Reklama

Owczarek szetlandzki

pixabay.com/images/id-1002024/

Owczarek szetlandzki to pies owczarski, o którym usłyszano już między 700 a 800 r. n. e. za sprawą Wikingów. To właśnie dzięki nim psy w typie rasy pojawiły się na archipelagu Wysp Szetlandzkich i doskonale odnalazły się w trudnym klimacie. Psy tej rasy cenione są za wysoką inteligencję i silne przywiązanie do opiekuna.

W poniższym artykule, poza historią rasy, opisałem, na podstawie wzorca oraz fachowych książek, informacje na temat charakteru tych psów, ich zdrowia, metod pielęgnacji, sposobów żywienia oraz szkolenia. W artykule na końcu znajdziesz również nieco ciekawostek, wady i zalety oraz przybliżony koszt zakupu szczenięcia tej rasy.

Jeżeli jesteś już opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Będzie to nieoceniona pomoc dla przyszłych opiekunów sheltie.

Zapraszam do lektury!

Data aktualizacji: 22 sierpnia 2024

Podstawowe informacje o rasie

Kraj pochodzenia	Szkocja
Numer wzorca FCI	88
Waga	7 – 10 kg
Długość życia	10 – 14 lat
Charakter	Owczarek szetlandzki to bystry, czujny, przywiązany do opiekuna i bardzo mu oddany pies.

Jak wygląda owczarek szetlandzki?

Owczarek szetlandzki to mały, długowłosy i bardzo urodziwy pies pracujący, który nie może być ociężały czy krępy. Głowa psa jest w kształcie tępego klina. Stop widoczny, ale nieznaczny. Nos jest czarny, tak jak krawędzie warg. Policzki psa powinny być płaskie, przechodzące w zaokrągloną kufę. Oczy owczarka szetlandzkiego mają kształt migdała, skośne, średniej wielkości w kolorze ciemnego brązu. U psów marmurkowych mogą być niebieskie (oba lub jedno) lub z niebieskimi plamkami. Uszy sheltie są małe, osadzone blisko siebie.

Głowa noszona jest dumnie na umięśnionej szyi. Szyja psa jest umięśniona, łukowato wysklepiona i długa. Grzbiet powinien być prosty i lekko wysklepiony w lędźwiach. Zad stopniowo opadający ku tyłowi. Ogon obficie owłosiony, na końcu delikatnie zakręcony. Nogi owczarka szetlandzkiego są dobrze umięśnione z owalnymi łapami. Pies w ruchu jest bardzo swobodny i lekki.

Charakterystyka rasy

Wysokość w kłębie

Pies: 37 cm

Suka: 35,5 cm

Waga

Zarówno pies, jak i suka: 7-10 kg

Szata

Pies tej rasy ma długi, szorstki włos okrywowy z podszerstkiem. Charakterystyczną cechą tej rasy jest obfita grzywa i kołnierz, a także długie włosy, zwane piórami, na przednich łapach. Tylne kończyny również są dobrze owłosione, ale poniżej stawów skokowych włosy są krótsze. Sierść na kufie jest gładka. Ważne jest, aby sierść nie zacierała zarysu sylwetki psa. Krótkowłose osobniki tej rasy nie są pożądane.

Owaczarek szetlandzki występuję w umaszczeniu śniadym, trójbarwnym, niebieskim marmurkowym, czarno-białym i czarnym z podpaleniami.

Charakter i usposobienie

Owczarek szetlandzki to pies o żywiołowym i pogodnym usposobieniu, który doskonale odnajduje się w roli członka rodziny. Jest to rasa bardzo przywiązana do swoich opiekunów, pragnąca ich obecności i uwagi. Sheltie ceni sobie pieszczoty i interakcje z ludźmi, przez co świetnie sprawdza się jako towarzysz zarówno dla dzieci, jak i osób starszych. Jego inteligencja i chęć do nauki czynią go psem łatwym do tresury, co jest szczególnie przydatne w dyscyplinach takich jak agility.

