Terier tybetański
pixabay.com/images/id-614933/
W poniższym artykule, poza historią rasy, opisałem informacje na temat charakteru tych psów, ich zdrowia, metod pielęgnacji, sposobów żywienia oraz szkolenia. W artykule na końcu znajdziesz również nieco ciekawostek, wady i zalety oraz przybliżony koszt zakupu tego teriera.
Jeżeli jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Będzie to nieoceniona pomoc dla przyszłych opiekunów tego psa.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
📌 Podstawowe informacje o rasie
🌅 Kraj pochodzenia: Tybet, patronat Wielka Brytania
🐶 Numer wzorca FCI: 209
➡ Waga: 8–14 kg
❤ Długość życia: 12–15 lat
💢 Charakter: skory do zabaw, oddany, łagodny towarzysz o miłym sposobie bycia
Jak wygląda terier tybetański?
Terier tybetański to średniej wielkości pies o proporcjonalnej sylwetce i mocnej budowie. Jedną z jego najbardziej charakterystycznych cech jest bujna sierść, zwłaszcza na głowie, gdzie długie włosy delikatnie opadają nad oczy, ale ich nie zasłaniają. Na żuchwie widoczna jest niewielka broda.
Głowa jest dobrze zbudowana. Czaszka niezbyt szeroka ani ciężka, lekko zwężająca się ku oczom. Zagłębienie między czołem a nosem, jest widoczny, ale nie przesadzony. Nos zawsze czarny, a kufa mocna i proporcjonalna, jej długość równa się odległości od oczu do potylicy. Zęby mogą być ustawione w zgryzie nożycowym albo w tzw. ciasnym przodozgryzie.
Oczy teriera tybetańskiego są duże, okrągłe, ciemnobrązowe, z czarnymi obwódkami. Uszy mają kształt litery „V”, są średniej wielkości, zwisające, obficie porośnięte długim włosem i osadzone dość wysoko.
Szyja jest umięśniona, średniej długości. Tułów teriera jest zwarty i mocny. Grzbiet prosty, lędźwie krótkie i lekko zaokrąglone, klatka piersiowa sięga do łokci, a żebra są dobrze wysklepione.
Ogon noszony jest wesoło nad grzbietem, często z charakterystycznym załamaniem na końcu, to cecha dopuszczalna i często spotykana. Ogon, podobnie jak reszta ciała, pokryty jest gęstym, długim włosem.
Kończyny przednie i tylne są mocno owłosione, proste i ustawione równolegle. Tylne łapy mają dobrze zbudowane mięśnie i mocne stawy, co zapewnia psu pewny krok i dużą zwinność. Łapy są okrągłe, duże, z obfitym owłosieniem między palcami. Pies stoi stabilnie na opuszkach, łapy nie są wysklepione.
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie
Pies i suka: 36 – 41 cm
Waga
Pies i suka: 8 – 14 kg
Szata
Terier tybetański ma sierść składającą się z dwóch warstw: miękkiego, wełnistego podszerstka oraz długiego, obfitego włosa okrywowego. Włos nie powinien być ani jedwabisty, ani przypominający wełnę, jest delikatny w dotyku, prosty lub lekko falowany, ale nigdy kręcony.
Jeśli chodzi o umaszczenie, ta rasa występuje w niemal wszystkich kolorach – od bieli, przez złocisty, kremowy, szary, dymny i czarny, aż po wersje łaciate czy trójbarwne. Wyjątkiem są jedynie maści czekoladowa i wątrobiana, które są niedopuszczalne.
Jak wygląda terier tybetański
Według wzorca rasy terier tybetański to krzepki pies średniej wielkości o kwadratowej sylwetce i długim włosie. Głowa teriera tybetańskiego jest pokryta długim włosem, opadającym na oczy. Kufa psa jest mocna; nos czarny; oczy duże i okrągłe; uszy osadzone wysoko, w kształcie litery V, zwisające.
Szyja psa jest mocna i średniej długości. Tułów dobrze umięśniony; klatka piersiowa dobrze ożebrowana; ogon średniej długości, osadzony wysoko i zakręcony nad grzbietem.
pixabay.com/images/id-4016161/
Terier tybetański – charakter i usposobienie
Terier tybetański, zgodnie ze wzorcem rasy, to pies żywy, o łagodnym usposobieniu, czujny i odważny.
