Psy, które nie gubią sierści
pixabay.com/images/id-3512586/
Zastanawiasz się, czy istnieją psy, którym nie wypada sierść? W rzeczywistości takich ras psów jest naprawdę niewiele. FCI uznaje istnienie tylko kilku takich ras, a chodzi o psy genetycznie pozbawione lub prawie pozbawione sierści: grzywacz chiński, nagi pies peruwiański, nagi pies meksykański.
Poza tym wskazałbym jeszcze amerykańskie teriery bezwłose i mało znaną w Polsce rasę Khala.
U pozostałych ras psów sierść wypada nieznacznie, okresowo, bądź niezauważalnie, ale przez cały rok i niestety trzeba się z tym pogodzić.
W artykule przeczytasz
Linienie psa: Dlaczego psy gubią sierść?
Wszystkie psy, które mają sierść, linieją w mniejszym bądź większym stopniu. Rasy, które mają podwójną okrywę, składającą się z podszerstka i włosa okrywowego, linieją zwykle bardziej intensywnie niż psy, które mają tylko włos okrywowy. Psy szorstkowłose i o włosie kręconym również linieją, ale mniej intensywnie.
Dzieje się tak dlatego, że każdy włos przechodzi przez określone fazy rozwoju, a na końcu po prostu wypada. Fazy rozwoju włosa to kolejno:
- Anagen – pierwsza faza wzrostu włosa u psa, która trwa najdłużej, a w mieszku włosowym tworzy się nowy włos.
- Katagen – faza przejściowa rozwoju włosa, podczas której włos wypychany jest na powierzchnię skóry.
- Telogen – faza rozwoju włosa, w której włos powoli obumiera i wypada, by zrobić miejsce dla nowego, tworzącego się włosa.
Ostatnia faza to po prostu linienie, które u ras z dwiema warstwami sierści występuje najczęściej wiosną i jesienią. W przypadku ras, u których występuje tylko włos okrywowy, linienie występuje zazwyczaj przez cały rok i jest po prostu mniej zauważalne. Z kolie u psów szorstkowłosych i z włosem kręconym obumarły włos pozostaje w szacie, dlatego takie psy muszą być systematycznie trymowane i szczotkowane.
Szukasz karmy na zdrową skórę i sierść?
Reklama
Czy wypadanie sierści zależy od jej rodzaju?
Może się wydawać, że psy bez podszerstka, z krótkim włosem okrywowym linieją mniej. Nic z tego! One również gubią sierść. Co prawda pies bez podszerstka linieje mniej obficie, ale za to ostre włosy pierwotne, u psów krótkowłosych, wszędzie się wbijają i są trudne do usunięcia.
Psy z podwójną warstwą sierści oczywiście linieją, jednak w ich przypadku do wzmożonego gubienia sierści dochodzi sezonowo: wiosną i jesienią. Chociaż i tutaj są wyjątki, ponieważ intensywność linienia może zależeć od hormonów, odżywiania, ogólnej kondycji zdrowotnej, przyjmowanych leków, a nawet temperatury otoczenia.
Psy szorstkowłose również nie należą do ras psów, które nie gubią sierści. W ich przypadku problem ma inny charakter – martwe włosy mają ograniczoną zdolność do samoistnego wypadania, dlatego, by zachować szatę psa w pełnej okazałości trzeba go trymować. Można byłoby uznać, że są to psy, które nie gubią sierści (bez pomocy opiekuna), jednak w ich przypadku włos okrywowy umiera, więc jest to forma gubienia sierści.
Rasy psów, które gubią sierść w niewielkim stopniu, to psy z długim włosem i bez podszerstka. Ich linienie jest niezauważalne, jednak martwy włos również wypada i to przez cały rok.
Do poniższego zestawienia wybrałem przede wszystkim rasy psów, które są genetycznie pozbawione włosa; ale również psy z dłuższym włosem okrywowym oraz rasy szorstkowłose.
1. Grzywacz chiński
pixabay.com/images/id-1684821/
Grzywacz chiński należy do nielicznego grona ras psów bez sierści, jednak nie jest on jej pozbawiony całkowicie. Sierść tego psa ograniczona jest do okolic głowy, łap i ogona, jednak wśród grzywaczy pojawiają się też osobniki długowłose i jest to odmiana Powder Puff. Grzywacz chiński to mały piesek, bardzo towarzyski, lubiący dzieci i dorosłych. Lubi spędzać czas aktywnie i wykazuje się bardzo pogodnym usposobieniem. Ze względu na nagie ciało jego skóra jest bardzo wrażliwa na zimno i promienie słoneczne. Grzywacze chińskie to psy, które nie linieją, ale wymagają starannej pielęgnacji skóry w tym nawilżania, nakładania kremów z filtrem UV oraz częstszych kąpieli.