Ze względu na swoje małe rozmiary, owczarek szetlandzki może mieszkać nawet w mniejszych mieszkaniach, jednak potrzebuje regularnej aktywności fizycznej i psychicznej. To rasa, która nie wykazuje tendencji do ucieczek, ale może być nieufna wobec obcych, co wynika z jej naturalnej ostrożności. Sheltie jest również wrażliwy na nastroje w domu, dlatego najlepiej odnajduje się w spokojnym i stabilnym otoczeniu.

Jest to pies, który może mieszkać z innymi zwierzętami domowymi, w tym z kotami, jeśli zostanie z nimi wychowany od szczeniaka. Mimo to, sheltie ma tendencję do szczekliwości, co należy brać pod uwagę w czasie nauki. Jego czujność i ciekawość sprawiają, że jest dobrym stróżem, choć czasami może być zbyt głośny.

Jako wrażliwy na traktowanie, owczarek szetlandzki nie lubi zbyt gwałtownych lub nieostrożnych zabaw, co jest ważne do zapamiętania w obecności małych dzieci. Wychowanie i odpowiednie socjalizowanie od najmłodszych lat są kluczowe, aby uniknąć problemów z nadmiernym szczekaniem oraz niepokojem wobec obcych.

Sheltie są niezwykle inteligentne, sprytne, lojalne wobec swojego przewodnika i rodziny. Owczarki szetlandzkie łatwo się uczą i lubią mieć zajęcie, dlatego też dobrze jest je zapisać na kurs posłuszeństwa, a następnie pokonywania toru przeszkód.

Esther Verhoef-Verhallen

Czy owczarek szetlandzki to zdrowa rasa?

Owczarek szetlandzki to całkiem zdrowa rasa psów. Dzięki dwuwarstwowej sierści dobrze znosi chłodne dni. W upały nie powinien być jednak forsowany na słońcu. Ponieważ sheltie ma geny collie, to cierpi na podobne choroby.

Typowe choroby rasy

Przetrwały przewód tętniczy
Anomalia oka collie
Defekt MDR1 (nietolerancja niektórych leków)
Histiocytoza skórna
Zespół naczyniówkowo-skórny psów
Guzy skóry
Choroba von Willebranda
Hemofilia B
Uogólniony postępujący zanik siatkówki
Dystrofia rogówki
Entropium
Katarakta
Dysplazja stawu biodrowego
Niedoczynność tarczycy
Syndrom psów marmurkowych
Wrodzone zwichnięcie stawu ramiennego lub łokciowego
Wrodzona głuchota

Jak karmić owczarka szetlandzkiego?

Owczarek szetlandzki, bez odpowiedniej ilości ruchu, może łatwo przybrać na wadze. Dlatego ważne jest, aby codziennie zapewniać sheltie odpowiednią aktywność fizyczną i dostosować kaloryczność jego posiłków do faktycznego zapotrzebowania energetycznego psa. Najlepszą opcją żywieniową dla owczarka szetlandzkiego będzie karma monobiałkowa, która zawiera łatwo przyswajalne białko pochodzenia zwierzęcego. Wybór karmy dla rasy może obejmować zarówno gotowe karmy suche, jak i mokre, a także dietę BARF (opartą na surowym mięsie). Ważne, aby dopasować rodzaj karmy do wieku psa, jego stanu zdrowia i poziomu aktywności.

Jak pielęgnować sheltie?

Aby zachować okrywę psa w doskonałej kondycji i uniknąć problemów z kołtunieniem i filcowaniem, kluczowa jest regularna i staranna pielęgnacja. Regularność szczotkowania skraca czas spędzany na wyczesywania, gdyż okrywa jest zadbana. Problemy zaczynają się, gdy zaniedbuje się psa. Częstotliwość wyczesywania zależy od tendencji sierści do plątania się; ważne jest, by robić to na tyle często, by zapobiec tworzeniu się filców w pachwinach, za uszami i na nogach. Nigdy nie czesze się włosów na sucho! Najlepsze narzędzia to druciana szczotka z końcówkami zagiętymi na końcu oraz metalowy grzebień z rzadszymi zębami do usuwania luźnej sierści. Sierść psa trzeba czesać raz w tygodniu do 12 miesiąca życia, czyli okresu wymiany szczenięcej okrywy na dorosłą. Po tym czasie wystarczy robić to co 10-14 dni.

