Co zrobić, gdy pies ma suchy nos?
Poglądowe zdjęcie wygenerowane przez AI
Psi nos powinien być wilgotny i chłodny. Mokry nos odpowiada za prawidłowe działanie receptorów węchowych. Jeśli jest przesuszony, traci zdolność wyłapywania cząsteczek zapachowych, które rozpuszczają się w wodzie. Nos, zwany również truflą, to kluczowe narzędzie, dzięki któremu psy poznają świat, więc jego zdrowie wpływa na ich codzienne funkcjonowanie.
Z artykułu dowiesz się m.in.:
- Co oznacza suchy nos u psa
- Kiedy suchy nos u psa powinien niepokoić
- Jakie choroby mogą powodować suchy nos u psa
- Domowe sposoby na suchy nos u psa
W artykule przeczytasz
Przyczyny suchego nosa u psa
Przyczyny przesuszenia nosa można podzielić na czynniki zewnętrzne i wewnętrzne. Czynniki zewnętrzne to m.in. ekspozycja na słońce, suche powietrze lub ogrzewanie. Z kolei czynniki wewnętrzne to aspekty zdrowotne, takie jak wiek psa, genetyka lub problemy zdrowotne.
Czynniki zewnętrzne
- Przebywanie w klimatyzowanych pomieszczeniach – Klimatyzacja obniża wilgotność powietrza, co przyczynia się do wysychania nosa.
- Pozycja podczas snu – W nocy pies rzadko się oblizuje, co może prowadzić do przesuszenia nosa po przebudzeniu.
- Wysoka aktywność fizyczna na świeżym powietrzu – Wiatr i intensywna aktywność mogą wysuszać nos psa.
- Częsty kontakt nosa z podłożem – Podczas kopania pies naraża nos na otarcia i wysuszenie.
- Ekspozycja na źródła ciepła – Leżenie przy kaloryferze lub długie przebywanie na słońcu sprzyja wysuszaniu nosa.
Czynniki wewnętrzne
- Choroby autoimmunologiczne – Mogą one zakłócać naturalne nawilżenie nosa.
- Wiek psa – Starsze psy częściej mają suchy nos.
- Rasy brachycefaliczne – Rasy o spłaszczonych pyskach, takie jak mopsy czy buldogi, mają większą tendencję do przesuszonego nosa.
- Odwodnienie – Brak dostępu do świeżej wody może powodować suchość nosa.
Jak rozpoznać, czy suchy nos psa to problem?
Sam suchy nos nie zawsze oznacza problem zdrowotny. Z drugiej strony mokry nos również nie jest zawsze wskaźnikiem zdrowia. Jednak suchość nosa, w połączeniu z dodatkowymi objawami, takimi jak pęknięcia, rany, zmiana koloru lub nadmierne drapanie, może być sygnałem, że coś jest nie tak.
Suchy nos psa powinien zaniepokoić opiekuna, gdy poza suchością na jego powierzchni widać inne zmiany. Wśród nich należy wymienić pęknięcia i rany, zmianę koloru nosa, ale także nadmierne zainteresowanie psa własną truflą. Pies, który nadmiernie drapie nos może uszkodzić jego strukturę, doprowadzić do infekcji wtórnych do już powstałych ran, a sam fakt przesadnego drapania jest sygnałem, że coś jest nie tak.
Jak pomóc psu z suchym nosem?
Jeśli przyczyna sucha nosa ma zewnętrzny charakter, możesz zmienić otoczenie psa, by poprawić stan jego nosa. Jednak jeśli problem się nasila, warto skonsultować się z weterynarzem.
Domowe metody na nawilżenie nosa
Optymalna wilgotność powietrza w mieszkaniu powinna wynosić 40-60% i nie powinna spadać poniżej 30%. Taka wilgotność pozytywnie wpływa na kondycję zdrowotną zwierząt i ludzi. Jeśli pies jest miłośnikiem kopania w ogródku, jest psem wiekowym lub ma płaską kufę, to by zapobiegać nadmiernemu przesuszeniu nosa, można zastosować balsamy lub maści przeznaczone do nawilżania i regeneracji naskórka nosa z witaminą A.
