Rasy psów bez sierści
https://pixabay.com/pl/photos/szczeniak-grzywacz-chi%C5%84ski-1684821/
Rasy psów bez sierści istnieją od ponad 3 tysięcy lat. Pierwotnie występowały w ciepłych klimatach, takich jak Ameryka Środkowa, Azja czy Afryka. Brak owłosienia to efekt mutacji genetycznej, która pojawiła się naturalnie, a selekcja środowiskowa sprawiła, że psy o nagiej skórze stały się powszechne w tych rejonach. Ich skóra, pozbawiona sierści, lepiej adaptowała się do upałów, co sprzyjało ich przetrwaniu w gorących warunkach.
Niektóre kultury przypisywały tym psom niemal mistyczne właściwości. W starożytnym Peru psy bez sierści były uważane za zwierzęta lecznicze – ich ciepło miało pomagać w łagodzeniu bólu reumatycznego. Meksykańskie psy Xoloitzcuintli często towarzyszyły swoim właścicielom nawet po śmierci, pojawiając się w tradycjach związanych z kultem przodków.
Dopiero w XX wieku rozpoczęto celową hodowlę tych ras. Międzynarodowy Związek Kynologiczny (FCI) uznał tylko cztery oficjalne rasy psów bez sierści.
W artykule przeczytasz
Jak pielęgnować psa bez sierści?
Choć łyse psy nie wymagają wyczesywania sierści, ich pielęgnacja jest równie istotna, a nawet bardziej wymagająca. Brak okrywy włosowej sprawia, że są bardziej narażone na zimno, słońce i podrażnienia skóry.
- Ochrona przed zimnem – psy bez sierści marzną szybciej niż ich owłosieni krewni. W chłodniejszych miesiącach konieczne są ciepłe ubrania na zimę oraz lekkie na jesień i wiosnę.
- Ochrona przed słońcem – latem skóra bezwłosych psów jest podatna na oparzenia słoneczne. Wymaga stosowania balsamów nawilżających i kremów z filtrem UV.
- Nawilżanie skóry – brak sierści sprawia, że skóra szybciej traci wilgoć. Po każdej kąpieli należy stosować balsamy z naturalnymi składnikami, takimi jak aloes czy masło shea.
- Unikanie podrażnień – psy bez sierści mogą łatwo się skaleczyć. Na spacery warto zakładać im ubranka chroniące przed otarciami.
- Dieta wspierająca skórę – odpowiednie odżywianie ma kluczowe znaczenie dla kondycji skóry psa. Dobrze zbilansowana dieta bogata w kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6 pomaga w utrzymaniu jej elastyczności i zdrowego wyglądu.
Jak często kąpać psa bez sierści?
Nagie psy wymagają regularnych kąpieli, ponieważ ich skóra wydziela sebum, które może prowadzić do podrażnień. Zaleca się kąpiele co 14 dni przy użyciu delikatnych kosmetyków dla psów. Należy unikać produktów przeznaczonych dla ludzi, które mogą podrażnić wrażliwą skórę psa.
Po kąpieli ważne jest dokładne osuszenie i nawilżenie skóry specjalnym balsamem, aby zapobiec przesuszeniu.
Sprawdź karmę dla psa alergika
Reklama
Jak chronić skórę psa bez sierści?
Skórę nagich czworonogów trzeba chronić przede wszystkim przed nadmierną ekspozycją na słońce także, gdy pies przebywa w domu i nieświadomie wystawia się na promienie wpadające zza okna. Pies bez sierści opala się tak samo, jak my, przez co jest bardziej podatny na poparzenia i udar. Skórę psa należy chronić, stosując odpowiednie środków pielęgnacyjnych, podczas kąpieli, a także ubierając psa na spacery, by nie naraził się na skaleczenia i otarcia wywołane przez zdrewniałą roślinność. Dbając o skórę bezwłosego psa, warto zwrócić uwagę na właściwe nawodnienie organizmu zwierzęcia. Wszystkie psy w tym łyse rasy psów powinny mieć stały, niczym nieograniczony dostęp do świeżej wody, by właściwie nawilżać skórę „od środka”. Nawodnienie ma znaczący wpływ na przesuszenie, łuszczenie, swędzenie, elastyczność oraz wystąpienie wtórnych zmian skórnych.
Czy pies bez sierści nada się dla alergika?
Trudno jednoznacznie określić czy pies bez sierści będzie alergizował osoby „uczulone na sierść”, gdyż sierść nie jest główną przyczyną odczynów u alergików. Jest nią białko (Can f1) zawarte głównie w ślinie i naskórku, a rozprowadzane po ciele i sierści psa poprzez samopielęgnację.
Kontakt psa z tekstyliami domowymi i bliska relacja z człowiekiem powodują transfer tego białka na odzież i w każdą możliwą przestrzeń domu. Dodajmy do tego lotność złuszczonego naskórka i mamy alergen wszędzie, nawet tam, gdzie zwierzęcia nigdy nie było.
