Duńsko-szwedzki pies wiejski
By Danish-swedish farmdog – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=74542820
Gårdshund to rasa psów, która z wyglądu przypomina jack russell terriera. Jest to jednak rasa bardziej łagodna, o słabszym instynkcie łowieckim. Pies tej rasy nada się doskonale do uprawiania psich sportów oraz na towarzysza rodziny z dziećmi.
W poniższym artykule, poza historią rasy, opisałem informacje na temat charakteru tych psów, ich zdrowia, metod pielęgnacji, sposobów żywienia oraz szkolenia. W artykule na końcu znajdziesz również nieco ciekawostek, wady i zalety oraz przybliżony koszt zakupu duńsko-szwedzkiego psa wiejskiego.
Jeżeli jesteś już opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Będzie to nieoceniona pomoc dla przyszłych opiekunów tego psa.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
Podstawowe informacje o rasie
🌅 Kraj pochodzenia | Dania/Szwecja |
🐶 Numer wzorca FCI | 356 |
➡ Waga | 7 – 9 kg |
❤ Długość życia | 11 – 13 lat |
💢 Charakter | Czujny, bystry, o żywym temperamencie |
Jak wygląda duńsko-szwedzki pies wiejski?
Duńsko-szwedzki pies wiejski to pies z wyglądu przypominający nieco jack russell teriera. To mały pies, o zwartej i lekkiej budowie ciała oraz nieco wydłużonej sylwetce.
Głowa psa jest trójkątna, nieco mała w stosunku do reszty ciała. Czaszka jest szeroka i lekko zaokrąglona, z wyraźnym stopem. Kufa mocna, stopniowo zwężająca się ku nosowi, który odpowiada barwie łat. Oczy średniej wielkości, okrągłe, wyrażają przyjazność i czujność; ich kolor zależy od umaszczenia psa – ciemne przy czarnych łatkach, jaśniejsze przy żółtych lub czekoladowych. Uszy są średniej wielkości, załamane do przodu lub do tyłu, przylegają do policzków przy załamaniu do przodu.
Szyja psa jest mocna, średniej długości i lekko łukowato wysklepiona, z przylegającą skórą. Tułów zwarty i mocny, z krótkimi, szerokimi i lekko wysklepionymi lędźwiami. Zad lekko zaokrąglony, a klatka piersiowa długa, głęboka i pojemna, z dobrze wysklepionymi żebrami i wyraźnym przedpiersiem. Linia dolna z brzuchem tylko trochę podciągniętym.
Ogon niezbyt wysoko osadzony, może być długi lub z natury krótki, noszony prosto, sierpowato lub lekko zakręcony. Kończyny przednie są proste i równoległe, z szerszym frontem niż klatka piersiowa. Kończyny tylne ustawione równolegle, dobrze umięśnione, z szerokimi udami, dobrze kątowanymi kolanami i stawami skokowymi. Ruch psa jest swobodny, a kończyny stawiane równolegle.
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie
Pies: 34-37 cm
Suka: 32-35 cm
Waga
Pies/Suka: 7-9 kg
Szata
Sierść duńsko-szwedzkiego psa wiejskiego jest krótka i gładka.
Umaszczenie może być różnorodne z łatami w kolorach od czarnych, przez żółte, po czekoladowe.
By Danish-swedish farmdog – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=74543013
Charakter i usposobienie
Dansk/svensk gårdshund to pies do towarzystwa, który jednocześnie uwielbia pracować. To rasa psów, który w większości przypadków lubi wszystkich ludzi, chociaż zdarzają się osobniki, które wobec obcych będą zdystansowane.
Jako pies domowy do towarzystwa duńsko-szwedzki pies farmerski charakteryzuje się oddaniem, jest przywiązany do swojego opiekuna, a dzieci traktuje, jako kompanów do zabawy.
W stosunku do innych psów jest to rasa tolerancyjna. Z uwagi na słabiej rozwinięty instynkt łowiecki, w porównaniu do terierów, pies tej rasy nada się również do domu z mniejszymi zwierzętami, np. kotami.
