Nadmierny apetyt u psa – polifagia
Twój pies zaczał jeść więcej niż zwykle? Ta z pozoru błaha zmiana zachowania może być objawem ciężkiej choroby – tak objawia się np. cukrzyca, co jest związane z brakiem możliwości dostarczenia cukru krążącego we krwi do wnętrza komórek. Polifagia, czyli wzmożony apetyt może pojawić się również z innych powodów. Postanowiłem sprawdzić, co na ten temat znajduje się w książkach dla lekarzy weterynarii.
W artykule przeczytasz
Czym jest polifagia u psów?
Polifagia oznacza wzmożony apetyt – pies pobiera bardzo duże ilości pokarmu, które przekraczają jego prawidłowe dzienne zapotrzebowanie na jedzenie. Polifagię należy jednak odróżnić od spaczonego łaknienia, czyli zajadania się przez psa substancjami, które nie są przeznaczone do spożycia np. glebą.
Dlaczego pies ciągle chce jeść?
Wzmożony apetyty może mieć przyczyny fizjologiczne, patologiczne oraz psychogenne. Większość z psów, które zaczęły przejawiać nienaturalne zajadanie się można przypisać do jednej z trzech kategorii:
- psy jedzą karmę, która nie jest prawidłowo przyswajana w organizmie,
- u psa wyraźnie podwyższyło się zapotrzebowanie energetyczne,
- pies zajada swoje problemy psychiczne.
Problemy z przyswajaniem składników odżywczych z karmy mogą być spowodowane niezupełnym trawieniem (maldigestio) lub zaburzeniami wchłaniania, zaburzeniami metabolicznymi, jak przy cukrzycy. Problem może być po stronie karmy, gdy charakteryzuje się ona niskim poziomem strawności albo niższą niż dotychczas zawartością energii.
Zdecydowanie rzadziej dochodzi do polifagii na tle patologiczym, gdy pies wykazuje wzmożone zapotrzebowanie na energię, co jest wywołane hipermetabolizmem – taki problem może wystąpić np. w nadczynności tarczycy.
Niektóre psy mogą jednak borykać się z probmemami psychicznymi. Niektóre psy zajdają samotność. Inne mogą konkurować o jedzenie z innymi zwierzętami w domu – może to być szczególnie widoczne u młodych psów, które w okresie szczenięcym nie miały siły, by dostać się do mleka od matki, a później były wypychane przez rodzeństwo od miski.
Przyczyny nadmiernego apetytu u psów
Pies jest wychudzony i oddaje więcej kału niż zwykle:
- niska strawność karmy
- inwazja pasożytów wewnętrznych
- nieprawidłowe przyswajanie karmy w organizmie
- nieprawidłowe trawienie – zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki, przewlekła choroba wątroby
- zespół nieprawidłowego wchłaniania na tle przewlekłej choroby jelit
Pies jest wychudzony i ma nadmierne pragnienie oraz często oddaje mocz:
- cukrzyca
- nadczynność tarczycy
Pies zwiększa masę ciała na początku pory zimowej
- spontaniczna nadczynność kory nadnerczy
- błędne stosowanie glikokortykosteroidów
- wyspiak trzustki
- uwarunkowania psychiczne – samotność, walka z innymi psami o jedzenie
Diagnoza
Pierwszym krokiem w ustaleniu przyczyny problemu jest wizyta u lekarza weterynarii. Specjalista ustali w pierwszej kolejności, czy masa ciała psa się zwiększa, zmniejsza czy pozostaje bez zmian.
W przypadku, gdy pies traci na wadze specjalista powinien sprawdzić, czy występują też objawy towarzyszące chorobom powodującym niedobory energetyczne lub zaburzeniom zwiększającym tempo metabolizmu.
Psy z chorobą przewodu pokarmowego mają zwykle biegunki z dużymi, nieprawidłowo uformowanymi porcjami kału. W takich przypadkach lekarz przeprowadzi rozpoznanie różnicowe zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki i pierwotnego zespołu złego wchłaniania w jelitach.
W przypadku zwiększenia wagi psa, uwaga lekarza zostanie skierowana na pierwotną przyczynę – w grę wchodzi ustalenie, czy pies nie otrzymuje leków, które stymulują apetyt. Jednak najczęstszą przyczynę tego problemu stanowi po porostu przekarmienie. Gdy karmisz psa o nieregularnych porach, podajesz mu porcje na oko, a dodatkowo dokarmiasz pomiędzy posiłkami ludzkim jedzeniem albo przekąskami, to problem z żebraniem o jedzenie pojawi się u psa z całą pewnością.
Leczenie
W związku z tym, że w artykule podałem bardzo wiele przyczyn wzmożonego apetytu sposób leczenia zależy od zdiagnozowanej przez lekarza choroby.
Jeżeli jednak pies po prostu żebra, a Ty poddajesz się jego woli, w takiej sytuacji musisz wyznaczyć psu posiłki o stałych porach, zrezygnować z podawania przekąsek w większej ilości i zwiększyć aktywność z psem na świeżym powietrzu. Pamiętaj, że przekąski są dozwolone, ale nie więcej niż 10% dziennego zapotrzebowania psa na kalorie. I po podaniu tych przekąsek trzeba je odliczyć od jednego z posiłków.
Źródła
M. Lorenz, Od objawu do rozpoznania. Postępowanie diagnostyczne u małych zwierząt, wyd. Galaktyka, Łódź 2010.
H. Niemand, P. Suter, Praktyka kilniczna: PSY, wyd. Galaktyka, Łódź 2003.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