Psy tej rasy są nastawione przyjacielsko do członków swojej rodziny. Lubią zabawy, mają spokojne usposobienie, nie mają instynktu łowieckiego, a wobec obcych są powściągliwe.
Psy tej rasy źle znoszą samotność, nie wykazują skłonności do ucieczek, doskonale sprawdzą się jako psy stróżujące, chociaż nie są nadmiernie szczekliwe.
Terier tybetański nada się na pierwszego psa do domu. To rasa, która dostosuje się do życia w mieszkaniu, jednak pies potrzebuje codziennej dawki ruchu.
To rasa, która zaakceptuje w domu zarówno inne psy, jak i koty.
Charakter i usposobienie
Terier tybetański to pies o pogodnym, zrównoważonym usposobieniu, który z jednej strony jest czujny i odważny, a z drugiej – łagodny i pełen ciepła wobec swojej rodziny. Szybko się przywiązuje, chętnie się bawi i lubi być blisko ludzi – zwłaszcza swoich opiekunów. Wobec obcych bywa nieco zdystansowany, ale nie przejawia agresji.
To pies, który nie znosi samotności i źle znosi długie rozłąki. Na szczęście nie ma tendencji do ucieczek czy włóczęgostwa, więc dobrze sprawdza się jako pies rodzinny i towarzysz codziennego życia. Jest bystry, zwinny, lubi wspinaczkę i skoki, ale nie jest przy tym ani nerwowy, ani nadpobudliwy. Często można go spotkać tam, gdzie coś się dzieje. Ma w sobie dużą dawkę ciekawości i pewności siebie, co czyni go bardzo kontaktowym psem.
Mimo że terier tybetański nie ma instynktu łowieckiego, ale potrafi być świetnym stróżem, bo jest czujny i lubi szczekać, ale nie przesadza z hałasowaniem. Co ważne, pozostaje chętny do zabawy nawet w starszym wieku.
To rasa, która dobrze odnajdzie się jako pierwszy pies w domu. Warunek jest jeden: trzeba zapewnić mu codzienną porcję ruchu i kontaktu z człowiekiem. Dobrze znosi życie w mieszkaniu i zwykle bez problemu dogaduje się zarówno z innymi psami, jak i z kotami.
Psy tej rasy są bardzo energiczne i musza mieć częste okazje do zabawy. Zawsze chętnie się wybiorą z właścicielem na dłuższy spacer lub nawet pobiegają trochę obok roweru. Dobrymi zajęciami dla nich są próby na torze przeszkód i łapanie piłki.
Czy terier tybetański to zdrowa rasa?
Terier tybetański to jedna z najbardziej odpornych i długowiecznych ras. Do jednego z terierów należy rekord długości życia – 28 lat. Ich zdrowie naprawdę robi wrażenie, choć nie jest zupełnie wolne od dolegliwości.
Dzięki gęstej, dwuwarstwowej sierści psy te świetnie radzą sobie z zimnem, są dobrze chronione nawet w mroźne dni. Co ciekawe, równie dobrze znoszą letnie temperatury, ale w upalne dni warto unikać długiego, intensywnego wysiłku w pełnym słońcu. Wybieraj spacery rano lub wieczorem.
Typowe choroby rasy
- Zwichnięcie soczewki
- Jaskra
- Zaćma
- Wieloogniskowa dysplazja siatkówki
- Uogólniony postępujący zanik siatkówki
- Cukrzyca
Jak karmić teriera tybetańskiego?
Teriery tybetańskie mają skłonność do przybierania na wadze, dlatego ich dieta powinna być dobrze dopasowana do poziomu aktywności. Te psy mają zwykle świetny apetyt, chętnie zjedzą zarówno suchą karmę, jak i mokrą.
Można też bez problemu wprowadzić dietę BARF lub domowe posiłki pod warunkiem, że są przygotowywane według zaleceń psiego dietetyka. Niezależnie od formy karmienia, ważne jest, by żywienie było dostosowane do wieku, trybu życia i ewentualnych problemów zdrowotnych psa.
Jak pielęgnować teriera tybetańskiego?