Mimo spokojniejszego usposobienie nadal jest to pies, który zaalarmuje jeżeli w pobliżu pojawią się obce osoby. Jeżeli jednak gość zostanie zaproszony do domu przez opiekuna pies tej rasy dosyć szybko zaakceptuje nowo poznanego człowieka.
Jako pies rodzinny duńsko-szwedzki pies wiejski nada się doskonale dla aktywnych osób, z którymi będzie mógł ćwiczyć psie sporty, takie jak: nosework, agility, flyball czy obedince.
Podsumowując: jest to aktywna rasa psów, o żywym usposobieniu, która potrzebuje wyzwań, a niezagospodarowane przez opiekuna pokłady energii może wydatkować na kopanie w ogrodzie albo niszczenie swoich zabawek.
Czy duńsko-szwedzki pies wiejski to zdrowa rasa?
Dansk/svensk gårdshund to stosunkowo młoda rasa psów, jednak jej korzenie sięgają czasów średniowiecza. W hodowli tych psów przez stulecia występowała dosyć duża różnorodność genetyczna, co bardzo dobrze wpłynęło na zdrowie współczesnych psów tej rasy.
To wytrzymałe i odporne psy, których przedstawiciele mogą żyć nawet do 15 lat.
Mimo że jest to zdrowa rasa, u której nie stwierdzono typowych, występujących w kolejnych pokoleniach chorób genetycznych, to zaleca się wykonanie RTG pod kątem dysplazji u psów hodowlanych.
Typowe choroby rasy
- Chorobą Legga-Calvégo-Perthesa
Jak karmić gårdshunda?
Gårdshund powinien być karmiony dietą dostosowaną do jego wieku, poziomu aktywności oraz ewentualnych problemów zdrowotnych.
Inne potrzeby żywieniowe ma szczenię, które rośnie, a inne dorosły pies.
Ponadto, jeżeli pies uprawia systematycznie treningi psich sportów, to warto skonsultować się z psim dietetykiem i rozważyć wprowadzenie diety wysokoenergetycznej.
Duńsko-szwedzki pies wiejski może być karmiony zarówno komercyjną suchą karmą dla psów, mokrą karmę dla psów, jak i dietę BARF oraz pokarm przygotowany przez opiekuna samodzielnie. W dwóch ostatnich przypadkach dietę należy samodzielnie zbilansować.
Pamiętaj, by karmić psa 3 razy dziennie o stałych porach.
Jak pielęgnować duńsko-szwedzkiego psa wiejskiego?
Krótka sierść gårdshunda nie jest trudna w pielęgnacji, wymaga jednak systematyczności, ponieważ ościsty włos trudno usunąć z tekstyliów. Z tego względu pies powinien być wyczesywany 2 razy w tygodniu. Do tego celu możesz zastosować szczotkę z twardym włosem, która sięgnie aż do skóry. Możesz również kupić gumową szczotkę o elastycznych końcówkach.
W okresie linienia, które odbywa się dwa razy do roku psa należy szczotkować każdego dnia.
Pamiętaj, że psy gładkowłose należy czesać zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa, a przed szczotkowaniem należy sierść spryskać odżywką antystatyczną w aerozolu.
Psa warto wykąpać raz na 2-3 miesiące lub częściej, gdy jest mocno brudny. Kąpiel najlepiej wykonać dwukrotnie przy użyciu rozcieńczonego szamponu, a następnie zastosować odżywkę, którą należy spłukać po kilku minutach. Sierść trzeba odsączyć z wody ręcznikiem lub wysuszyć ciepłym strumieniem powierza z suszarki. Po kąpieli dobrze jest przeczesać psa, aby okrywa ładnie się ułożyła.
Raz w tygodniu warto sprawdzić stan oczu, uszu i łap psa. Czyszczenie zębów powinno być realizowane codziennie. Użycie specjalnych preparatów do wody, które pomagają zmniejszyć osadzanie się kamienia nazębnego, znacząco przyczyni się do utrzymania zdrowia jamy ustnej psa.