Kiedy udać się do weterynarza?
Suchość bądź zbytnia wilgotność psiego nosa zwłaszcza z pojawiającymi się dodatkowymi objawami (katar, niepokojąca wydzielina z nosa, biegunka, zmiana koloru trufli, brak apetytu, spadek aktywności czy gorączka), to sygnał alarmowy dla opiekuna zwierzęcia. W takich przypadkach niezbędna jest wizyta w gabinecie weterynaryjnym, aby ustalić przyczynę i jak najszybciej wdrożyć leczenie.
Choroby powiązane z suchym nosem u psa
Parwowiroza
Parwowiroza to choroba wirusowa jelit, którą pies zaraża się poprzez odchody lub kontakt bezpośredni usta-nos. Parwowiroza prowadzi do destrukcji nabłonka jelit i zapadania się kosmków, a więc śmierci komórek organizmu. W przebiegu choroby pojawiają się takie objawy jak wymioty, silna krwawa biegunka, odwodnienie, ból brzucha, podwyższona temperatura i wstrząs. Dla szczeniąt jest szczególnie niebezpieczna, gdyż może prowadzić do nagłej ich śmierci.
Nosówka
Nosówka to również zakaźna choroba na tle wirusowym, która ostatecznie atakuje centralny układ nerwowy. Początkowo objawia się wzrostem temperatury, zapaleniem górnych dróg oddechowych, utrata węchu oraz zespołem suchego oka. W przypadku przebiegu nosówki w jej ostrej odmianie wirus zaczyna być obecny we wszystkich wydzielinach psa. W ostrym przebiegu może dojść do wykwitów skórnych, wypływu surowicy z nosa, oczu, zapalenia spojówek, jadłowstrętu, wymiotów oraz suchego, a następnie mokrego kaszlu. Rozwijają się dalsze objawy ze strony układu pokarmowo-jelitowego, a finalnie może również dojść do zakażeniu CUN.
Autoimmunologiczne choroby skóry
Przykładem takich chorób jest pęcherzyca liściasta, immunologiczne zapalenie naczyń krwionośnych czy pemfigoid błon śluzowych. Wszystkie te choroby objawiają się m.in. zmianami w obrębie nosa i jego okolic, gorączką oraz brakiem apetytu i w konsekwencji odwodnieniem.
Profilaktyka zdrowego nosa u psa
Odpowiednie żywienie i regularne nawodnienie są kluczowe dla utrzymania zdrowego nosa psa. Upewnij się, że pies ma dostęp do wody przez cały dzień, a jego dieta jest zbilansowana.
Regularne wizyty u weterynarza pomogą wcześnie wykryć i zapobiec potencjalnym problemom zdrowotnym, w tym schorzeniom, które mogą wpływać na stan nosa psa.
Nadmierne wystawienie zwierzęcia na działanie promieni słonecznych i przebywanie w suchych, ogrzewanych pomieszczeniach może prowadzić do wysuszenia nosa. Upewnij się, że pies ma dostęp do cienia i unika długotrwałego przebywania w suchych warunkach.
Zadbaj, aby pies nie miał kontaktu z substancjami drażniącymi, takimi jak chemia ogrodowa, silne detergenty, czy alergeny, które mogą prowadzić do podrażnień nosa.
W zimie, gdy powietrze jest szczególnie suche, warto używać nawilżaczy powietrza w domu, aby utrzymać odpowiednią wilgotność i zapobiec wysuszaniu trufli psa.
Zdrowy nos psa jest wskaźnikiem ogólnego stanu zdrowia zwierzaka, dlatego trzeba zwracać na niego uwagę i reagować na wszelkie niepokojące objawy.
Źródła
H. Kobryń, Anatomia weterynaryjna, wyd. Urban&Partner, Wrocław 2012.
J. Monkiewicz, K. Rogalska, J. Wajdzik, Kynologia, wyd UWP, Wrocław 2011.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
