ich np. z:
- Niestrawionymi włóknami mięsa – mogą wyglądać jak cienkie nitki, ale są bardziej postrzępione i sztywne, nie poruszają się po wydaleniu
- Niestrawionymi resztkami jedzenia – włókna roślinne i błonnik z warzyw może przypominać niteczki, bywają one elastyczne, ale mają bardziej nieregularny kształt, poruszają się po wydaleniu nie
- Śluzem – przezroczysty lub biały, galaretowaty, może pojawiać się w kale z powodu problemów trawiennych, nie porusza się po wydaleniu
- Trawą i włosami – cienkie, nierówne, szorstkie, nie poruszają się po wydaleniu.
Ważnymi czynnikami mogącymi świadczyć o obecności pasożytów jest ruch podejrzanego elementu w kale oraz jego kolor i kształt. Świeżo wydalone pasożyty poruszają się w kale. To mocny sygnał, że masz do czynienia z żywym robakiem. Pasożyty zwykle są białawe lub kremowe, mają gładką strukturę, są symetryczne, elastyczne.
Jeśli jednak nie jesteś pewien, czy to pasożyty, możesz zebrać próbkę kału i zanieść ją do badania u weterynarza. Badanie mikroskopowe kału pozwala zidentyfikować nawet te pasożyty, które są niewidoczne gołym okiem.
Jak pies może zarazić się pasożytami?
Większość pasożytów jelitowych przenosi się drogą pokarmową.
Glisty często pojawiają się w kale psa, zwłaszcza przy silnej inwazji. Można je również znaleźć w wymiotach. Szczenięta mogą się zarazić się larwami tego nicienia od zarobaczonej suki już w życiu płodowym i poprzez ssanie mleka. Jaja pasożyta mogą zostać połknięte również podczas lizania podłoża, a nawet poprzez kontakt z przedmiotami zanieczyszczonych pyłem z zainfekowanego podłoża.
Do zakażenia tasiemcem psa dochodzi, gdy ten połknie zarażoną pchłę lub wszoła, wtedy larwy trafiają do jelit i tam dojrzewają. W przypadku innych tasiemców żywicielami pośrednimi mogą być roślinożerne zwierzęta gospodarskie, gryzonie, króliki lub zające, które połknęły jaja pasożyta razem z zanieczyszczonym pokarmem. Jeśli pies zje surowe mięso takiego zakażonego zwierzęcia, dochodzi do rozwoju tasiemca w jego przewodzie pokarmowym.
Psy mogą zarazić się tymi pasożytami na kilka sposobów:
✅ Spożycie jaj lub larw pasożytów – przez kontakt z zakażonymi odchodami, ziemią lub wodą
✅ Zjedzenie zakażonej ofiary – gryzoni czy surowego mięsa
✅ Zarażenie przez pchły – połknięcie zarażonej pchły, wszoły
Szczenięta mogą zarazić się glistami już w łonie matki lub poprzez mleko suki.
Co zrobić, gdy zobaczysz robaki w kale psa?
Nie panikuj! Jeśli zauważysz w odchodach psa glisty lub człony tasiemca, działaj zgodnie z poniższymi krokami:
- Zbierz próbkę kału – Zbierz fragment kału z widocznymi robakami do czystego, jednorazowego pojemnika. To pomoże weterynarzowi postawić dokładną diagnozę.
- Skontaktuj się z weterynarzem – Umów wizytę, ale nie próbuj leczyć psa na własną rękę.
- Podaj leki odrobaczające – Stosuj leki tylko według zaleceń lekarza, złą dawką lub preparatem możesz zaszkodzić psu zamiast pomóc. Nie stosuj „ludzkich” środków na pasożyty!
- Zadbaj o higienę otoczenia – Usuń wszystkie odchody z ogrodu lub podwórka, dokładnie wypierz posłanie psa, zabawki i wszelkie powierzchnie, z którymi miał kontakt.
- Przeprowadź kontrolne badanie kału – Po leczeniu (najczęściej po 2–4 tygodniach) powtórz badanie kału, by upewnić się, że pasożyty zostały w pełni usunięte.
Nie podawaj psu leków „na własną rękę”. Weterynarz zleci badanie kału i dobierze odpowiedni lek odrobaczający dopasowany do rodzaju pasożyta i stanu psa.
Jak zapobiegać zakażeniu pasożytami?
Lepiej zapobiegać niż leczyć! Aby zminimalizować ryzyko zakażenia pasożytami u psa:
- Regularnie odrobaczaj psa zgodnie z zaleceniami weterynarza – dorosłe psy co 3-6 miesięcy zależnie od trybu życia, szczenięta: co 2 tygodnie aż do 12. tygodnia życia, potem raz w miesiącu do 6. miesiąca.
Dbaj o higienę – sprzątaj odchody psa i regularnie pierz jego posłanie oraz zabawki. Codziennie myj miski z wodą i karmą oraz nie zostawiaj ich na noc na dworze. Podczas spacerów nie pozwalaj psu zjadać resztek, wąchać i oblizywać odchodów.
Kontroluj dietę psa – unikaj podawania surowego mięsa ani ryb z niepewnego źródła, ogranicz kontakt z padliną .
Zabezpiecz psa przed pchłami – stosuj preparaty przeciwpasożytnicze: krople spot-on, obroże lub tabletki. - Regularne badaj kał psa – Zamiast „na ślepo” podawać środki na robaki, możesz badać odchody psa raz na kilka miesięcy. Dzięki temu leczenie będzie celowane i skuteczniejsze.
Podsumowanie
Widoczne robaki w kale psa to poważny sygnał ostrzegawczy! Jeśli zauważysz glisty lub tasiemce, jak najszybciej skontaktuj się z weterynarzem i rozpocznij leczenie. Regularne odrobaczanie, higiena i ochrona przed pchłami to najlepsze sposoby na zapobieganie zakażeniom pasożytniczym, a obserwacja kupy psa to z kolei metoda na wczesne wykrycie problemu.
FAQs
Czy każde robaki w kale psa oznaczają chorobę?
Tak, jeśli zauważysz pasożyty, skonsultuj się z weterynarzem.
Czy pasożyty u psa mogą zarazić człowieka?
Tak! Niektóre robaki, jak glisty, mogą przenosić się na ludzi, dlatego ważne jest nie tylko regularne odrobaczanie psa, ale dbanie o higiena otoczenia oraz własną po kontakcie z psem.
Czy robaki zawsze są widoczne w kale?
Nie – wiele pasożytów można wykryć tylko dzięki mikroskopowym badaniom kału.
Źródła
D.D. Bowman, Parazytologia weterynaryjna, wyd. Edra, Wrocław 2021.
N. Maritz, Gdy twój pies choruje?, wyd. RM, Warszawa 2010.
L. Wolf Friedl, Co dolega mojemu psu?, wyd. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1997.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