Kąpiel jest wskazana, gdy pies jest wyraźnie brudny, najlepiej wykonać ją dwukrotnie przy użyciu rozcieńczonego szamponu dla psów, a następnie zastosować odżywkę, którą należy spłukać po kilku minutach. Sierść susz, najpierw odsączając wodę ręcznikiem, a później dosusz dokładnie suszarką o ciepłym strumieniu powietrza. Zalecanym szamponem są produkty pielęgnacyjne, które nie zmiękczają włosa.

Raz w tygodniu powinno się też sprawdzać stan oczu, uszu i łap psa. Czyszczenie zębów trzeba realizowane codziennie. Użycie specjalnych preparatów do wody, które pomagają zmniejszyć osadzanie się kamienia nazębnego, znacząco przyczyni się do utrzymania zdrowia jamy ustnej psa.

Wychowanie i szkolenie – ważne wskazówki dla właściciela

Szkolenie owczarka szetlandzkiego powinno opierać się na cierpliwości, konsekwencji i zabawie. Te inteligentne i ambitne psy uczą się szybko, często wykonując więcej niż się od nich oczekuje. Efektywna metoda nauki dla sheltie to połączenie zabawy z treningiem, co sprawia, że proces szkoleniowy jest dla nich bardziej atrakcyjny.

Ze względu na wrażliwość sheltie, metody oparte na sile i surowości są nieskuteczne i mogą prowadzić do wycofania się psa, lękliwości lub nerwowości. Ponadto, sheltie są wrażliwe na podniesiony głos, który zwykle wystarcza jako forma reprymendy.

Szkolenie sheltie jest okazją do rozwijania ich umiejętności w różnych dyscyplinach sportowych, takich jak agility, obedience, flyball czy taniec z psem. Rasa ta ma historyczne korzenie w pilnowaniu i pasieniu, co czyni ją także zdolną do uczestnictwa w konkursach pasienia.

W przypadku szczeniąt, ważne jest zapewnienie im odpowiedniej socjalizacji poprzez zabieranie ich w różne miejsca, kontakt z innymi ludźmi i zwierzętami, a także różnymi sytuacjami, co pomoże w ich wszechstronnym rozwoju. Zapisanie szczenięcia do psiego przedszkola może być pomocne w rozwoju jego umiejętności społecznych i szkoleniowych. Wszystkie te działania powinny być podejmowane w sposób serdeczny, ale konsekwentny, aby zapewnić psu stabilne i pozytywne środowisko do nauki.

pixabay.com/images/id-1023012/

Zalety i wady Owczarka Szetlandzkiego

Zalety

To bardzo łagodny i rodzinny pies
Szybko się uczy
Świetnie odnajdzie się w psich sportach
Nada się dla rodziny z dziećmi

Wady

Bywa szczekliwy
Może niszczyć przedmioty podczas długiej nieobecności opiekuna

Ciekawostki o owczarkach szetlandzkich

Sheltie bywa nazywany miniaturowym Collie.
Owczarek szetlandzki miniaturka to internetowe określenie, które nie ma związku z nazwą rasy.

