Gończy niemiecki
W artykule przeczytasz
Jak wygląda gończy niemiecki?
Gończy niemiecki to elegancki, smukły pies o lekkiej, ale mocnej budowie ciała. Jego sylwetka jest proporcjonalna, z długimi kończynami i lekko podciągniętym brzuchem, co nadaje mu sprężystość i sprawność w terenie. Rasa ta łączy w sobie delikatność formy z wyraźnie atletycznym wyglądem typowym dla psów gończych.
Jaki charakter i temperament ma gończy niemiecki?
Gończy niemiecki to pies o zrównoważonym, inteligentnym i lojalnym charakterze. Z natury spokojny i skupiony, potrafi jednak błyskawicznie przejść w tryb pracy, gdy tylko poczuje zapach zwierzyny. Wyróżnia się ogromną pasją łowiecką i silnym instynktem tropienia – potrafi śledzić trop z niezwykłą precyzją, ignorując wszystko inne. Jednocześnie to pies bardzo przywiązany do człowieka, wrażliwy emocjonalnie i chętny do współpracy. Łączy w sobie wytrwałość i energię psa gończego z łagodnością i spokojem wiernego towarzysza rodziny.
Zachowanie względem rodziny
W domu gończy niemiecki jest cichy, łagodny i oddany. Silnie przywiązuje się do swojego opiekuna, często wybierając jedną osobę jako „swojego człowieka”. Wobec dzieci jest cierpliwy i delikatny, o ile dorastał w ich towarzystwie i ma zapewnione codzienne spacery oraz zajęcia węchowe. Nie jest psem hałaśliwym ani nerwowym, ale potrzebuje bliskości i uwagi. Dobrze znosi obecność gości, choć potrafi być z początku powściągliwy – obserwuje, zanim zaufa. To typ psa, który w domu lubi spokój, ale na zewnątrz chętnie pokaże swoją energię i pasję do pracy.
Tolerancja innych zwierząt
Wychowany z innymi psami gończy niemiecki potrafi funkcjonować w grupie bez problemów, choć zachowuje naturalną niezależność. Wobec mniejszych zwierząt – kotów, królików czy gryzoni – wymaga kontroli, ponieważ jego instynkt pogoni może się łatwo uruchomić.
Warto wiedzieć: w lesie lub na otwartej przestrzeni warto prowadzić go na długiej lince, bo chęć tropienia bywa silniejsza od komend. Odpowiednia socjalizacja i szkolenie od szczeniaka pomagają mu jednak zachować spokój i równowagę w kontaktach z innymi zwierzętami.
Czy gończy niemiecki to zdrowa rasa?
Gończy niemiecki to rasa ogólnie zdrowa, silna i odporna na trudne warunki terenowe. Psy te były przez dziesięciolecia selekcjonowane pod kątem użytkowości, dlatego cechuje je duża wytrzymałość fizyczna, dobra kondycja i odporność na niskie temperatury czy wilgoć. Mimo tego, że nie należą do ras obciążonych genetycznie wieloma chorobami, potrzebują regularnej profilaktyki weterynaryjnej – zwłaszcza jeśli pracują w terenie leśnym lub mają kontakt z dziką zwierzyną. Kluczowa jest ochrona przed pasożytami, utrzymywanie właściwej masy ciała oraz kontrola stanu uszu, które ze względu na swoją długość i kształt są bardziej narażone na infekcje.
Najczęstsze problemy zdrowotne rasy
- Zapalenia uszu (otitis externa) – długie, zwisające uszy ograniczają wentylację i sprzyjają gromadzeniu wilgoci, co prowadzi do infekcji.
- Leptospiroza – choroba bakteryjna przenoszona przez wodę i gryzonie; psy myśliwskie powinny być regularnie szczepione.
- Dysplazja stawów biodrowych (HD) – choć niezbyt częsta, może wystąpić u psów bardzo aktywnych fizycznie.
- Urazy mechaniczne i przeciążenia – wynikają z intensywnej pracy w terenie (skaleczenia, otarcia, kontuzje łap).
- Problemy stomatologiczne – osadzanie się kamienia nazębnego i zapalenia dziąseł, zwłaszcza przy diecie miękkiej.
- Pasożyty zewnętrzne (kleszcze, pchły) – zagrożenie chorobami odkleszczowymi, np. babeszjozą.
Jak karmić gończego niemieckiego?