Szkolenie i wychowanie – najważniejsze wskazówki dla opiekuna
Duńsko-szwedzki pies wiejski to rasa o wysokiej podatności na szkolenie. Pies będzie chętnie uczył się nowych komend, sztuczek oraz zasad psich sportów pod warunkiem, że nie będą one monotonne.
Szkolenie należy zacząć, od razu, gdy pies trafi z hodowli do nowego domu. Początkowo zajęcia mogą odbywać się w psim przedszkolu. Gdy pies osiągnie dojrzałość można zacząć uprawiać z nich pełnoskalowe treningi psich sportów.
Pies tej rasy potrzebuje silnej stymulacji umysłowej, więc w ciągu dnia przynajmniej jeden spacer powinien być przepełniony wyzwaniami węchowymi i elementami treningu posłuszeństwa.
Piesze wędrówki po lesie, aportowanie, gonienie piłki, pływanie, frisbee, to tylko kilka pomysłów na spędzenie aktywnego czasu z tym psem.
Zalety i wady duńsko-szwedzkiego psa wiejskiego
Zalety
- Mocno przywiązuje się do rodziny
- Odnajdzie się w każdych warunkach mieszkaniowych
- Może uprawiać psie sporty
- Toleruje inne zwierzęta domowe
- Jest bardzo zdrowy
- Jest łatwy w pielęgnacji
Wady
- Może być szczekliwy
- Niektóre psy mogą być uparte
Ciekawostki o duńsko-szwedzkich psa wiejskich
- Dansk/svensk gårdshund mogę mieć różne długości ogona – od szczątkowych aż po długie.
- Psy w tym typie żyły w Skandynawii już za czasów wikingów.
Historia rasy
Duńsko-szwedzki pinczer to potomek szpica torfowego. Od stuleci psy w tym typie towarzyszyły skandynawskim farmerom, pełniąc rolę psów na gryzonie, a także do towarzystwa. Poza tym psy w tym typie pilnowały obejść, uczestniczyły w polowaniach, a gdy była taka konieczność, pomagały w zaganianiu bydła.
W przeszłości psy w tym typie nazywano szwedzkimi terierami i nie można się temu dziwić, ponieważ gårdshund wygląda jak jack russell terrier, ale na długich nogach.
Dzięki staraniom duńskich i szwedzkich hodowców psy w tym typie udało się ocalić od zapomnienia. W 1987 roku gårdshund został uznany w Szwecji i Danii za samodzielną rasę. Już w 1989 roku psy tej rasy zostały wystawione na wystawie w Kopenhadze.
FCI zaakceptowało wstępnie rasę w 2008 roku, a 29 kwietnia 2019 roku została ona oficjalnie wpisana na listę ras uznanych przez tę organizację kynologiczną.
Hodowla
Kupując duńsko-szwedzkiego psa wiejskiego z hodowli warto sprawdzić, w jakich warunkach żyją szczenięta psa oraz jaka jest kondycja matki. Jeżeli hodowca nie chce pokazać innych zwierząt, to powinno to wzbudzić czujność. Dodatkowo każdy hodowca, który prowadzi legalną hodowlę ma obowiązek wydać razem z psem metrykę, która posłuży do wyrobienia rodowodu psa.
By Osol1301 – Own work, CC BY 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=28683107
Ile kosztuje duńsko-szwedzki pies wiejski?
Cena duńsko-szwedzkiego psa wiejskiego z hodowli waha się od 1500 do 3000 euro. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.Do tego należy doliczyć koszty transportu do Polski. Należy zaznaczyć, że w Polsce są już hodowle psów tej rasy.
Jakie imię dla gårdshunda?
Imię dla psa
- Bjorn, Thor, Sven, Axel, Stig
Imię dla suczki
- Liv, Grid, Freya, Runa, Saga
Dla kogo gårdshund będzie idealny?
Gårdshund to rasa psów dla aktywnych ludzi, którzy mogą uprawiać z psem sport. To także pies do towarzystwa dla rodzin z dziećmi.
Źródła
www.fci.be/en/nomenclature/DANISH-SWEDISH-FARMDOG-356.html
www.akc.org/dog-breeds/danish-swedish-farmdog/
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