Historia rasy

Owczarek szetlandzki to rasa, która pochodzi z archipelagu Wysp Szetlandzkich. Psa w typie rasy przywieźli ze sobą na te wyspy wikingowie z Norwegii między 700 a 800 r. n.e. Niewielkie rozmiary owczarków szetlandzkich powodowały, że psy te idealnie nadawały się do życia w surowym klimacie, na niewielkich farmach, gdzie pracowały jako psy zagrodowe. Na wygląd rasy wpływ miały krzyżówki z kilkoma rasami: king charles spaniel, pomeranian, pies yakki, szpic miniaturowy. Dziś cechy wyglądu zbliżające do tych ras są niepożądane i stanowią wadę. Ostateczny wygląd owczarek szetlandzki uzyskał w drugiej połowie XIX w. Między 1840 a 1850 rokiem na wyspy trafiły owczarki collie rough, które nie wytrzymywały jednak w surowym klimacie wysp. Ich mniejsze okazy zaczęto krzyżować z owczarkami szetlandzkimi, które zyskały w ten sposób cechy psów pasterskich.

W 1905 roku owczarek szetlandzki sprowadzony został do Szkocji, w 1908 roku założono pierwszy Shetland Collie Club, a w 1914 roku zmieniono nazwę klubu na English Shetland Sheepdog Club. Największy wpływ na rozwój rasy sheltie miała brytyjska hodowla Riverhill działająca od 1932 roku do lat 70. XX w.

Wzorzec rasy sheltie wpisany został do rejestru FCI 9 listopada 1954 roku pod numerem 88.

Sheltie trafiły do Polskie w latach 60. XX wieku, dzięki staraniom prof. Jadwigi Dyakowskiej, jednak dopiero w latach 90. XX wieku rasa stała się w Polsce bardziej popularna i zaczęła pojawiać się wystawach.

Hodowla

Kupując owczarka szetlandzkiego z hodowli warto sprawdzić, w jakich warunkach żyją szczenięta oraz jaka jest kondycja matki. Jeżeli hodowca nie chce pokazać innych zwierząt, to powinno to wzbudzić czujność. Dodatkowo każdy hodowca, który prowadzi legalną hodowlę ma obowiązek wydać razem z psem metrykę, która posłuży do wyrobienia rodowodu.

Ile kosztuje owczarek szetlandzki?

Owczarek szetlandzki z hodowli kosztuje od 5000 do 7500 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.

pixabay.com/images/id-1086285/

Jakie imię dla sheltie?

Imię dla psa

baxter, Finn, Oscar, Cooper, Toby

Imię dla suczki

Bella, Daisy, Ruby, Zoe, Tina

Dla kogo owczarek szetlandzki będzie idealny?

Owczarek szetlandzki to idealna rasa na pierwszego psa dla rodziny z dziećmi czy osób mieszkających w mniejszym mieszkaniu. Sheltie może być również dobry towarzyszem dla starszej osoby.

FAQs

Ile żyje owczarek szetlandzki?

Długość życia owczarka szetlandzkiego wynosi między 10 a 14 lat.

Czy owczarek szetlandzki dużo szczeka?

Tak, to dość szczekliwa rasa psów. Z tego względu może pełnić rolę stróża alarmującego, gdyż rozmiarem i uroczym wyglądem raczej nikogo nie odstraszy. Nie da się jednak zwieść obcym, ponieważ z natury jest psem nieufnym.

Ile ruchu potrzebuje owczarek szetlandzki?

Owczarek szetlandzki jest rasą aktywną i energiczną, która potrzebuje regularnego ruchu, aby być zdrowym i szczęśliwym. Zwykle zaleca się co najmniej godzinę aktywności fizycznej dziennie, która może obejmować spacery, bieganie, gry, jak również trening umysłowy i zabawy wymagające zręczności.

Źródła

A. Gough, A. Thomas, Predyspozycje rasowe do chorób u psów i kotów, Wyd. SIMA WLW, Warszawa 2006.

E. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, D.W. Bellona, Warszawa 2003.

M. Wycech, M. Segiet, Owczarek Szetlandzki, Agencja Wydawnicza Egros, Warszawa 2021

www.fci.be/en/nomenclature/SHETLAND-SHEEPDOG-88.html

www.zkwp.pl/wzorce/88.pdf

dr Mateusz Karatysz

Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl