Kot nie chce pić wody
Woda to kluczowy element diety kota, pełniący wiele istotnych funkcji w jego organizmie. Wspomaga trawienie, ułatwia transport składników odżywczych i pomaga usuwać zbędne produkty przemiany materii. Dodatkowo reguluje temperaturę ciała, chroni płód oraz ważne narządy, takie jak mózg, rdzeń kręgowy, stawy i oczy. Niestety, niektóre koty piją wodę niechętnie, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
W artykule przeczytasz
Dlaczego kot nie chce pić wody?
Koty z natury nie mają dużej potrzeby picia wody, ponieważ w środowisku naturalnym większość płynów pozyskują z pożywienia. Domowe czworonogi karmione suchą karmą powinny pić więcej wody, ale często tego nie robią. Może to wynikać z różnych czynników, takich jak rodzaj miski, lokalizacja wodopoju czy preferencja bieżącej wody zamiast stojącej.
Niektóre koty nie piją wody, ponieważ nie odpowiada im jej zapach, smak lub temperatura. Plastikowe miski mogą nadawać wodzie nieprzyjemny posmak, a miski ustawione w pobliżu jedzenia lub kuwety mogą odstraszać kota ze względu na jego instynktowne unikanie potencjalnych zanieczyszczeń. Ważne jest też regularne wymienianie wody – stojąca, zakurzona ciecz może być dla kota nieatrakcyjna.
Ile wody powinien pić kot?
Średnie zapotrzebowanie kota na wodę wynosi 50–60 ml na każdy kilogram masy ciała dziennie. Oznacza to, że kot ważący 4 kg powinien wypijać około 200–240 ml płynów dziennie. Warto jednak pamiętać, że mokra karma, świeże mięso czy dieta domowa zawierają sporo wody, co wpływa na to, ile kot będzie dopijał wody z miski. Koty jedzące głównie wilgotne posiłki piją mniej niż te, które dostają suchą karmę. Temperatura otoczenia też ma znaczenie – im cieplej, tym większe pragnienie.
Jak zachęcić kota do picia wody?
Aby zwiększyć spożycie wody przez kota, warto zastosować kilka skutecznych metod:
- Dobór odpowiedniej miski – najlepsze są miski ceramiczne lub metalowe, które nie zmieniają smaku wody. Powinny być na tyle szerokie, by kot nie dotykał wibrysami ich krawędzi, co mogłoby go zniechęcać do picia.
- Odpowiednia lokalizacja wodopoju – miska z wodą nie powinna stać obok jedzenia ani kuwety. Najlepiej ustawić ją w cichym, spokojnym miejscu. Warto też rozważyć kilka punktów z wodą w całym domu.
- Regularna wymiana wody – koty mają bardzo wyczulony węch, więc jeśli woda zawiera drobnoustroje, kurz czy sierść, zdrowy kot po prostu jej nie wypije.
- Smak wody – najlepszym wyborem jest niechlorowana woda z kranu, zdatna do picia. Drugą opcją jest butelkowana woda źródlana, która nie zawiera nadmiaru minerałów szkodliwych dla nerek (np. sodu czy magnezu). Trzecią możliwość stanowi zakup specjalnej wody dla kotów, wzbogaconej o odpowiednio dobrane składniki mineralne i taurynę, która wspiera wzrok, serce, zęby, sierść oraz prawidłowy przebieg kociej ciąży.
- Podawanie mokrej karmy – karma o wysokiej wilgotności może dostarczać kotu dużą część dziennego zapotrzebowania na płyny.
- Fontanna lub wodospad dla kotów – niektóre koty wolą pić bieżącą wodę, dlatego fontanna może skutecznie je do tego zachęcić.
- Dodatkowe sposoby uatrakcyjnienia wody – można spróbować dodać do niej odrobinę bulionu mięsnego lub rybnego (bez przypraw i tłuszczu) albo podawać kostki lodu do lizania w upalne dni. Dla bardziej wybrednych kotów warto rozważyć specjalne mleko dla kotów.
Organizm zwierzęcia jest w stanie przeżyć utratę prawie całej tkanki tłuszczowej lub połowy masy białkowej, natomiast strata 10-15% wody może prowadzić do śmierci.
Kiedy skonsultować się z weterynarzem?
Odwodnienie u kotów z biegunką i wymiotami, zarobaczonych, alergików, małych kociąt czy kotów nieaktywnych lub otyłych jest bardzo niebezpieczne i postępuje znacznie szybciej. Objawy odwodnienia u kota nie są widoczne od razu. Niedobór wody można zauważyć dopiero przy 7–8% jej ubytku – to już średni stopień odwodnienia. Zaledwie 2% więcej i kot wchodzi w stan ciężkiego odwodnienia.
Objawy odwodnienia u kota:
- sucha śluzówka jamy ustnej
- obniżona lub brak elastyczności skóry
- lepka ślina
- częstoskurcz
- zapadnięte powieki
- zaburzenia krążenia (kołatanie serca, spowolnienie lub zanik tętna), a nawet wstrząs krążeniowy
- osłabienie odruchów
- słaba, łamliwa, wypadająca sierść
Zarówno nadmierne picie wody, jak i bardzo rzadkie jej spożywanie powinno być dla opiekuna sygnałem alarmowym. Zwróć też uwagę na częstotliwość oddawania moczu, jego ilość oraz ewentualne zmiany w zachowaniu związane z korzystaniem z kuwety – np. zanieczyszczanie mieszkania.
Niepokojące objawy to m.in.:
- wielomocz lub częstomocz, które mogą świadczyć o chorobie nerek, zapaleniu dróg moczowych, kamicy czy zaburzeniach metabolicznych
- nadmierne pragnienie mimo podawania mokrej karmy – może być objawem cukrzycy lub przewlekłej niewydolności nerek
Źródła
M. Ceregrzyn, R. Lechowski, B. Barszczewska, Podstawy żywienia psów i kotów, wyd. Edra, Wrocław 2019.
D. Quinten-Graef, Co dolega mojemu kotu?, wyd. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1997.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
