Porcelaine
By Pleple2000 – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=6407570
Cześć! Zastanawiasz się nad zakupem porcelaina? To rasa psów, która wywodzi się od psa Św. Huberta, ale od białej jego odmiany. Stąd właśnie wzięła się jego nazwa – pies sprawia wrażenie, jakby był wykonany z najszlchetniejszej porcelany.
Zakup psa z hodowli wymaga odpowiedniego przygotowania. W tym artykule przybliżę Ci informacje dotyczące wyglądu porcelaine zgodnie z oficjalnym wzorcem rasy, charakterystycznych cech temperamentu, stanu zdrowia, jak również potrzeb żywieniowych i pielęgnacyjnych tych psów.
Jeśli już posiadasz psa tej rasy, to zachęcam do dzielenia się swoimi doświadczeniami i radami w komentarzach. Twoje spostrzeżenia mogą być bardzo wartościowe dla tych, którzy myślą o zakupie tego pełnego gracji i aktywnego psa do swojego domu.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
Podstawowe informacje o rasie
🌅 Kraj pochodzenia | Francja |
🐶 Numer wzorca FCI | 30 |
➡ Waga | 25-28 kg |
❤ Długość życia | 12 – 13 lat |
💢 Charakter | Porcelaine to pies myśliwski, który w przeszłości pracował głównie w sforze. Jest to pies aktywny o nieskomplikowanym charakterze, który lubi towarzystwo. |
Jak wygląda porcelaine?
Porcelaine to elegancki pies o szlachetnym wyglądzie, którego głowa jest długa, delikatnie rzeźbiona i sucha. Mózgoczaszka między uszami jest szeroka, z zaokrąglonym guzem potylicznym oraz płaskim czołem z delikatnie zaznaczoną bruzdą. Stop jest subtelny, nos głęboko czarny, dobrze rozwinięty z otwartymi nozdrzami. Kufa ma odpowiednią długość, ani kwadratowa, ani spiczasta, z prostym grzbietem nosa zakończonym lekkim wygarbieniem. Wargi są czarne, górna zakrywa dolną, ale nie jest opadająca ani gruba. Oczy są ciemne, normalnie rozwinięte, dobrze osłonięte przez łuk brwiowy, z inteligentnym i łagodnym wyrazem. Uszy są cienkie, dobrze zwinięte, raczej spiczasto zakończone, sięgające końca kufy i osadzone wąsko, poniżej linii oczu.
Szyja psa jest dosyć długa i lekka, z niewielkim podgardlem, które wygląda sucho i jest napięte. Grzbiet jest szeroki i prosty, kłąb dobrze zaznaczony. Lędźwie szerokie, mocno umięśnione, dobrze związane i nie przesadnie długie. Zad lekko skośny, biodra dobrze rozstawione i nieco wydatne. Klatka piersiowa jest średnio szeroka, ale głęboka, z żebrami odpowiednio wydłużonymi, ale nie płaskimi. Słabizny są lekko podkasane, ale pełne. Ogon jest średniej długości, dobrze osadzony, dosyć mocny u nasady i zwężający się ku końcowi.
Kończyny przednie są dosyć długie, suche, ale nie za delikatne. Kończyny tylne mają długie uda, umiarkowanie mocno rozwinięte, z wyraźnie zarysowanymi, suchymi mięśniami. Ruch psa tej rasy jest żywy i wesoły, z lekkim i niestrudzonym galopem.
By Pleple2000 – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=6407545
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie
Pies: 55-58 cm
Suka: 53-56 cm
Waga
Pies, suka – 25-28 kg
Szata porcelaine
Sierść psa jest gładka, rzadka, przylegająca i błyszcząca.
Umaszczenie białe z okrągłymi pomarańczowymi plamami, plamy te zazwyczaj nakładają się na czarne plamy na skórze; pomarańczowe cętki na uszach są wysoce charakterystyczne dla rasy.
Charakter i usposobienie
Porcelaine to idealny kompan dla osób aktywnych, które uwielbiają codziennie wybrać się na rower lub pobiegać. To jedna z niewielu ras psów gończych, która nada się dla rodzin z dziećmi, nawet do miejskiego blokowiska. Łatwo przywiązuje się do opiekuna, jest łagodny i niezaczepny. To rasa zrównoważona, o pogodnym usposobieniu, bez skłonności do szczekania, ale może ruszyć za tropem, gdy jest puszczona wolno.