2. Nagi pies meksykański
pixabay.com/images/id-6694869/
Kolejne psy, które nie linieją to nagie psy peruwiańskie. Są to psy albo całkowicie pozbawione włosa, albo jest on rozsiany nieznacznie, najczęściej koncentruje się na głowie, tworząc czuprynę. Nagi pies peruwiański to spokojny towarzysz rodzin, z którymi związuje się dość silnie. Jego temperament jest umiarkowany, co nie oznacza, że nie lubi się bawić. Jako rasa pierwotna nagi pies peruwiański bywa niezależny i wymaga konsekwentnego wychowania przy jednoczesnym łagodnym traktowaniu – to typ wrażliwca fizycznego i psychicznego. O jego nagie cało trzeba dbać, zaopatrując go w ubranka na chłodniejsze dni czy nie pozwalając na zbyt długie przebywanie na słońcu.
3. Amerykański terier bezwłosy
https://www.publicdomainpictures.net/en/view-image.php?image=120846&picture=crested
Amerykański terier bezwłosy to najmniejszy wśród bezwłosych psów. Większość szczeniąt rodzi się z delikatnym włosem, ale niektóre osobniki gubią go całkowicie. Terier bezwłosy jest psem bardzo rodzinnym, dobrze współpracuje z opiekunem, jest inteligentny, a wychowanie go nie powinno sprawiać trudności. Przodkami tego psa są psy myśliwskie, dlatego co jakiś czas odzywa się w nim instynkt łowcy. Jest psem dociekliwym i bystrym. Jak w przypadku każdego psa bez okrywy włosowej, wymaga on starannej pielęgnacji skóry oraz ubranka spacerowego w zimne dni.
4. Nagi pies peruwiański
Nagi pies peruwiański to rasa o umiarkowanym temperamencie, uczuciowa i bardzo zwinna. Pies peruwiański jest typowym sprinterem, który nie wymaga intensywnego wysiłku, by zachować spokój w domu. Wymaga konsekwentnego i łagodnego wychowania. Do nieznanych ludzi w domu musi się dość długo przyzwyczajać, ale nie ma problemu z ich akceptacją. Nagi pies peruwiański z łatwością uczy się nowych umiejętności, jest inteligentny. Ten bezwłosy pies jest uznawany za dobro kulturowe Peru i występuje w trzech wielkościach.
5. Maltańczyk
pixabay.com/images/id-4828847/
Maltańczyk to pies, który lubi być w centrum zainteresowania. Właściwie prowadzony i socjalizowany nie ma problemów z posłuszeństwem czy nadmierną szczęśliwością i co dość istotne to pies, który gubi mało sierści. W zamian za nieznaczne linienie opiekunowie muszą przygotować się na regularne szczotkowanie i wizyty u groomera, który zadba o pielęgnację okrywy. Włos maltańczyka ma tendencję do kołtunienia się, a zaniedbanie wyczesywania może skończyć się zaparzaniem skóry pod splątanymi włosami. W chłodniejsze pory roku trzeba zaopatrzyć psa w ciepłe ubranka, gdyż sam długi włos nie chroni go przed zimnem.
6. Bichon frisé
Photo by Viktor Talashuk on Unsplash
Bichon frisé to uroczy mały biały piesek, który skradł serce opiekunów zarówno wyglądem, jak i charakterem. Niekonfliktowy, szybko przyswajający wiedzę, choć często przez brak konsekwencji w wychowaniu to on przejmuje rządy w domu. W miłości jest szczery i wylewny, wszystkich kocha po równo i przez to bardzo źle znosi odrzucenie. Bichon frisé zabawę cenią na równi z wylegiwaniem się na kanapie. Kędzierzawy piesek wymaga starannej i czasochłonnej pielęgnacji, mimo że wypadanie sierści u psa jest skromne. Bardzo często nieznaczne linienie psa mylone jest z brakiem czynników alergizujących. Stale rosnący wełnisty włos jest wysoce uczulający i trzeba go regularnie strzyc u psiego fryzjera. Osoby zachęcone informacją o psie, który nie gubi sierści, powinny zgłębić temat i dokładnie przemyśleć zakup biszona.
Szukasz karmy na zdrową skórę i sierść?
Reklama
7. Yorkshire terrier
pixabay.com/images/id-4980080/
Yorkshire terrier to niepozorny maluch, wymagający uwagi, zwłaszcza dla osób poszukujących rasy psów, które nie linieją zbyt intensywnie. Wesoły i pełen werwy york, aby zawsze prezentował się nienagannie, wymaga pracochłonnej pielęgnacji. Codzienne wyczesywanie powinno odbywać się po nawilżeniu włosa płynem antystatycznym, by nie sprawić psu bólu przy wyczesywaniu kołtunów. Włos yorka przypomina strukturą ludzkie włosy, jednak nie wolno do jego mycia używać kosmetyków przeznaczonych dla człowieka, gdyż z całą pewnością wywołają one alergię. Brak podszerstka sprawia, że koniecznością jest ubieranie yorkshire terriera na jesienne i zimowe spacery.