Gończy niemiecki to aktywny pies myśliwski, który potrzebuje dobrze zbilansowanej diety dostosowanej do jego trybu życia. Jego zapotrzebowanie energetyczne zależy od poziomu aktywności – pies pracujący w terenie będzie potrzebował znacznie więcej kalorii niż ten, który żyje jako towarzysz rodziny. Kluczowe są białko wysokiej jakości, zdrowe tłuszcze i odpowiednia ilość mikroelementów wspierających stawy, serce i odporność. Warto wybierać karmy dla psów średnich ras o umiarkowanej lub wysokiej aktywności, zawierające mięso jako główny składnik.
Jak często karmić psa
Dorosłego gończego niemieckiego najlepiej karmić dwa razy dziennie – rano i wieczorem, w regularnych odstępach czasu. Psy bardzo aktywne lub w okresie intensywnych treningów mogą potrzebować dodatkowego, mniejszego posiłku w ciągu dnia. Szczenięta do 6. miesiąca życia powinny dostawać 3–4 mniejsze porcje, a psy seniorzy – lekkostrawne karmy o obniżonej zawartości tłuszczu, ale bogate w białko. Po każdym posiłku należy zapewnić psu odpoczynek, aby zminimalizować ryzyko skrętu żołądka (GDV).
Suplementacja
U psów aktywnych warto rozważyć suplementację kwasów omega-3 (dla stawów i sierści), glukozaminy i chondroityny (dla ochrony układu ruchu) oraz witamin z grupy B, które wspierają regenerację po wysiłku.
Jak dbać o gończego niemieckiego?
Gończy niemiecki (Deutsche Bracke) to pies o krótkiej, gęstej sierści, która nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Wystarczy regularne szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu, aby usunąć martwy włos i zachować naturalny połysk okrywy. Do codziennego odświeżenia świetnie sprawdza się miękka, wilgotna ściereczka, szczególnie po spacerach w kurzu lub trawie. Kąpiel przeprowadzaj tylko wtedy, gdy pies jest naprawdę brudny — np. po pracy w lesie czy błocie — używając delikatnego szamponu dla psów, który nie przesusza skóry.
Wychowanie i trening
Trening gończego niemieckiego powinien być oparty na naturalnych predyspozycjach rasy – instynkcie tropienia, samodzielności i silnej więzi z opiekunem. Psy te od pokoleń pracują w roli gończych, dlatego najlepiej uczą się poprzez praktykę, zabawę węchową i stopniowe budowanie zaufania.
W tekstach z Brackenzeitung (wydania 2012 i 2017) wielokrotnie podkreślano, że Deutsche Bracke nie wymaga twardej ręki, lecz przewodnika spokojnego, konsekwentnego i empatycznego.
Warto wiedzieć: na pierwszym etapie szkolenia kluczowe jest rozwijanie pewnej więzi i komunikacji. Zamiast presji i przymusu, warto stosować metodę pozytywnego wzmocnienia.
W szkoleniu młodych psów doskonale sprawdzają się ćwiczenia węchowe i tropienie użytkowe. W „Brackenzeitung” opisywano, jak już młode psy podczas tzw. Welpenspiele uczą się podążać za zapachem na krótkich ścieżkach, pod okiem doświadczonych trenerów. To rozwija naturalną koncentrację i cierpliwość. Kolejnym etapem jest trening w gatterach (ogrodzonych terenach treningowych), gdzie pies może w bezpiecznych warunkach poznać zapach dzików i uczyć się właściwej reakcji na trop.
Ważnym elementem wychowania jest też nauka spokoju w oczekiwaniu. Gończy niemiecki musi umieć zachować cierpliwość podczas polowania, dlatego warto wprowadzać ćwiczenia wyciszające: naukę spokojnego czekania, pracy na komendę i przywołania. Dzięki temu pies lepiej radzi sobie z emocjami i nie działa impulsywnie.
Warto wiedzieć: trening powinien być urozmaicony, ale krótki – 10–15 minutowe sesje połączone ze spacerem i tropieniem dają lepsze efekty niż długie, powtarzalne komendy.
Ciekawostki o rasie
- Ma swój unikalny „głos w lesie” – Deutsche Bracke to jedna z niewielu ras, które podczas tropienia dają tzw. spurlaut – melodyjny, donośny głos, po którym myśliwy potrafi poznać, gdzie pies podąża tropem. To element oficjalnie oceniany na próbach pracy!
- Jest przodkiem Westfalskiego Dachsbracke – W XIX wieku hodowcy skrzyżowali gończego niemieckiego z krótszymi jamnikowatymi psami myśliwskimi, tworząc nową rasę – Westfälische Dachsbracke. Obie rasy do dziś pozostają pod opieką tego samego klubu hodowlanego (Deutscher Bracken Club).