Wprawcie lubi ruch i długie spacery z możliwością wybiegania, ale dobrze poradzi sobie także żyjąc w mieszkaniu, pod warunkiem, że każdego dnia będzie mógł się wybiegać.
To pies o delikatnej psychice, bez skłonności do dominacji, przyjacielski, który nawiązuje dobre relacje z opiekunem i rodziną. Pies ten nie lubi zostawać samemu przez długie godziny.
Nie jest agresywny, więc dobrze dogada się z innymi psami.
Czy porcealine to zdrowa rasa?
Porcelaine to psy o rzadkiej sierści bez podszerstka, dlatego w okresie jesienno-zimowym warto zapewnić im ubranko, które ochroni przed niską temperaturą. Poza tym porcelaine nie cierpią na jakieś typowe choroby genetyczne – to zdrowa rasa psów.
Typowe choroby rasy
- Infekcje uszu
Jak karmić porcelaine?
Porcelaine to bardzo aktywna rasa psów, która nie ma tendencji do nadwagi lub otyłości. Psy mogą być karmione zarówno suchą, jak i mokrą karmą komercyjną. Z uwagi na duże zapotrzebowanie na energię lepiej sprawdzi się karma sucha, dieta BARF lub samodzielnie gotowane posiłki. W przypadku dwóch ostatnich pokarm należy samodzielnie zbilansować w oparciu o analizę zapotrzebowania energetycznego psa.
Dla psów pracujących warto rozważyć wysokoenergetyczne gotowe karmy komercyjne.
Jak pielęgnować porcelaine?
Pielęgnacja porcelaine jest prosta. Sierść wymaga jedynie przeczesania raz na tydzień, bądź po każdym spacerze po lesie. Pies linieje symbolicznie, jednak jego krótkie i twarde białe włosy mogą być problemem dla pasjonatów czarnych tekstyliów.
Przez cały rok należy pamiętać o ochronie przeciw pasożytom. Raz w tygodniu wykonaj przegląd oczu, uszu, łap i gruczołów okołoodbytowych.
Zęby warto szczotkować psu raz dziennie po ostatnim posiłku. Minimalna zalecana częstotliwość to trzy razy w tygodniu.
Szkolenie i wuchowanie – najważniejsze wskazówki dla opiekuna
Porcelaine to pies gończy, który nie jest łatwu w układaniu, pomimo niewątpliwej inteligencji. Odpowiednio szkolony szybko nauczy się chodzić przy nodze. Pies tej rasy jest pojętny i szybko się uczy. Jednak potrzebuje łagodnego opiekuna, z uwagi na swoją delikatną psychikę. Dobrym wyjściem jest zapisanie szczeniaka do psiego przedszkola, gdzie przyswoi pierwsze komendy z posłuszeństwa. Z uwagi na silny instynkt łowiecki pies powinien być nauczony komendy przywołania.
Zalety i wady porcelaine
Zalety
- Elegancki wygląd – psy tej rasy są wyjątkowo eleganckie i mają szlachetną sylwetkę – są często wybierane jako psy wystawowe.
- Energiczne i żywe – charakteryzują się wysokim poziomem energii i radości życia, są świetnymi towarzyszami do aktywnych zabaw i długich spacerów.
- Inteligencja – są bardzo inteligentne i łatwo się uczą, co ułatwia trening i szkolenie.
- Lojalność – są bardzo lojalne wobec swoich właścicieli i tworzą silne więzi z rodziną.
- Dobra kondycja zdrowotna – zazwyczaj cieszą się dobrym zdrowiem i rzadko cierpią na poważne choroby genetyczne.
Wady
- Wysoki poziom aktywności – wymagają dużo ruchu i aktywności fizycznej, co może być wyzwaniem dla osób prowadzących bardziej siedzący tryb życia.
- Silny instynkt łowiecki – mają silny instynkt łowiecki, co może prowadzić do ucieczek i problemów z trzymaniem ich na smyczy w miejscach pełnych dzikich zwierząt.
- Szczekliwość – są dość głośne, zwłaszcza podczas polowania lub gdy są podekscytowane, co może być problematyczne w spokojnych okolicach lub dla sąsiadów.
- Trudne w szkoleniu – ich niezależność i upór mogą sprawiać trudności w szkoleniu, szczególnie dla mniej doświadczonych właścicieli.
By Pleple2000 – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=6407483
Historia rasy
Pierwsze wzmianki o porcelaine pochodzą z 1779 roku. W tamtych czasach lasy we wschodniej Francji roiły się od dzikiej zwierzyny. Markiz de Foudras, z pomocą przyjaciół, zorganizował grupę psów do polowań na różne gatunki. Jego kompan, Choiseul, sprowadził z Szwajcarii sześćdziesiąt biało-pomarańczowych psów, znanych z polowań na zające. Na polowaniach te delikatne gończe budziły wątpliwości – miały kruche uszy i nogi. Jednak okazały się szybkie i zwinne, nawet w trudnym terenie. Ich biała sierść w słońcu przypominała porcelanę. Szybko zyskały popularność – nawet król Ludwik XVI chciał takie psy w Wersalu. W pięć lat po przybyciu do Francji, porcelaine stały się hitem wśród arystokracji.
Rewolucja Francuska doprowadziła do zdesiątkowania tej rasy, ale dzięki dr Coillot, który ukrył psy tej rasy w swoim majątku w Luxeuil, przetrwały. Po terrorze, za czasów Napoleona, rasa znowu zyskała na popularności. Współczesne porcelaine pochodzą od psów hodowanych w klasztorze Luxeuil. Wraz z francuskimi emigrantami porcelaine trafiły do USA. Przed wojną secesyjną żyło tam około 250 psów tej rasy. Obraz rodziny Rousseau z 1906 roku pokazuje 31 porcelaine polujących na jaguara. W Ameryce porcelaine nie przetrwały jako odrębna rasa, ale wpłynęły na rozwój innych amerykańskich gończych, głównie na południowym zachodzie. W Szwajcarii krzyżowano je z innymi gończymi, co pomogło odbudować rasę po Rewolucji Francuskiej dzięki szwajcarskim hodowcom.
Mimo swojego arystokratycznego wyglądu porcelaine to pies wyhodowany do pracy przy myśliwych. W przeszłości pracował głównie w sforze, polując na zające, a nawet sarny i dziki. Obecnie, gdy polowania w sforze nie są już popularne psy tej rasy pracują „na farbie”, z uwagi na swoje umiejętności trzymania śladu.
Porcelaine został wpisany na listę ras uznanych przez FCI 26 października 1964 roku. To bardzo rzadka rasa psów. W Polsce można jednak kupić psa w kilku hodowlach.
Hodowla
Kupując porcelaine z hodowli warto sprawdzić, w jakich warunkach żyją szczenięta oraz jaka jest kondycja matki. Jeżeli hodowca nie chce pokazać innych zwierząt, to powinno to wzbudzić czujność. Dodatkowo każdy hodowca, który prowadzi legalną hodowlę spanieli ma obowiązek wydać razem z psem metrykę, która posłuży do wyrobienia rodowodu psa.
Ile kosztuje porcelaine?
Szczenięta porcelaine z hodowli kosztują średnie 5000-6000 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.
Jakie imię dla porcelaine?
Imię dla psa
- Marceau, Blanc, Orion, Gaston, Éclair
Imię dla suczki
- Bijou, Fleur, Belle, Céleste, Vivienne
Dla kogo porcelaine będzie idealnym psem?
Porcelaine doskonale sprawdzi się jako towarzysz myśliwego dzięki swojemu instynktowi łowieckiemu i wyjątkowemu węchowi. Porcelaine świetnie odnajduje się też w życiu rodzinnym, jest przywiązany do ludzi i nie lubi samotności.
FAQ
Ile żyje porcelaine?
Porcelaine żyją średnio 12-13 lat.
Źródła
J. Monkiewicz, K. Rogowska, J. Wajdzik, Kynologia. Wiedza o psie, Wyd. Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Wrocław 2011.
www.porcelaine.pl
www.zkwp.pl/wzorce/30.pdf
www.fci.be/en/nomenclature/PORCELAINE-30.html
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