8. Sznaucer miniaturowy
pixabay.com/images/id-1923452/
Sznaucer miniaturowy to także potencjalny kandydat na towarzystwo dla osób, którym linienie psa skutecznie utrudnia wybór właściwej rasy. Gęsta i mocna sierść dobrze chroni psa przed zimnem, a właściwie pielęgnowana sprawia, że sznaucer praktycznie nie linieje. Pies gubi sierść, gdyż musi pozbyć się martwego włosa, w takim przypadku pomocne będzie strzyżenie i trymowanie, które wspomaga proces regeneracji włosa poprzez usuwane martwej okrywy. Sznaucery miniaturowe, również mają tendencję do kołtunienia sierści zwłaszcza na głowie (broda i grzywka) i łapach. Poza tym są doskonałymi towarzyszami rodzin z dziećmi. Sznaucer miniaturowy to mały pies, ale przez niezwykłą pewność siebie i odwagę mógłby stawać w konkury z niejednym dużym psem.
9. Gryfonik belgijski
Ger Dekker, CC BY-SA 2.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0>, via Wikimedia Commons
Gryfonik belgijski to typowy pies do towarzystwa. Wierny, czuły, bardzo wesoły, który uwielbia zabawy. To pies dosyć energiczny, który nie zadowoli się krótkimi aktywnościami. Mocno przywiązuje się do rodziny, ciężko znosi samotność i nie jest niezależny. To pies szorstkowłosy, którego włos sam nie wypada, co oznacza, że raz na dwa-trzy miesiące należy udać się z nim do groomera na trymowanie bądź można go trymować samodzielnie. Gryfonik doskonale nadaje się na pierwszego psa w domu – dostosuje do życia nawet w naprawdę mały mieszkaniu. Jest łatwy w transporcie, zaakceptuje zarówno koty, jak i inne psy pod jednym dachem.
Jak ograniczyć wypadanie sierści u psa
Aby zminimalizować wypadanie sierści u psa weź pod uwagę kilka czynników:
- Jakość pożywienia i suplementacja. Dieta to najważniejszy element dobrostanu psa, który ma bardzo duży wpływ na kondycję skóry i sierści psa.
- Odpowiednio dobrana pielęgnacja. Stosownie niewłaściwych szamponów do struktury i długości włosa psa może sprawić, że gubienie sierści może stać się bardziej intensywne.
- Regularne szczotkowanie. Czynność ta pozwoli na usunięcie obumarłych włosów (nawet u ras psów, które nie linieją regularnie), które pies zgubi, zwłaszcza jeśli jego włos jest prosty i gładki.
- Systematyczne strzyżenie psów, które tego potrzebują, znacząco wpływa na stan ich okrywy. Przy gęstej, kędzierzawej i zbitej sierści nowy włos nie będzie mógł prawidłowo przyrastać, gdyż będą go blokowały martwe włosy, których nie usunięto, a które same nie wypadną. Strzyżenie i trymowanie pomaga właściwie zregenerować się włosom, ułatwia wyczesywanie, ograniczenia jej filcowanie i co szczególnie ważne, zapewnia skórze właściwą wentylację.
Czy psy, które nie gubią sierści, nie uczulają?
Fizjologiczna cecha włosa powoduje, że obumiera, dlatego każdy pies, który ma sierść, będzie liniał. Jedne rasy w sposób bardziej widoczny, inne niezauważalnie. Niektórym rasom psów będzie trzeba pomóc w usunięciu martwego włosa – jak sznaucerom. Psy, które nie gubią sierści, nie są psami, które przez ten fakt nie będą alergizowały. Uczula nie włos, a białko zawarte w ślinie, które pies, podczas pielęgnacji rozprowadza po sierści oraz białka znajdujące się w rogowaciejącym naskórku. Z pewnością niezmienianie okrywy sezonowo sprawia, że psy liniejące nieznacznie są lepszym wyborem dla osób uczulonych, które pragną mieć psa.
Źródło
B. Fogle, Psy. Wielka encyklopedia, Tom 3, Wyd. Axel Springer Polska.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, popularyzator świadomych adopcji zwierząt oraz produktów, które pomagają opiekunom w samodzielnym rozwiązywaniu problemów pojawiających się, podczas opieki nad zwierzętami. Twórca serwisu www.zoonews.pl
