Gruby kot – skutki otyłości
pixabay.com/images/id-5642101/
Przekarmianie to jeden z głównych powodów nadmiernej wagi u kotów. Grube koty to zwierzęta przewlekle chore, które powinny być leczone, gdyż nadmiar kilogramów znacząco wpływa na długość i jakość życia. Optymalną wagę koty osiągają po zakończeniu dojrzewania i wzrostu. Wahania wagi nie powinny być większe niż 10% na plus lub na minus względem optymalnej masy ciała.
W artykule przeczytasz
Otyłość pierwotna i wtórna
Pierwotna otyłość u kota jest rezultatem zaburzeń równowagi energetycznej. Oznacza to, że kot przyjmuje nadmierną ilość energii z pokarmu lub zmniejsza jej wydatkowanie poprzez mniejszą aktywność lub gdy obie te sytuacje występują równocześnie.
Wtórna otyłość u kota pojawia się w wyniku:
- chorób np. niedoczynności tarczycy, kory nadnerczy oraz hipoestrogenizmu, torbielowatości jajników czy akromegalii
- niskiej aktywności lub jej braku, spowodowanego schorzeniami sercowo-naczyniowymi czy ortopedycznymi
- podawania leków weterynaryjnych, np. leków przeciwdepresyjnych, na cukrzyce, przeciwdrgawkowym, leków antyalergicznych oraz betablokerów
Szukasz karmy dla kota z nadwagą?
Reklama
Kiedy kot jest za gruby?
Ludzki przelicznik BMI nie sprawdza się u kotów, dlatego ocenę otyłości u kotów dokonuje się w sposób wizualny. Skala BCS opracowana przez Laflammeˊa (Body Condition Score/Indeks Kondycji Ciała) jest 9-stopniowa:
- ocena od 1 do 4 to wychudzone i szczupłe osobniki,
- 5 to koty o optymalnej masie,
- od 6 do 9 to otyłe i grube koty.
Jak wygląda gruby kot wg skali Laflammeˊa?
Ocena 6: kot ma wyczuwalne żebra z niewielkim nadmiarem tłuszczu, talia i poduszka tłuszczowa jest widoczna, ale jeszcze nie rzuca się w oczy. Brzuch nie jest podkasany.
Ocena 7: Żebra są jeszcze wyczuwalne, ale bardzo słabo, okryte umiarkowaną ilością podskórnego tłuszczu. Talia zanika, jest słabo widoczna. Brzuch kota jest wyraźnie zaokrąglony, a poduszka tłuszczowa jest umiarkowanej wielkości.
Ocena 8: Kot nie ma wyczuwalnych pod palcami żeber, które pokrywa nadmierna ilość tłuszczu. Talia niewidoczna. Brzuch wyraźnie zaokrąglony z równie wyraźną poduszką tłuszczową. Lędźwie kota zaczyna porastać tkanka tłuszczowa.
Ocena 9: Skrajnie otyły kot. Żebra zwierzęcia są całkowicie niewyczuwalne pod bardzo grubą warstwą podskórnej tkanki tłuszczowej. Kot ma otłuszczony pysk, lędźwie, kończyny i nasadę ogona. Obrys brzucha wyraźny z obfitą ilości tłuszczu brzusznego.
Rys. Indeks kondycji ciała WSAVA, źródło: D. Guidi, Żywienie i dietetyka psów i kotów. Przewodnik dla lekarzy weterynarii, Wyd. Edra Urban&Partner.
Dlaczego kot jest gruby: Przyczyny otyłości
Wśród czynników mogących determinować nadwagę należy wymienić płeć – samice kotów są bardziej podatne na jej rozwinięcie niż samce, zwiększone ryzyko dotyczy kastratów.
Kolejnym czynnikiem predysponującym do choroby jest sterylizacja i kastracja, a więc regulacja hormonów płciowych. Rozwój otyłości u kota sterylizowanego jest trzykrotnie wyższa niż u kota, który zabiegu nie przeszedł. Hormony są bardzo ważnym regulatorem metabolizmu, pobierania pokarmu, jego spalania i magazynowania tkanki tłuszczowej.
