Szpic fiński
By Karelgerda.Karelgerda – Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=6813219
Szpic fiński to pies myśliwski, którego zadaniem było umiejętne oszczekiwanie zwierzyny. Docelowo miał być psem na ptactwo, ale sprawdził się także w polowaniu na małe drapieżniki a nawet łosie. Psy tej rasy cenione są za odwagę i zapał w pracy myśliwego.
W poniższym artykule, poza historią rasy, opisałem, na podstawie wzorca oraz fachowych książek, informacje na temat charakteru tych psów, ich zdrowia, metod pielęgnacji, sposobów żywienia oraz szkolenia. W artykule na końcu znajdziesz również nieco ciekawostek, wady i zalety oraz przybliżony koszt zakupu szczenięcia tej rasy.
Jeżeli jesteś już opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Będzie to nieoceniona pomoc dla przyszłych opiekunów szpica fińskiego.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
Podstawowe informacje o szpicu fińskim
🌅 Kraj pochodzenia | Finlandia |
🐶 Numer wzorca FCI | 49 |
➡ Waga | 7-13 kg |
❤ Długość życia | 12 – 14 lat |
💢 Charakter | Szpic fiński jest żywotny, pełen wigoru, |
Jak wygląda szpic fiński?
Szpic fiński to mniej niż średniej wielkości rasa psa o kwadratowej sylwetce. Wysokości w kłębie odpowiada długość tułowia, a szerokość czaszki psa odpowiada jej głębokości.
Jego głowa jest jajowata z góry, z czaszką rozszerzającą się w kierunku uszu, które są małe, spiczaste i wyprostowane. Oczy średniej wielkości, migdałowego kształtu, zwykle ciemne. Kufa jest wąska i równomiernie zwężająca się z prostym grzbietem nosa, zaś nos jest mały i czarny.
Szyja psa jest umięśniona, u psów wydaje się krótka z powodu gęstej kryzy, natomiast u suk jest średniej długości. Tułów charakteryzuje się dobrze rozwiniętą, głęboką klatką piersiową, krótkimi lędźwiami i średniej długości zadem. Grzbiet jest prosty i umięśniony, a dolna linia tułowia nieco podciągnięta. Ogon noszony jest ciasno zwinięty nad grzbietem, jego koniuszek sięga połowy uda. Kończyny przednie są proste i równoległe, z mocnymi łopatkami i silnym ramieniem. Przednie łapy przypominają kocie, mają zwarte i wysklepione palce, pokryte gęstym włosem. Tylne kończyny, również są mocne i proste, mają średniej długości, szerokie uda z dobrze rozwiniętą muskulaturą.
Charakterystyka rasy
Wysokość w kłębie
Pies: 47 cm
Suka: 42 cm
Waga
Pies: 12-13 kg
Suka: 7-10 kg
Szata
Szpic fiński ma dosyć długi włos z krótkim i miękkim podszerstkiem jasnego koloru.
Umaszczenie szpica jest czerwone lub złotobrązowe na grzbiecie, jaśniejszy odcień na pozostałych częściach ciała poza białym pasem na klatce piersiowej i małym białym znaczeniu na łapach, które są dopuszczalne.
Charakter i usposobienie
Szpic fiński to pies o wyjątkowej energii i wigorze, znany ze swojej odwagi i stanowczości. Choć może okazywać pewną rezerwę wobec nieznajomych, nigdy nie jest agresywny. Jest to rasa pełna życia, którą charakteryzuje silny instynkt łowiecki, typowy dla psów z grupy łajek. Szpic ten często zachowuje się jak pies stróżujący na polowaniach, oszczekując zwierzynę aż do przybycia myśliwego.