Jednak psy bez sierści mogą być lepszym wyborem dla alergików, ponieważ częstsze kąpiele usuwają alergeny ze skóry. Aby zminimalizować reakcje alergiczne, warto przestrzegać kilku zasad:
- Kąpać psa regularnie
- Ograniczyć jego kontakt z meblami i tekstyliami
- Często sprzątać dom i stosować oczyszczacze powietrza
- Wybierać psy o mniejszej produkcji łojowej, które rzadziej złuszczają naskórek
Najpopularniejsze rasy psów bez sierści
Rasy psów bez sierści nie są tak liczne, jak psy mające okrywę. Wiele ras bezwłosych wyginęło, a tych, które przetrwały jest zaledwie kilka. Najpopularniejsi przedstawiciele to: meksykańskie i peruwiańskie psy bezwłose, grzywacz chiński, amerykański terier bezwłosy i psy khala.
Grzywacz chiński – elegancki i towarzyski pies
Grzywacz chiński to pies, którego właściwości grzewcze doceniał szczególnie cesarz chiński. Mały pięciokilogramowy pies nie jest całkowicie pozbawiony włosa. Wzorzec wymaga bujnego i długiego włosa na głowie, szyi, łapach i ogonie. Grzywacz jest psem towarzyskim, o radosnym usposobieniu, lubiącym aktywnie spędzać czas z rodziną. Nie stroni od delikatnych pieszczot, ale nie powinny być natarczywe. Starsze dzieci, mniej hałaśliwe psy, a nawet koty są mile widziane w domu tego bezwłosego psa. Grzywacz nie wykazuje agresji ani strachu, lecz wobec obcych zachowuje wyraźny dystans.
Nagi pies peruwiański – skarb narodowy Peru
Nagi pies peruwiański to kolejny pies bez sierści. Charakteryzuje się umiarkowanym temperamentem, uczuciowością, zwinnością. Pies peruwiański jest zdeklarowanym sprinterem i nie wymaga intensywnego wysiłku, by zachować spokój w domu. Jak na rasę pierwotną nie jest też bardzo niezależnym, ale wymaga konsekwentnego i łagodnego wychowania. Do nieznanych ludzi w domu musi się dość długo przyzwyczajać, ale czas pokazuje, że nie ma problemu z ich akceptacją. Nagi pies peruwiański z łatwością uczy się nowych umiejętności, jest inteligentny. Ten bezwłosy pies jest uznawany za dobro kulturowe Peru i występuje w trzech wielkościach.
Nagi pies meksykański (Xoloitzcuintli) – wierny i czujny kompan
https://pixabay.com/pl/photos/pies-bezw%c5%82osy-pies-meksyka%c5%84ski-6694869/
Nagi pies meksykański to szczerze oddany przyjaciel człowieka. Czułość serwuje wobec każdego członka rodziny, ale silnie zżywa się tylko z jedną wybraną przez siebie osobą. Ten pies bez sierści jest zdystansowany wobec obcych i tylko gdy dostrzeże intruza, staje się szczekliwy. Gorący meksykański temperament wykazuje wyłącznie na spacerach, jest aktywny i wymaga odpowiedniej dawki ruchu. W domu zachowuje się spokojne i czujnie. Nagi pies meksykański wymaga starannej socjalizacji, gdyż bywa uparty i nie należy oczekiwać, że będzie bezwzględnie podporządkowany. Podobnie jak pies peruwiański występuje w trzech rozmiarach.
Amerykański terier bezwłosy
https://www.publicdomainpictures.net/en/view-image.php?image=120846&picture=crested
Amerykański terier bezwłosy to najmłodszy przedstawiciel psów bezwłosych. Szczenięta przychodzą na świat pokryte skąpym owłosieniem, które z czasem całkowicie gubią. Terier dobrze współpracuje z człowiekiem, jest inteligentny, a wychowanie go nie powinno sprawiać trudności. Energia wręcz go rozpiera, dlatego wymaga starannej organizacji czasu i aktywnego fizycznie spaceru. Przodkami tego psa są psy myśliwskie, dlatego co jakiś czas odzywa się w nim instynkt łowcy. Jest psem dociekliwym i bystrym. Ten pies bez sierści chętnie towarzyszy człowiekowi przy wszelkich czynnościach domowych.
Łysy pies Khala
Psy khala nie mają jednolitego wzorca i występują w dwóch odmianach krępej i zbliżonej wyglądem do charta. Ten pies bez sierści wywodzi się od czworonogów indian z plemienia Keczua, które wykorzystywano do polowania i stróżowania. To największe psy spośród nagich ras. Khala to wrażliwe psy, które mocno związują się z opiekunem i tak jak reszta łysych psów są nieufne wobec obcych. Psy te nie są oficjalnie uznane za odrębną rasę, a ich pochodzenie nigdy nie było formalnie spisane.
Ile kosztuje pies bez sierści?
Cena psa bez sierści zależy od rasy, renomy hodowli, wieku i przeznaczenia (hodowlanego czy towarzyskiego). Koszt szczeniaka waha się od 3 000 do 6 000 złotych. Warto pamiętać, że psy bez sierści wymagają specyficznej pielęgnacji i mogą generować dodatkowe koszty związane z ochroną skóry i wizytami u weterynarza.
Podsumowanie
Psy bez sierści to wyjątkowe rasy, które wymagają szczególnej troski i ochrony skóry. Mogą być dobrym wyborem dla alergików, ale nie są całkowicie hipoalergiczne. Jeśli zastanawiasz się nad takim psem, pamiętaj, że wymaga on odpowiedniej pielęgnacji i dostosowanego środowiska. Jeśli jednak jesteś gotów na takie wyzwanie, łyse psy mogą stać się lojalnymi i wyjątkowymi towarzyszami na długie lata!
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