Następnym czynnikiem jest wiek kota. Największe ryzyko otyłości u kotów pojawia się między 5 a 10 rokiem życia.
Nie można zapominać o predyspozycjach rasowych. Szczególnie podatne na nadwagę są koty krótkowłose oraz koty rasy Manx.
Kolejnym czynnikiem warunkującym zwiększenie masy ciała jest sam opiekun. Jego rola jest niestety wiodąca. To przede wszystkim brak wiedzy, podawanie wysokowęglowodanowej i ekonomicznej karmy, żywienie do woli, dokarmianie pokarmem przeznaczonym dla ludzi, traktowanie pokarmu jako symbolu miłości do zwierzęcia i traktowanie jedzenia jako kompensaty dla braku czasu na wspólną aktywność.
Jakie mogą być skutki otyłości u kota?
Zarówno nadwaga, jak i otyłości u kota nie należy ignorować, ponieważ długotrwały nadmiar masy ciała może zwiększyć ryzyko wystąpienia wielu problemów zdrowotnych. Grube koty narażone są na wystąpienie:
- chorób jamy ustnej
- chorób ortopedycznych
- cukrzycy
- stłuszczenia wątroby
- choroby nerek
- chorób układu krążenia (nadciśnienie, niewydolność krążeniowa)
- chorób układu oddechowego (niewydolność oddechowa)
- zaburzeń hormonalnych
- pogarszającej się odporności
- większej tendencja do zachorowania na nowotwory
Poza tym otyły kot będzie żył krócej, a komfort jego życia będzie znacznie obniżony. W przypadku większej ilości tkanki tłuszczowej zwierzęta poddawane operacjom muszą mieć zmienioną dawkę leków (zmniejszona tolerancja na leki, utrudnione dawkowanie narkozy), operacja się wydłuża, może wystąpić ryzyko posocznicy oraz rana goi się gorzej z powodu większego napięcia rany czy niedokrwienia.
Szukasz karmy dla kota z nadwagą?
Reklama
Jak uchronić kota przed otyłością?
Zapobieganie otyłości będzie znacznie łatwiejszym, choć długotrwałym procesem niż leczenie chorób i powikłań wywołanych otyłością kota.
Profilaktyka nadwagi u kotów polega na:
- Regularnej kontroli stanu klinicznego zwierzęcia, podczas wizyt weterynaryjnych
- Przestrzeganiu zasad żywienia, dostosowanego do wieku, kondycji zdrowotnej i poziomu aktywności kota
- Zarządzaniu aktywnością fizyczną kota
Z kolei leczenie otyłości u kota polega na:
- Ocenie stanu klinicznego grubego kota wg skali BCS przez lekarza weterynarii
- Wyborze sposobu, częstotliwości i rodzaju pożywienia serwowanego kotu (określony czas na zjedzenie posiłku, zaniechanie dokarmiania, zadbanie o atrakcyjność niskokalorycznego pokarmu pod względem zapachu, smaku, konsystencji)
- Ustaleniu dawki pokarmowej zgodnej z kondycją zdrowotną, wiekiem i poziomem aktywności grubego kota
- Zarządzaniu aktywnością fizyczną kota poprzez wspólną zabawę, mającą na celu zwiększenie wydatkowania energii pobranej z pokarmu. Program ćwiczeń musi uwzględniać ograniczenia zdrowotne, wiek, temperament i aktualną możliwość ich wykonania przez grubego kota. Minimalna ilość ruchu to 2-3 h/dziennie, nigdy mniej niż 1h, sesje kociej aktywności muszą być krótkie, ale częste
- Regularnej kontroli masy ciała otyłego kota i dostosowywania kaloryczności pokarmu do zmieniającej się masy ciała i zwiększającego się poziomu aktywności
- Utrzymanie przez opiekuna dyscypliny żywieniowej i prawidłowych nawyków żywieniowych przez resztę życia kota
Źródła
R.E. Minguez, Otyłość psów i kotów, Wrocław 2019.
D. Guidi, Żywienie i dietetyka psów i kotów, Wrocław 2020.
M. Ceregrzyn, R. Lechowski, B. Barszczewska, Podstawy żywienia psów i kotów, Wrocław 2019.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