Historia gończego niemieckiego
Korzenie rasy sięgają XVIII wieku i regionu Westfalii. Gończy niemiecki wywodzi się z dawnych, lokalnych odmian bracke – przede wszystkim trójbarwnej Sauerländer Holzbracke, krzyżowanej z miejscowymi Steinbracken. W efekcie „stopienia” tych linii wykształcił się jednolity typ psa gończego, który od 1900 r. funkcjonuje pod nazwą Deutsche Bracke. Rasa została rozwijana jako wytrzymały pies myśliwski do długotrwałej pracy na tropie z donośnym, melodyjnym głosem (fährten-/spurlaut), wykorzystywany głównie na zająca, lisa i dzika. W 1896 r. powstał Deutscher Bracken Club, który zorganizował hodowlę i próby pracy. W XX w. – zwłaszcza po ograniczeniu klasycznych polowań brackowych – populacja skurczyła się, dlatego klub prowadzi aktywne programy utrzymania bazy genetycznej i użytkowości rasy. Współcześnie Deutsche Bracke pozostaje rasą funkcjonalną: elegancką w eksterierze, ale przede wszystkim cenioną za węch, wytrwałość i stabilny, łagodny charakter.
Ile kosztuje gończy niemiecki?
Cena szczeniaka rasy gończy niemiecki (Deutsche Bracke) zależy głównie od pochodzenia, renomy hodowli oraz tego, czy pies pochodzi z linii użytkowych, czy wystawowych. W Polsce koszt zakupu szczenięcia z hodowli zarejestrowanej w ZKwP lub FCI wynosi zazwyczaj od 3000 do 4000 zł, choć psy po rodzicach z tytułami użytkowymi lub sportowymi mogą kosztować więcej.
W krajach zachodnich, zwłaszcza w Niemczech i Skandynawii, ceny sięgają 800–1200 dolarów (około 3500–5000 zł).
Przed zakupem warto upewnić się, że hodowla prowadzi badania genetyczne i socjalizuje szczenięta — niższa cena często oznacza brak rodowodu lub nielegalną hodowlę. Dobrze też doliczyć koszt wyprawki i pierwszych szczepień, co w praktyce podnosi początkowy wydatek o kolejne kilkaset złotych.
Dla kogo gończy niemiecki będzie idealny?
Gończy niemiecki to rasa dla osób aktywnych, spokojnych i konsekwentnych — takich, które lubią spędzać czas na świeżym powietrzu i potrafią połączyć codzienny ruch z pracą nad posłuszeństwem psa. To doskonały wybór dla myśliwych, leśników, miłośników tropienia i sportów węchowych, ale też dla tych, którzy szukają wiernego towarzysza do długich spacerów i życia w rytmie natury.
FAQs – najczęściej zadawane pytania o gończego niemieckiego
Czy gończy niemiecki nadaje się do mieszkania w bloku?
Gończy niemiecki może mieszkać w bloku, ale tylko pod warunkiem, że jego opiekun zapewni mu codziennie dużą dawkę ruchu i zajęcia węchowe. To pies myśliwski, który musi mieć możliwość wykorzystania swojego nosa i energii. Długie spacery, tropienie lub zabawy w nosework są niezbędne, by zachować jego równowagę psychiczną. Bez tego może stać się niespokojny lub destrukcyjny.
Czy gończy niemiecki to dobra rasa dla początkującego opiekuna?
Tak, ale tylko jeśli osoba początkująca jest spokojna, cierpliwa i gotowa do nauki pracy z psem użytkowym. Gończy niemiecki jest posłuszny i inteligentny, ale ma silny instynkt łowiecki, przez co wymaga konsekwencji i systematycznego treningu. Nie jest psem trudnym, lecz potrzebuje mądrego prowadzenia – nagród zamiast kar i codziennej aktywności.
Źródła
J. Cunliffe, M. Redlicki (przekład), Rasy psów – kompendium, Wyd. Parragon, 2007.
E.M. Krämer, 250 ras psów, wyd. Multico, Warszawa 2008.
E.J.J. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, wyd. Bellona, Warszawa 2003.
https://www.fci.be/nomenclature/Standards/299g06-en.pdf (dostęp: 07.10.2025).
https://deutscher-bracken-club.de/wp-content/uploads/2022/09/Brackenzeitung_4-12.pdf (dostęp: 07.10.2025).
https://deutscher-bracken-club.de/wp-content/uploads/2022/09/Brackenzeitung_4-17.pd (dostęp: 07.10.2025).
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
