Choroby oczu u starszych psów
By Lua Pramos – lOve, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=105047061
Postępujący wiek psa można zauważyć przez kondycję jego wzroku. Zmiany związane ze starzeniem mogą prowadzić do wielu różnych chorób. Powieki u psa mogą stać się bardziej wiotkie. Przejrzystość rogówki może stawać się mniejsza na skutek silnej utraty komórek endotelialnych. Zaćma starcza nie powinna więc dziwić.
W artykule przeczytasz
Problemy z powiekami
Zwiotczałe powieki to problem psów geriatrycznych, który częściej występuje u bloodhoundów i cocker spanieli. Na skutek zmniejszenia objętości tkanki pozagałkowej, a także zmniejszenia gałek ocznych u psów staruszków może dojść do zapadnięcia gałki ocznej oraz podwinięcia powiek. Zarówno wywinięcie, jak i podwinięcie powiek może prowadzić do zapalenia rogówki.
Wraz z wiekiem zwiększa się również ryzyko pojawienia się nowotworów. Na szczęście niemal 80% z nich to zmiany łagodne. Mimo wszystko guzy powiek mogą wywoływać drażnienie, łzawienie oraz powracające stany zapalne spojówki.
Starcze zmętnienie rogówki
Znajdujący się w rogówce nabłonek, zbudowany jest z komórek, które odpowiadają za uwodnienie i przezierność rogówki. Wraz ze zmniejszającą się liczbą tych komórek dochodzi do zaburzenia czynności rogówki, co przejawia się obrzękiem rogówki i utratą jej przezierności – przede wszystkim u psów ras krótkogłowych. Za wiele wtórnych zmian rogówki odpowiadają również zmiany w obrębie powiek oraz gruczołów łzowych.
Zmiany w obrębie gruczołów łzowych
Brak łez może pojawić się u starszych psów na skutek przewlekłych stanów zapalnych oraz procesów autoimmunologicznych. Typowym objawem braku łez jest matowa rogówka, której towarzyszy obecność śluzowo-ropnej wydzieliny w kącikach oczu.
Starcze zmiany tęczówki
Kolejną chorobą oczu u psów geriatrycznych może być ścienienie zrębu tęczówki, które prowadzi aż do powstania otworów tj. tęczówki pajęczynowej.
Starcze zmiany soczewki
W zmianach w soczewce należy wprowadzić rozróżnienie na zmiany fizjologiczne, które na skutek kurczenia się i ściskania jądra soczewki prowadzą do tzw. odbłysków starczych a zaćmą. Odbłyski starcze nie wpływają na zdolność widzenia i są widoczne w padającym na oko świetle jako centralnie ułożone twory o zielonkawoszaroniebiesjkiej barwie.
Zaćma starcza prowadzi nawet do całkowitej utraty wzroku i z reguły występuje w obu oczach. Poza zaćmą starczą – pierwotną, pies może mieć również zaćmę wtórną, która jest wynikiem np. cukrzycy.
Zmiany w obrębie siatkówki
U niektórych ras psów może nastąpić dziedziczny postępujący zanik siatkówki, który może wywoływać objawy w podeszłym wieku, skutkując ślepotą zmierzchową lub całkowitą utratą wzroku. Narażone są w szczególności pudle, labradory oraz entlebuchery.
Źródła
H. G. Niemad, P. F. Suter, Praktyka kliniczna: PSY, wyd. Galaktyka, Łódź 2003.
M. Pawlicka, Choroby oczu u starszych psów, „Magazyn weterynaryjna”, 12/2022.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