Teriery tybetańskie mają długą, gęstą sierść, która bez regularnej pielęgnacji szybko się plącze i tworzy kołtuny. Aby utrzymać szatę w dobrej kondycji, psa warto czesać nawet codziennie. Dobrym nawykiem jest szybkie przeczesanie sierści po każdym spacerze, zwłaszcza jeśli pies biegał po trawie czy lesie.
Ważne: sierść wokół oczu nie może ich zasłaniać ani podrażniać, zbyt długie włosy mogą powodować łzawienie, infekcje, a nawet uszkodzenia rogówki. Warto więc regularnie ją podcinać lub odpowiednio upinać. Kontrola stanu oczu jest bardzo ważna, by jeśli pojawi się zaczerwienienie, łzawienie lub mrużenie oczu natychmiast udać się do weterynarza.
Pielęgnacja teriera tybetańskiego nie ogranicza się tylko do sierści. Choć kąpiele nie są potrzebne zbyt często, raz na jakiś czas, gdy pies się naprawdę ubrudzi, wtedy warto użyć delikatnego szamponu przeznaczonego do psów długowłosych.
Minimum raz w tygodniu dobrze jest też sprawdzić stan uszu, łap i zębów.
Wychowanie i szkolenie – najważniejsze wskazówki dla opiekuna
Terier tybetański to pies pasterskiego pochodzenia, który ma w sobie nutkę niezależności i choć to cecha dodająca mu uroku, może czasem utrudniać wychowanie. Dlatego warto od początku zadbać o dobrą socjalizację. Zapisanie szczeniaka do psiego przedszkola to świetny krok, pomoże mu oswoić się z nowymi sytuacjami i nauczyć podstawowych zasad.
To bardzo inteligentna i wrażliwa rasa, która świetnie odnajduje się w psich sportach: agility, nosework czy rally-o. Trening warto połączyć z ćwiczeniem posłuszeństwa i codziennym wzmacnianiem relacji. Terier tybetański szybko się uczy, ale potrzebuje spokojnego, cierpliwego przewodnika, który będzie konsekwentny, ale nie surowy.
Jeśli zapewnisz mu codzienną dawkę ruchu, aktywności umysłowej i zaangażowania w życie rodziny, odwdzięczy się zrównoważonym zachowaniem i lojalnym przywiązaniem. To pies, który najlepiej czuje się, gdy ma coś do roboty, nawet jeśli to tylko nauka nowych sztuczek czy zabawa w ogrodzie.
✅ Zalety rasy
- Doskonale adaptuje się do różnych warunków otoczenia
- Bardzo uczuciowy wobec członków rodziny
- Nie jest hałaśliwy
- Może z powodzeniem uprawiać psie sporty
⚠️ Wady rasy
- Niektóre psy mogą być dość niezależne i uparte
- Wymaga częstego i dokładnego wyczesywania sierści
- Nie znoszą samotności
Ciekawostki o rasie
- Patronem rasy terier tybetański jest Wielka Brytania.
- Mimo swojej nazwy teriery tybetańskie to psy pasterskie, które pochodzą od lwich psów.
pixabay.com/images/id-1210110/
Historia rasy
Terier tybetański to jedna z najstarszych ras psów pasterskich wywodzących się z Tybetu. Jego przodkami były tzw. lwie psy – średniej wielkości, długowłose psy pomagające mnichom w pilnowaniu stad kóz i owiec w górskich klasztorach. Mimo że nazwa sugeruje związek z terierami, rasa nie należy do tej grupy funkcjonalnie – europejską klasyfikację nadano jej ze względu na wielkość i wygląd.
Do Europy teriery tybetańskie trafiły dzięki dr Agnes Greig, która w latach 20. XX wieku otrzymała suczkę tej rasy od tybetańskiej rodziny w Indiach – w ramach podziękowania za pomoc medyczną. Po czasie dołączył do niej samiec, co pozwoliło Greig rozpocząć pierwszą hodowlę. Pierwsze mioty urodziły się jeszcze w Indiach, a od 1926 roku hodowla była kontynuowana w Wielkiej Brytanii.
