Zbiórka na nową lokalizację Azylu dla Nieumarłych
„Jeśli patrząc na mnie czujesz smutek, pomyśl, co ja czuję, patrząc na Ciebie z tamtej strony krat.”
Gdzie podziać ma się lis fermowy, hodowany dla futra ze szczególnym okrucieństwem, który nie może wrócić do środowiska naturalnego?
Takim miejsce jest Azyl dla nieumarłych Ewy Zgrabczyńskiej, która chciałaby stworzyć większe miejsce dla swoich podopiecznych.
Jej Azyl w podpoznańskiej wiosce uratował i ratuje zwierzęta stare, wyrzucone, chore, okaleczone, niepełnosprawne, porzucone, skrzywdzone, uznane przez człowieka za niepotrzebne, problematyczne, są wśród nich również ofiary wojny w Ukrainie, zwierzęta uznane za inwazyjne i te skazane na śmierć w fermach futrzarskich i w lasach. Jej Azyl jest dla zwierząt Domem, schronieniem, szpitalem, jedynym miejscem na Ziemi, którego ludzkie zło nie jest w stanie zniszczyć, bo jest tam miłość, troska i opieka.