Te psy są bardzo wiernymi i czułymi towarzyszami swoich rodzin, z którymi tworzą silne więzi. Są wesołe, chętne do zabawy i doskonale sprawdzają się w roli towarzyszy dla dzieci, wobec których potrafią zachować delikatność. Mimo swojego niezależnego charakteru, szpic fiński może tolerować inne zwierzęta domowe, takie jak koty czy króliki, jeśli od szczenięcia zostanie do nich przyzwyczajony. Niektóre osobniki są bardziej otwarte na kontakty z innymi psami, traktując je jako towarzyszy do zabaw, podczas gdy inne mogą preferować większy dystans.
By Karelgerda.Karelgerda – Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=6813219
Szpic fiński wymaga konsekwentnego wychowania, ale nie podporządkuje się całkowicie, ponieważ duchem wiecznie jest na polowaniu. Nie ucieka, ale chodzi własnymi drogami, gdyż nie ma pracy, która wydawałaby mu się sensowna. Bardzo inteligentny i pojętny, ale nudzi go stałe jednakowe zajęcie. Nie jest to pies wygodny do trzymania w mieszkaniu.
Eva-Maria Krämer
Czy szpic fiński to zdrowa rasa?
Szpic fiński to zdrowa i solidnie zbudowana rasa psów, która nadaje się do wykonywania zadań psa myśliwskiego. Z całą pewnością jest to rasa odporna na niekorzystne warunki pogodowe. Należy jednak pamiętać, że żadnego psa nie wolno forsować w ekstremalnych warunkach.
Jak karmić szpica fińskiego?
Dieta psów naturalnie aktywnych, jak i pracujących z myśliwymi, powinna być bogata w kalorie, aby zaspokoić ich zwiększone zapotrzebowanie energetyczne. Możliwe jest stosowanie zarówno karm suchych, jak i mokrych, a także diet bazujących na surowym mięsie. Warto również rozważyć przygotowywanie posiłków w domu, ale w takim przypadku konieczna jest konsultacja z dietetykiem dla psów, aby zapewnić, że dieta jest kompletna i zbilansowana. Dieta każdego szpica fińskiego powinna być dostosowana do jego wieku oraz stanu zdrowia. Zaleca się karmienie psa dwa do trzy razy dziennie, przy czym ważne jest, aby zachować co najmniej dwugodzinny odstęp między posiłkami a aktywnością fizyczną.
Jak pielęgnować szpica fińskiego?
Imponujący wygląd szpica fińskiego wymaga Do czesana można użyć drucianej szczotki z szpilkami na tyle długimi by sięgnęły skóry. Pudłówka natomiast usunie martwy podszerstek. Zabieg szczotkowania wystarczy wykonywać raz w tygodniu. Zawsze przed należy zwilżyć okrywę odżywką antystatyczną, by włos się nie niszczył i nie strzelał podczas czesania. Okres linienia wymaga zwiększenia częstotliwości czesania, aby jak najszybciej pomóc psu pozbyć się starego włosa.
Kąpiel jest wskazana, gdy pies jest wyraźnie brudny, najlepiej wykonać ją dwukrotnie przy użyciu rozcieńczonego szamponu dla psów, a następnie zastosować odżywkę, którą należy spłukać po kilku minutach. Sierść susz, delikatnie odsączając wodę ręcznikiem i dosusz letnim strumieniem suszarki. Mokry podszerstek może się sfilcować i zaparzy skórę. Szpic fiński dla odświeżenia wyglądu może być kąpany raz na kwartał.
Zęby pies powinien mieć myte codziennie. Użycie specjalnych preparatów do wody, które pomagają zmniejszyć osadzanie się kamienia nazębnego, znacząco przyczyni się do utrzymania zdrowia jamy ustnej psa.
Szkolenie i wychowanie – najważniejsze wskazówki dla opiekuna
Szpic fiński to jedna z ras pierwotnych, której wychowanie nie będzie należało do najłatwiejszych. Szpice to psy niezależne, bywają uparte, mogą również nie poddawać się procedurze szkoleniowej. Mimo wszystko szkolenie psa powinna zacząć się już od poprawnej socjalizacji u hodowcy. Opiekun powinien zapisać psa do psiego przedszkola tuż po drugiej serii szczepień szczeniaka. Szkolenie szpica trwa przez całe życie psa.