W 1930 roku rasa została oficjalnie uznana przez indyjski Kennel Club, a rok później – również przez brytyjski Kennel Club. Od tego momentu rozpoczął się rozwój hodowli terierów tybetańskich w Europie.
W Polsce rasa pojawiła się dopiero po 2000 roku i nadal należy do grupy rzadko spotykanych. Jedną z aktywnych hodowli jest „Helmowy Jar”, znana z dbałości o jakość i zdrowie szczeniąt. Mimo niewielkiej popularności, rasa zyskuje coraz więcej miłośników dzięki swojej lojalności, czujności i nietuzinkowemu wyglądowi.
Hodowla
Decydując się na zakup teriera tybetańskiego, warto dokładnie sprawdzić, skąd pochodzi szczenię. Profesjonalna, zarejestrowana hodowla to podstawa, nie tylko ze względu na legalność, ale przede wszystkim na zdrowie i prawidłowy rozwój psa.
Podczas wizyty u hodowcy zwróć uwagę na warunki, w jakich przebywają szczenięta – czy są zadbane, czyste i oswojone z człowiekiem. Ważne jest też, by móc zobaczyć matkę. Jej kondycja fizyczna i psychiczna może wiele powiedzieć o poziomie opieki. Jeśli hodowca unika pokazania innych psów lub miejsca, w którym przebywają, to powinna zapalić się czerwona lampka.
Każdy legalny hodowca działający w ramach ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce) ma obowiązek wydać metrykę. To dokument potwierdzający pochodzenie szczenięcia i niezbędny do wyrobienia rodowodu. Brak metryki oznacza, że pies nie jest rasowy w rozumieniu kynologicznym, nawet jeśli „wygląda jak terier tybetański”.
Dodatkowo dobry hodowca chętnie odpowie na pytania, doradzi i będzie interesować się losem psa także po jego opuszczeniu hodowli. To dobry znak, że nie robi tego wyłącznie dla zysku, ale z pasji i odpowiedzialności.
Cena szczeniaka teriera tybetańskiego z legalnej hodowli FCI zwykle wynosi od 4000 do 4500 zł. Na koszt wpływają m.in. pochodzenie rodziców, renoma hodowli, wyniki badań genetycznych oraz potencjał wystawowy psa. Ze względu na to, że jest to rasa rzadka i ceniona, warto kupować tylko od zaufanych hodowców z udokumentowanym pochodzeniem szczeniąt.
Jakie imię dla teriera tybetańskiego?
🐶 Propozycje imion dla psa
- Harry
- Fado
- Dexter
- Leo
- Tao
- Kent
🐕🦺 Propozycje imion dla suczki
- Zoja
- Iwa
- Hojka
- Milka
- Sali
- Raya
Dla kogo terier tybetański będzie idealny?
Terier tybetański to wyjątkowo towarzyski i łagodny pies, który świetnie sprawdzi się jako pierwszy czworonóg zarówno w rodzinie z dziećmi, jak i u aktywnych seniorów. To rasa elastyczna, łatwo przystosowująca się do różnych warunków i będzie czuła się dobrze zarówno w mieszkaniu w mieście, jak i w domu na wsi.
FAQs
Jak duży jest terier tybetański?
Nie jest to duży pies, waży do 14kg i mierzy do 41 cm.
Co jest dobrego a co złego w terierach tybetańskich?
Są bardzo uczuciowe i lojalne. Dobrze się adaptują. Są czujne i nie szczekają bez powodu. Nadają się na pierwszego psa. Świetni towarzysze do aktywności, bo lubią spacery, zabawy i psie sporty. Mają piękna i efektowna szata. To plusy, są też minusy. Mają tendencję do niezależności, czasem bywają uparte i lubią iść własną drogą. Wymagają regularnej pielęgnacji sierści, czesanie kilka razy w tygodniu to must-have, ale zadbany wygląda bardzo efektownie. Rasa źle reaguje na długą rozłąkę z opiekunem.
Źródła
J. Monkiewicz, K. Rogowska, J. Wajdzik, Kynologia, wyd. UWP, Wrocław 2011.
A. Gough, A. Thomas, Predyspozycje rasowe do chorób psów i kotów, wyd SIMA WLW, Warszawa 2006.
E.J.J. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, wyd. Bellona, Warszawa 2003.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