Zalety i wady szpica fińskiego
Zalety
- dobrze odnajduje się w towarzystwie dzieci
- to pies o bardzo dobrym zdrowiu
Wady
- to dosyć szczekliwa rasa psów
- ma silny instynkt łowiecki, może mieć skłonność do ruszenia za tropem
- jest niezależny i dosyć uparty
Ciekawostki o szpicach fińskich
- Szczenięta szpica fińskiego rodzą się szare, a swój rudy kolor uzyskują około czwartego miesiąca życia.
- Szpic fiński służył do odbudowy rasy łajki karelo-fińskiej.
- By uzyskać tytuł championa w Finlandii szpic fiński musi podlegać próbie pracy.
pixabay.com/images/id-6265701/
Historia rasy
Pochodzenie szpica fińskiego nie jest znane, chociaż na ten temat powstało kilka hipotez. Pierwsza z nich zakłada, że szpic fiński to pierwotna rasa psów pochodząca od wilka, która w toku ewolucji i wpływu warunków klimatycznych Skandynawii ewoluowała do obecnego eksterieru. Druga hipoteza zakłada, że psy w tym typie dotarły do obecnej Finlandii wraz z wędrującymi z centrum Rosji ludami ugrofińskimi już kilka tysięcy lat temu.
Surowy i niedostępny klimat tych obszarów sprawił, że szpic fiński zachował swoją odrębność genetyczną. Psy te hodowane były do pomagania podczas polowań. W czasie rejestracji rasy w 1892 roku psy w tym typie znajdowały się już głównie na wschodnich i północnych terenach kraju.
Po tym, jak w 1889 roku powstał fiński związek kynologiczny prace nad zebraniem informacji o fińskich psach na ptaki ruszyły pełną parą. Jeszcze w 1892 roku zatwierdzono wzorzec rasy, który stworzył Hugo Richard Sandberg i nadano oficjalną nazwę „szpic fiński”. Pierwsza wystawa psów rasowych w Finlandii odbyła się jeszcze w 1897 roku. W 1979 roku szpic fiński został ogłoszony narodową rasą Finlandii.
Szpic fiński został wpisany na listę ras uznanych przez FCI 3 sierpnia 1954 roku. W 2006 roku szpic fiński i łajka karelo-fińska zostały uznane za jedną rasę.
Szpic fiński w Polsce nie jest praktycznie dostępny. Psy występują dosłownie w kilku hodowlach.
Hodowla
Kupując szpica fińskiego z hodowli warto sprawdzić, w jakich warunkach żyją szczenięta oraz jaka jest kondycja matki. Jeżeli hodowca nie chce pokazać innych zwierząt, to powinno to wzbudzić czujność. Dodatkowo każdy hodowca, który prowadzi legalną hodowlę ma obowiązek wydać razem z psem metrykę, która posłuży do wyrobienia rodowodu.
Ile kosztuje szpic fiński?
Cena szpica fińskiego z hodowli to koszt ok. 4500-6000 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.
Jakie imię dla szpica fińskiego?
Imię dla psa
- Lisu, Red, Fox
Imię dla suczki
- Foxi, Goja, Kiri
Dla kogo szpic fiński będzie idealny?
Szpic fiński to rasa psów dla osób doświadczonych w pracy z psami ras pierwotnych. Jest to pies aktywny, który potrzebuje dużej dawki ruchu; może pracować jako pies u boku myśliwego.
FAQ
Ile żyje szpic fiński?
Długość życia szpica fińskiego wynosi średnio od 12 do 14 lat.
Źródła
A. Gough, A. Thomas, Predyspozycje rasowe do chorób u psów i kotów, Warszawa 2006.
E.M. Kramer, 250 ras psów, pochodzenie, charakter, utrzymanie, O.W. Multico, Warszawa 2008.
www.zkwp.pl/wzorce/49.pdf
www.fci.be/en/nomenclature/FINNISH-SPITZ-49.html
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl


